گشادشدن عروق كرونر، باعث كاهش زمان هدايت عصبى در گره SA/AV و گشادكردن شريانهاى محيطى ميشود. موارد مصرف آنژين قفسه صدرى پايدار مزمن، آنژين پرينزمتال يا آنژين وازواسپاستيك (ناشى از انقباض و تنگى عروق)، اسپاسم عروق كرونر، افزايش فشارخون. ميزان مصرف بالغين: خوراكى 30mg چهار بار در روز، دوز دارو بهتدريج افزوده ميشود تا حد 180 تا 360mg/day در دوزهاى منقسم يا 60 تا 120mg دو بار در روز، ميتوان دوز دارو را تا حد 240 تا 360mg/day افزايش داد.
موارد منع مصرف: سندرم سينوس بيمار (SICK SINUS SYNDROME)، بلوك درجه 2 يا 3 قلبي، افت فشارخون سيستولى به زير 90mmHg يا دياستول كمتر از 60mmHg، سكتۀ حاد قلبي، احتقان ريوي. توضيحات دارو عوارض جانبي:
قلبى عروقي: ديسريتمي، ادم، نارسائى احتقانى قلب، براديكاردي، افت فشارخون، تپش، بلوك قلبي، ادم محيطي، آنژين.
گوارشي: تهوع، استفراغ، اسهال، دلآشوبه، يبوست، افزايش مطالعات عملكردى كبد.
ادرارى تناسلي: شبادراري، پرادراري، نارسائى حاد كليوي.
پوستي: راش، خارش، گرگرفتگي، حساسيت به نور.
دستگاه عصبى مرکزي: سردرد، خستگي، خوابآلودگي، گيجي، افسردگي، ضعف، بيخوابي، ترمور، کرختي.
احتياطات:
در نارسائى احتقانى قلب، افت فشار خون، اختلالات هدايت (در سيستم پورکينژ) ضايعه کبدي، حاملگى (در گروه C قرار دارد)، شيردهي، بچهها، بيمارى کليوي.
فارماکوکينتيک: جذب: ۸۰% از راه گوارشى جذب شده و ۳۰% به گردش خون ميرسد. شروع اثر: خوراکى ۶۰ـ۳۰ دقيقه. اوج اثر: ۳ـ۲ ساعت. متابوليسم: کبدي. دفع: کليوى (نيمه عمر ۹ـ۵/۳ ساعت)، بهوسيله همودياليز از خون برداشته نميشود.
تداخلات داروئي: مصرف سايمتيدين باعث افزايش سطح دارو ميشود؛ باعث افزايش سطح ديگوکسين ميشود؛ مصرف بتابلاکرها و ديگوکسين باعث تشديد بلوک AV ميشود؛ باعث افزايش سطح سيکلوسپورين ميشود.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ سطح خونى دارو (سطح درمانى دارو: ۱/۰ ـ ۰۲۵/۰ mg/mL است).
توصيهها:
ـ قبل از غذا بههنگام خواب مصرف شود.
ـ در ظروف دربسته و در دماى اتاق نگهدارى شود.
ارزيابى باليني:
پاسخ درماني: کاهش درد ناشى از آنژين، کاهش فشارخون.
وضعيت قلبي: فشارخون، نبض، تنفس، ECG و فواصل QT, QRS, PR.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ که در تمام لحظات، نيترات بههمراه داشته باشيد.
ـ قبل از مصرف دارو، نبض خود را اندازه گرفته و آنها را ثبت نموده يا بهصورت نمودار درآوريد.
ـ تا تثبيت وضعيت مريض از انجام کارهاى مخاطرهآميز اجتناب شود، گيجى حاصله يک مشکل ماندگار نميباشد.
ـ تا مصرف کافئين را محدود سازند.
ـ تا از مصرف ساير داروهاى OTC (بدون نسخه)، مگر با تجويز پزشک امتناع کنند.
ـ بر تحمل مريض نسبت به ساير رژيمهاى طبي: غذا، ورزش، کاهش استرس، و دارودرمانيهاى ديگر، تأکيد کنيد.
درمان مصرف بيش از حد دارو: از بين بردن فيبريلاسيون، استفاده از آتروپين در مورد بلوک AV، و استفاده از منقبضکننده عروقى در موارد افت فشارخون.
نظرات کاربران