trong>هیوا مشرقی : نمایندگان مجلس حق دارند وبالات از آن وظیفه دارند فعالیت و رفتارهایی را که تشخیص می دهند برخلاف منافع ملی است نقد کنند. اما نقد، آداب و آیین دارد و اگر افراد در نقدهایی که انجام می دهند از این آداب خارج شوند نقد آنها نه تنها موثرواقع نمی شود بلکه به زیان ناقد تمام خواهد شد.

یکی از آداب نقد این است که برای اصلاح امور و همراه با پیشنهاد کارشناسی باشد. یکی دیگر از آداب نقد نیز این است که نقد کننده بتواند توازن و تعادل را در نقد مراعات کند و مخاطبان نقد احساس کنند این کار برای نامدار شدن نیست ونقدکننده به طور مثال همه امور یکسان را به شکل متعادل نقد می کند. بهرام پارسایی عضو مجلس قانوگذاری ایران که از سوی شهروندان شیرازی به این منصب رسیده است د رهفته ها و ماههای تازه سپری شده نقد صنعت خودرو ایران را در دستورکار خود قرار داده است و به زعم خود می خواهد کاستی های این صنعت بزرگ در ایران را به اطلاع یک گروه خاص برساند. نقدهای پی درپی این عضو مجلس به صنعت خودرو و سکوت نسبی وی در باره سایر فعالیتهای صنعتی که به لحاظ کیفیت تولید ، درجه رقابت پذیری با کالای مشابه خارجی ، قیمت و مطلوبیت همانند صنعت خودرو و شاید حتی پایین تر باشند این شبهه را برجسته می کند که نقد های وی از آداب نقد تبعیت نمی کند.

این نماینده مردم شیراز گونه ای از صنعت خودرو انتقاد می کند که گویا همه دردهای اقتصادی و اجتماعی ایرانیان از صنعت خودرو سرچشمه می گیرد. این درحالی است که چنین نیست و صنعت خورور به لحاظ تاب آوری و عمق ساخت داخل و ایجاد مطلوبیت نزد مصرف کننده از صنایع دیگر بالاتر است. وی متاسفانه با تعبیرهای نادرست و آزاردهنده مثل اینکه صنعت خودرو ایران داعش آهنین و یا ارابه مرگ است، صدها هزار کارگر ، مهندس و تکنیسین شاغل در این صنعت را از اعتبار می اندازد و حتی تاجایی پیش رفته است که کشته شدن شهروندان در خیابانهای و جاده ها را خیانت صنعت خودرو معرفی می کند که داوری نادرستی است. آقای پارسایی درنقد افراطی از صنعت خودرو گونه ای رفتار می کند که تو گویی این صنعت هرگز گام مثبتی برای ایران و ایرانیان برنداشته است و یکسره تار و سیاه بوده و هست. شاید تصور نادرست از انتظارات شهروندان از یک نماینده مجلس از طرف وی روش نادرست احساسی و حماسی حرف زدن را بر او تحمیل کرده است. در حالی که نهادهای رسمی تحلیل رخداهای تصادف منجر به مرگ د رجاده های ایران موید سهم 80 درصدی عوامل انسانی است و تنها 20 درصد را به عوامل غیر انسانی منتسب می کند این داوری ها نشان از شبهه دار بودن نقد ایشان است. با توجه به ادامه نقد به مثابه یک ضرورت و با عنایت به اینکه این نقدها می تواند درصورت هدفمند بودن و اجتناب از لج بازی احتمالی به جای خوبی برسد. چند نکته را یاد آور می شویم:
یکم: واقعیت این است که رای دهندگان به نمایندگان در سراسر کشور و از جمله شهروندان ارجمند شیراز هوشمندند و نقد اصیل و سازنده را از نقد غیر اصیل و نقد شبهه دار را ازهم جدا می سازند. این نماینده نیز باید این نکته را در نقدهای پشت سرهم از یک صنعت بزرگ را لحاظ کند. شهروندان تفاوت دوغ و دوشاب را تشخیص می دهند. دوم : هرفرد و شخصی با بیان سخنان متین و مبتنی بر نگاه کارشناسانه نزد شهروندان محبوبیت بیشتر پیدا می کند.
سوم: نقد پشت سرهم صنعت خودرو بدون اینکه نگاهی به سایر فعالیت های صنعتی شود این شبهه را پدیدار می کند که این نماینده مجلس بیش از هرچیز می خواهد در این زمینه اشتهار کسب کند.
چهارم: تجربه نشان می دهد تحقیر و تخفیف پدیده ها با عبارات تند به اصلاح امور منجر نمی شود. شهروندان و متخصصان امیدوارند آقای پارسایی با مدارا بررفتار تندش غلبه کند.