بالغين و كودكان: مقدار۱ـ۸/۰ U/Kg بهصورت وريدى كه برحسب نياز ميتوان مقدار آن را افزايش داد.
بيمار هموفيلى A با مهاركننده فاكتور VIII:
بالغين: 75U/Kg بهصورت وريدي، و درصورت نياز دوز دوم 12-8 ساعت بعد تجويز ميشود.
پروفيلاكسى درمورد رخدادهاى خونريزى خودبهخودي:
بالغين: 500U بصورت وريدى در هفته.
برگشت اثرات ضدانعقادى كومارين:
بالغين: 15U/Kg بهصورت وريدي.
بالغين و بچهها: تزريق IU/Kg ضربدر درصد افزايش مطلوب.
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط، بيمارى كبدى (كه در معرض هپاتيت ويروسى قرار ميگيرند)، DIC، جراحى انتخابى (در معرض ترومبوز)، كمبود خفيف فاكتور IX (بهتر است از پلاسماى تازه FFP استفاده كنند.) توضيحات دارو عوارض جانبي:
گوارشي: تهوع، استفراغ، كرامپ شكمي، يرقان، هپاتيت ويرال.
پوستي: راش، گُرگرفتگي، كهير.
دستگاه عصبى مركزي: سردرد، سرگيجه، بيحالي، بيحسي، لرز، تب، گُرگرفتگي.
خوني: ترومبوز، هموليز، ايدز.
قلبى عروقي: كاهش فشارخون تاكيكاردي، انفاركتوس ميوكارد، ترومبوز وريدي، آمبولى ريوى DIC.
تنفسي: برونکواسپاسم.
احتياطات: در نوزادان / شيرخواران، حاملگى (در گروه C قرار دارد) بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: شروع اثر: فوري. مدت اثر: ۲ـ۱ روز . متابوليسم: در پلاسما بهسرعت متابوليزه ميشود. (نيمه عمر: ۳۲ـ۱۷ ساعت).
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ آزمايشات خونى (فاکتور انعقادى ضربدر درصد نرمال: در پنجدرصد موارد جلوى خونريزى خودبهخود را ميگيرد، ۳۵ـ۳۰ درصد براى جراحي، ۱۰۰%ـ۸۰% براى خونريزى شدي).
ـ افزايش فشارخون و نبض.
توصيهها:
ـ تزريق وريدى آهسته فقط با سرنگ پلاستيکى صورت گيرد.
ـ بعد از رقيق کردن با حلال فراهم شده، ۵۰ u/mL يا ۲۵ u/ml داده شود؛ بيش از ۳ml در دقيقه داده نشود.
ـ در صورتى که گروه خونى بيمار B, A يا AB است، براى تعيين ناسازگارى با فاکتور، تجويز آن بعد از کامل شدن Cross-Match صورت گيرد.
ـ محلول تهيه شده در دماى اتاق بهمدت ۳ ساعت و يا تا ۲ سال در يخچال (بهصورت پودر) قابل نگهدارى است؛ تاريخ انقضاء مصرف را کنترل کنيد.
ارزيابى باليني:
واکنش آلرژيک يا تبزا: تب، لرز، راش، خارش، در صورتيکه اين واکنشها شديد نيست تزريق به آهستگى صورت گيرد.
DIC: خونريزي، اکيموز، حساسيت مفرط، تغيير در تستهاى انعقادي. از آنجائى که فاکتورهاى II و IX و X داراى نيمه عمر طولانى هستند، تجويز مکرر باعث ازدياد خطر DIC ميشود (بهويژه هنگامى که سطح فاکتور IX بيش از ۵۰% است).
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ گزارش کردن هر نوع نشانه خونريزى از لثهها، زير پوست، ادرار، مدفوع همراه استفراغ.
ـ خطر هپاتيت ويرال، ايدز به بيمار گوشزد شود.
ـ ايمنسازى براى هپاتيت B ميتواند در ابتدا صورت گيرد. هر ۳ـ۲ ماه آزمايش براى HIV انجام شود.
نظرات کاربران