ساعت ۲۴- آیا دولت ایران آنگونه که اقتصاددانان ایرانی میگویند «دولت بزرگ» است؟ شاخص بزرگی و کوچکی دولتها چیست؟ واقعیت این است که نهاد دولت در ایران حجم بزرگی از دخالتها و نظارتها و منابع را دراختیار دارد. دولت در ایران مالک و صاحب بزرگترین درآمد ارزی واقعی است که از صادرات نفت، گاز و فرآوردههای این دو محصول به دست میآید به حساب میآید. نهاد دولت بانک دارد، فولادسازی دارد، خودروسازی دارد، بازرگان اصلی شکر و گندم و جو و ذرت نیز هست.
dir="RTL">آمارهای ارایه شده از سوی صندوق بینالمللی پول که بدون تردید از وزارت اقتصاد و بانک مرکزی گرفته است اما نشان میدهد دولت دستکم در تامین «هزینههای عمومی» نسبت به سایر مناطق اقتصادی در وضعیت نامناسبی است. صندوق بینالمللی پول در گزارش خود از اقتصاد ایران شاخص مسهم هزینهای عمومی از تولید ناخالص داخلی» را که توسط دولتها تامین میشود را از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ در «کشورهای توسعه یافته»، در «کشورهای آسیایی در حال توسعه»، در «اقتصادهای در حال توسعه» و «بازارهای نوظهور» و همچنین در «خاورمیانه و شمال آفریقا» اندازهگیری کرده است.
به گزارش ساعت ۲۴، همانطور که در نمودار حاضر دیده میشود در حالی که سهم دولت ایران در تامین هزینههای عمومی در سال ۲۰۱۵ معادل ۲۹ درصد است، این نسبت برای کشورهای در حال توسعه ۳۹ درصد، برای کشورهای مستقر در «خاورمیانه و شمال آفریقا» ۳۵ درصد و برای کشورهای اقتصادی در حال توسعه و نوظوهر ۳۱ درصد گزارش شده است.
پرسش این است که وقتی دولت ایران نسبت به تامین هزینههای عمومی سهم کمی دارد بقیه منابعش را کجا هزینه میکند؟
نظرات کاربران