اين نرخ بي‌سوادي در سال ۱۳۸۳ معادل ۱۶.۵ درصد بوده است كه نشان‌دهنده كاهش اندكي از نرخ بي‌سوادي زنان شش سال به بالاست. آمار بررسي بودجه در خانوارهاي شهري ايران مويد اين است كه در سال ۱۳۹۲ از كل زنان شهرنشين ۴۰.۴ درصد داراي تحصيلات راهنمايي و متوسطه، ۲۲.۲ درصد داراي تحصيلات ابتدايي و ۱.۵ درصد آنها داراي سواد خواندن و نوشتن هستند. اين آمار همچنين نشان مي‌دهد درصد زنان شهرنشين داراي تحصيلات دانشگاهي نسبت به كل زنان شش ساله و بالاتر از شش سال به ۲۱.۲ درصد رسيده است كه ۸۰ درصد رشد در ۱۰ سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۹۲ را تجربه مي‌كند. در حالي كه زنان بي‌سواد شهرنشين ايراني به مردان بي‌سواد حدود دو برابر است فاصله زنان تحصيلكرده دانشگاهي و مردان تحصيلكرده دانشگاهي بسيار كم است.