این روزها و در شرایطی که گفته میشود تولید انواع خودرو سواری در سال ۱۳۹۵ رشد حدود ۴۰ درصدی نسبت به ۱۳۹۴را تجربه میکند و بر اساس قانون عرضه و تقاضا، باید قیمتها پایین بیاید اما افزایش را تجربه میکند؟ چرا خودروسازان ایرانی ناگزیرند با ترفندهای مختلف به جنگ بانکها رفته و به جای تولید خودرو در شرایط مساعد مالی رفتاری جنگجویانه در پیش گرفته و میخواهند بانکها را زمین بزنند. در حالی که گفته میشود نرخ سود پرداختی خودروسازان به سپردهگذاران خودروهای آنها به حدود ۲۷ درصد میرسد که نزدیک به ۱.۵ برابر سود مورد نظر بانک مرکزی برای بانکهاست، معلوم نیست چرا آنها از شرکای خارجی خود پول قرض نمیکنند تا سودهای بالا به آنها بدهند.
این روزها شهروندان ایرانی شاهد ادامه رفتارهای تحقیرکننده دو خودروساز بزرگ ایرانی هستند که در شرایط افزایش عرضه، آنها را تحت فشار قرار میدهند و به جای اینکه تقاضای آنها را برآورده سازند، تقاضای بورسبازان خودرو را تامین میکنند. شاید خودروسازان حق دارند که کالای خود را به هر کس زودتر، مطمئنتر و بیشتر پول داد بفروشند، اما این در وضعی است که آن سوی بازار را هم ببینیم. یعنی اگر قرار است چنین باشد میتوان از مردم خواست فشار بیاورند تا نرخ تعرفه واردات خودرو به حداقل برسد و واردات انواع خودرو سواری آزاد شود. مطمئن باشید در آن صورت اجحاف فعلی خودروسازان پایان میپذیرد.
به گزارش ساعت ۲۴، یک فعال سیاسی که دستی در صنعت خودرو دارد و همواره از این صنعت دفاع و حمایت میکند از مدیران خوشفکر در اتومبیلسازی ایران تعریف کرده و آنها را کسانی دانسته است که در بدترین شرایط تحریم کار خود را انجام دادند و در دوران پسابرجام نیز زودتر از دیگر صنایع دست به کار شدهاند. این حرف چندان نادرستی نیست، اما ای کاش صنعت اتومبیلسازی ایران که از ۱۳۶۹ تا امروز با حمایت بیاندازه دولتها سرپا مانده است طعم رقابت به معنای واقعی و مثل سایر صنایع را میچشید و پس از آن میشد داوری کرد.
در شرایطی که هیوندای کره جنوبی در ایران و در بازار پر از رقابت امریکا توانسته است جای خود را باز کرده و شانه به شانه تویوتای پرسابقه تولید و صادرات داشته باشد سایپا و ایرانخودرو مشغول و سرگرم کارهای عجیبی شدهاند و به جای افزودن بر کیفیت و نوآوری بازار ایران را سرکیسه میکنند.
نظرات کاربران