محققان در دانشگاه واشنگتن اعلام کردند عمل خاراندن , حس خارش را تبدیل به دردی خفیف می کند و باعث می شود مغز سروتونین تولید کند. اما وقتی سروتونین به نخاع می رسد، می تواند از مسیر خارج شده و از یاخته های عصبی درد به سمت سلول های عصبی حرکت کند و باعث افزایش خارش شود.

پژوهشگران در این مطالعه تعدادی از موش ها را پرورش دادند که کمبود ژن لازم برای ساختن سروتونین داشتند. وقتی با تزریق ماده ای , حس خارش در آنها ایجاد شد , این موش ها نتوانستند به اندازه موش هایی که کمبود ژن مربوطه را نداشتند , محل خارش را بخارانند. خاراندن می تواند با ایجاد حس کمی از درد , خارش را تسکین دهد اما وقتی بدن به علامت های درد پاسخ می دهد , این واکنش خارش را بیشتر می کند. محدود کردن سروتونین راه حل مناسبی نیست چون برای رشد، سوخت و ساز استخوان و تنظیم خلق و خو مهم است، همان طور که به کنترل درد کمک می‌کند. بهترین راه حل, نخاراندن است.