به طور مثال در حالی که میزان صادرات صنعتی به کل صادرات کالایی یک شاخص توسعه صنعتی است ، عدد شاخص به دست آمده در ایران 28 درصد است . یعنی از کل صادرات کالایی ایران فقط 28 درصد آن سهم صادرات صنعتی است این عدد در حالی برای ایران ثبت شده است که درصد ،در مکزیک 82 درصد ، در ترکیه 75 درصد ، درمالزی 67 درصد ، در چین 94 درصد و میانگین جهانی 72 درصد است .
بررسی دقیق‌تر دلیل افزایش سهم صادرات صنعتی کشور دربازه زمانی 2012 الی 2015 حاکی از این است که افزایش سهم ناشی از افزایش صادرات صنعتی نبوده و حتی در سالهای 2013 و 2015 ارقام منفی برای رشد صادرات صنعتی ایران گزارش شده است . به عبارتی دیگر افزایش سهم صادرات صنعتی صرفا به دلیل افت سهم صادرات نفتی حاصل شده است . این مشاهده آماری نیز علامت دیگرش بر عدم انجام تحولات در خور و متناسب با اهداف توسعه صنعتی و اقتصادی کشور در حوزه صادرات است . ترکیب صادرات کالایی ایران ، تمرکز بالا و عدم متنوع بودن ساختار صادراتی کشور را نشان می‌دهد . شایان ذکر است عدم تنوع ساختار صادرات کالایی یک کشور یکی از شاخص هایی است که در ارزیابی میزان متنوع بودن اقتصاد آن کشور نیز استفاده می‌شود .
علی رغم کاهش سهم نفت در اقتصاد کشور طی دورهه 94 – 1383 ، به‌دلیل وجود مشکلات ساختاری در بخش صنعت ساخت ، این بخش موفق به افزایش سهم در اقتصاد نشده و در مقابل سهم بخش کشاورزی و خدمات افزایش یافته است . بالاترین سهم صنعت ساخت از GDP کشور در بازه مورد بررسی مربوط به سال 1383 و برابر با 15.8 درصد بوده و روند عمومی تغییر سهم صنعت ساخت در دوره 95 – 1383 نزولی بوده است . روند مذکور علامتی بر معکوس شدن روند توسعه صنعتی و برگشت به عقب در فرایند صنعتی شدن اقتصاد کشور است .