از نمایشی که نام «مریم بوبانی» و «همایون ارشادی» در بروشورش به چشم می‌خورد و به عنوان اثری مشترک با هنرمندان نروژی معرفی می‌شود، انتظاری بیش از این می‌رفت اما متاسفانه هنوز کار به نیمه نرسیده برخی از تماشاچیان، ترک سالن را به دیدن ادامه نمایش ترجیح دادند.

متن «رویای پاییز» نوشته «یون فوسه» نمایشنامه‌نویس نروژی است، اما در میان عوامل این نمایش که به عنوان محصول ایران و نروژ راهی جشنواره تئاتر فجر شده، تنها «جولیا ون‌للیوا» خارجی است.

اثر «فریندخت زاهدی» به زبان فارسی و با بالانویس انگلیسی برای چند مهمان خارجی در دو نوبت ۱۷ و ۲۰ به روی صحنه رفت.


«مونا محمودزاده»‌، «مهران نائل» و «ریحانه سلامت» سه بازیگر دیگر این اثر نمایشی ۱۰۰ دقیقه‌ای بودند. در بروشور «رویای پاییز» آمده است: «رویاها و خاطره‌ها در فضای معلق و بی‌انتها گذشته‌، حال و شاید آینده را به هم پیوند می‌دهند و رویدادها را تجسم می‌بخشند که در چشم برهم‌زدنی از کف می‌روند و آن چه می‌ماند تنها یک تجربه است.»

اما آنچه مخاطبان روی صحنه دیدند، دیالوگ‌های خسته‌کننده‌ای بود که بیش از این‌که حال و هوای انتزاعی به کار ببخشد، حوصله آن‌ها را سر برد.

داستان «رویای پاییز» درباره مردی است که پس از جدا شدن از همسرش، پدر و مادر خود را ترک گفته‌، پسرش را به فراموشی سپرده و در روز دفن مادربزرگش به طور اتفاقی دختری را که سال‌ها پیش دوست داشته، در قبرستان ملاقات می‌کند...