مقامات آمریکایی در این باره اعلام کردندکه خانم کرفت درباره مرگ یک دختر دوساله ایرانی به همتای ایرانی‏اش تسلیت گفته است؛ دختری که مجید تخت‏روانچی در اظهارات خود در جلسه شورای امنیت نامش را آوا خواند و گفت: به خاطر کمبود مواد درمانی ناشی از تحریم‏های آمریکا، در اثر بیماری پوستی «ای بی» در‏گذشته است. وی در این باره تصریح کرد: آوا دختر دوساله اهوازی که از ای بی رنج می‏برد، یکی از کودکان پروانه‏ای بود. بیماران پروانه‏ای به این نام خوانده می‌شوند، چون پوست‏شان نظیر پروانه‏ها شکننده است. برای جلوگیری از عفونت، زخم‏های پروانه‌ای باید با باندهای مخصوص پوشیده شود. این روزها، واردات این باندها برای بیماران پروانه‏ای تقریبا غیرممکن شده و حیات سایر کودکان بی‏گناه پروانه‌ای، نظیر آوا را به خطر انداخته است. هم اکنون کودکان پروانه‌ای درد ناشی از تحریم‏های غیرانسانی آمریکا را با دل و جان خود لمس می‌کنند. خرداد سال جاری، آوا از درد برای همیشه رهایی یافت و درگذشت.
تروریسم اقتصادی آمریکا علیه مردم ایران در جریان است و بیماران صعب‏العلاج ایرانی در حالی از کمبود یا فقدان دارو و تجهیزات پزشکی رنج می‏برند که حتی قوانین داخلی آمریکا در خصوص تحریم‏ها به رئیس‏جمهوری این کشور اجازه نمی‌دهد که اقلام بشردوستانه شامل دارو، مواد غذایی، کالاهای اساسی کشاورزی و نظایر آن را در هیچ وضعیتی تحریم کند. طبق قوانین بین‏المللی هم، تحریم اقلام بشردوستانه حتی در زمان جنگ، جرم تلقی می‏شود. با این همه، بسیاری از تجار بر این باورند که بانک‏های خارجی از بیم آنکه ارتباط با ایران آنها را در معرض تحریم آمریکا قرار دهد به سادگی حاضر به ارائه تسهیلات برای مبادلات این‏گونه اقلام نیستند.
از حرکت نماینده آمریکا در سازمان ملل می‏توان این نتیجه را گرفت که حتی در بدترین دولت‏ها هم افرادی می‏توانند حضور داشته باشند که گاهی دچار درد وجدان شوند و ساختار حاکم، همیشه غالب نیست. وجدانِ بیدار، می‏تواند برخلاف ساختار حاکم عمل کند و اهداف یک کشور را با چالش مواجه سازد. در‏حالی‏که ترامپ تمامی مردم ایران را تروریست خطاب می‏کند و پمپئو وزیر خارجه آمریکا عنوان می‏دارد که باید به مردم ایران گرسنگی داد تا تسلیم شوند، حرکت نماینده آمریکا در سازمان ملل برخلاف این مسیر ارزیابی می‏شود. شاید برخی بر این باور باشند که حرکت نماینده آمریکا برنامه‏ریزی و هماهنگ‏شده است، ولی طبق اعلام سخنگوی نمایندگی ایران در سازمان ملل، دیدار مذکور را تنها می‌توان در چارچوب دیدار عادی دو دیپلمات تعریف کرد. بنابراین نمی‏توان گفت دیدارهای این‏چنینی بر اساس سیاست‏های از پیش تعیین‏شده، ایجاد شده است. حرکت نماینده آمریکا در جایی می‏تواند ارزش بیشتری پیدا کند که وی و همفکرانش بتوانند دولتمردان آمریکایی را متوجه سازند که سیاست‏های ضد‏بشری آنها در قبال ایران، ضعیف‏ترین قشر جامعه ایران را هدف قرار داده است و ادامه این سیاست یا همان تروریسم اقتصادی، می‏تواند فاجعه انسانی به وجود آورد.