بر اساس همین گزارش متوسط هزینه ناخالص هر خانوار ایرانی در سال ۹۲، معادل 28میلیون و 446هزار و 232تومان بوده که از این میزان 7میلیون و 472هزار و 361 تومان ( ۲۶.۳ درصد) سهم گروه خوراک و اشامیدنی ها شده است.
بالاترین سرانه هزینه خوراک و آشامیدنی در کشور متعلق به ساکنان استان کهکیلویه و بویراحمد بوده است. طبق این گزارش این استان ۳۵.۶ درصد از کل سبد هزینه های ناخالص خانوار را به مواد غذایی اختصاص داده است.
البته اگر بخواهیم هزینه های خانوار را ملاک قرار دهیم بلوچی های سیستان و بلوچستان در این سال حدود ۴۳.۶ درصد از کل هزینه های خود را صرف خوراک کرده اند ولی با توجه به اینکه کهکیلویه و بویراحمد پرجمعیت تر بوده است سرانه مصرف خوراک در این استان رتبه اول کشور را به خود اختصاص می دهد.
حال شاید این سوال مطرح شود که چرا تهرانی ها رتبه اول نشده اند؟
در پاسخ باید بگوییم هرچه سطوح درآمدی فرد یا خانوار افزایش یابد سهم هزینه های ضروری مانند خوراک در سبد هزینه کاهش می یابد و بر همین اساس زمانی که سهم هزینه های ضروری مانند مواد غذایی در سبد هزینه های خانوار بیشتر باشد می تواند گویای کم بودن سطح رفاهی آن منطقه باشد.
در نهایت پایین ترین هزینه سرانه مواد غذایی در سال ۹۲ مربوط به استان های قم و خراسان رضوی می باشد که به ترتیب معادل ۲۴.۹ و ۲۸.۲ درصد از کل سبد هزینه خانوار را به تغذیه اختصاص داده اند. لازم به ذکر است تفاوت ارقام در این دو استان نشان از تفاوت جمعیت دارد درواقع سرانه مصرف خوراک هر دو استان مساوی می باشد.