عباس آقازاده در گفت‌وگویی، در ارزیابی بودجه سال ۹۴ حوزه سلامت گفت: خوشبختانه مجلس در زمینه بودجه بر ادامه طرح تحول سلامت و ادامه تامین منابع ملی آن تاکید داشت و در بودجه سال آینده نیز ارزشی را که در بودجه امسال دیده بودند، استمرار بخشید. این امر جهت آنکه طرح عظیم و ملی تحول سلامت استمرار داشته باشد، امیدوارکننده است. یکی از نگرانی‌های ما این بود که تامین منابع مالی طرح ادامه نداشته باشد و با افت منابع مالی، ادامه طرح به تعویق افتد، اما در حال حاضر این مصوبات در مجلس ادامه یافته و منابع چه در خود لایحه بودجه و چه در میزان درآمد ناشی از هدفمندی یارانه‌ها و سایر منابع کاملا تامین می‌شود.

آقازاده با بیان اینکه مساله اصلی ادامه طرح تحول تکیه بر مساله بهداشت و بهداشت عمومی جامعه است،افزود: در حال حاضر رویکرد کلی این است که بهداشت عمومی بر هر مساله دیگر اولویت داشته باشد. در این خصوص تمام توجه و کارهای لازم انجام خواهد گرفت و پیش‌بینی‌های لازم صورت گرفته است. لازمه ایجاد بهداشت عمومی یک سیستم بهداشتی قوی برای ارائه به مردم در تمام نقاط کشور است که شامل تقویت پزشک خانواده، روستا و شهر و خدمات بهداشتی اولیه و واکسن‌های چندگانه مثل پنتاوالان و...، مسائل مربوط به خود مراقبتی‌ها و بهداشت غذایی، محیط زیست و... است و این بهداشت عمومی در اولویت قرار گرفته است. در سایر موارد عمده نیز پیش‌بینی‌ها صورت گرفته و فکر نمی‌کنم چه در زمینه توسعه زیرساخت‌های خانه‌های بهداشت و اصلاح و بازسازی آنها و چه در زمینه بکارگیری نیروی انسانی مشکلی داشته باشند.

وی با بیان اینکه به نظر می‌رسد با توجه به ۱۳ درصد رشد بیمه‌ها، ۷۰ درصد درآمد اختصاصی پیش بینی شده در لایحه بودجه تامین می‌شود، ادامه داد: دلیل این مساله این است که پیش بینی می کنیم که از محل مساله بهداشت عمومی جامعه، تقویت پزشک خانواده و نظام ارجاع صرفه‌جویی‌های معینی انجام گیرد. به این صورت که در بهداشت و درمان کشور یک سلسله هزینه‌های زائد و اضافی که در حال حاضر وجود دارد، حذف شود.

آقازاده در این باره ادامه داد: مثلا در صورتی که نظارت لازم روی تصویربرداری‌های غیرضروری، مصرف داروهای اضافه، مراجعات مکرر غیرضروری به پزشکان و مراکز درمانی انجام گیرد، از خودالقایی و القای درمان‌های غیرضروری جلوگیری شده و همین امر باعث صرفه جویی در هزینه‌ها می‌شود. از طرفی در صورتی که بهداشت مردم در جامعه پیشرفت کند، این میزان به واردات استنت‌های قلبی و عروق کرونر، دریچه‌های مصنوعی، انسولین و... نیازی نیست. بنابراین از نظارت بر این مسائل می‌توان سرمایه‌های کلانی را صرفه‌جویی کرد.

وی افزود: در حال حاضر خرج اصلی و پولی که هزینه می‌شود روی بحث دارو و تجهیزات است و این در عمل یکی از نگرانی‌های ما است؛ با اجرای طرح تحول سلامت دولت زیربار هزینه‌ها آمده هزینه‌های القایی و غیرضروری به دولت تحمیل می‌شود. اما می‌توان با پیشرفت سطح کار، نظام ارجاع و سطح بندی، پزشک خانواده و تقویت ابعاد نظارتی روی این مسائل صرفه‌جویی کرد تا میلیاردها دلار پول بیهوده مصرف نشود. مثلا قبل از اینکه مشکل قلبی پیدا کنیم، اگر به موقع قند متابولیک شناسایی و هشدار داده شود تا با داروهای ضد چربی خون، ورزشی و... کنترل شود ابتلا به دیابت، عروق کرونر و... کاهش یافته و میلیون‌ها دلار پول انسولین، استنت و.. داده نمی‌شود.

آقازاده در ادامه اظهار کرد: علاوه بر آن اگر خرج‌تراشی‌های غیرضروری مثل ام.آر.آی‌هایی که غیرضروری انجام می‌شود یا تصویربرداری‌های غیرضروری مدیریت شود، به مرور با پیشرفت دانش پزشکی و پیشرفت فرهنگ متناسب با این دانش برای استفاده مناسب از دانش پزشکی می‌توانیم به مقدار خیلی زیادی در حفظ منابع و هزینه‌های غیرضروری صرفه‌جویی کنیم. من فکر می‌کنم چون گرایش اساسی وزارت بهداشت به سمت بهداشت عمومی جامعه است در انتهای مسیر و در طی یک تا دو سال آینده شاهد تحولات بسیار خوبی در صرفه‌جویی‌ها خواهیم بود. برای مثال در صورت توجه به بهداشت دهان و دندان کودکان در سنین مدرسه می‌توان چند میلیون دلار از واردات مواد اولیه دندانپزشکی و هدر رفتن پول و هزینه‌های فراوان دیگر جلوگیری کرد.

رییس مجمع عمومی سازمان نظام پزشکی در پایان با بیان اینکه وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی از رویکرد امسال مجلس و بودجه سلامت اظهار رضایت کردند، گفت: ما نیز خوشحالیم زیرا روند را مثبت می‌بینیم البته همه نتایج و پدیده‌ها مثبت نیست و انتقاداتی هم داریم؛ البته باید انتقاد داشته باشیم زیرا یک ارگان زنده باید انتقاد کند؛ اما معتقدیم که گرایش اصلی بهداشت و درمان کشور به تدریج به سمت صحیحی می‌رود. اگر طرح تحول سلامت و نظام سطح بندی و ارجاع نباشد ما چیزی برای جایگزینی نداریم و آن روش‌های سابق ادامه می‌یابد و هرج و مرج‌های قدیم دوباره ایجاد می‌شود. اما در حال حاضر که وارد نظامی جدید می‌شویم، باید ضمن بر شمردن و برطرف کردن ضعف‌ها، به شکل‌گیری سیستمی در آینده که در آن مردم از حداقل سلامتی و امکانات سلامتی برخوردار باشند، خوشبین باشیم.