از تروریسم اقتصادی تا پشیمانی و وجدان درد
ساعت 24-یکی از دوربینهای سازمان ملل متحد عصر پنجشنبه (28 آذر) پس از پایان جلسه رسمی، در سالن شورای امنیت، خانم «کلی کرفت»، سفیر جدید آمریکا در این سازمان را نشان داد که به طرف هیئت ایرانی رفته و با مجید تختروانچی، سفیر کشورمان چند دقیقهای صحبت کرده است، این دیدار سرپایی در حالی صورت گرفته که از زمان به قدرت رسیدن دونالد ترامپ، نخستینبار است که دو دیپلمات ارشد ایرانی و آمریکایی در سازمان ملل متحد با یکدیگر دیدار و گفتگو میکنند.
مقامات آمریکایی در این باره اعلام کردندکه خانم کرفت درباره مرگ یک دختر دوساله ایرانی به همتای ایرانیاش تسلیت گفته است؛ دختری که مجید تختروانچی در اظهارات خود در جلسه شورای امنیت نامش را آوا خواند و گفت: به خاطر کمبود مواد درمانی ناشی از تحریمهای آمریکا، در اثر بیماری پوستی «ای بی» درگذشته است. وی در این باره تصریح کرد: آوا دختر دوساله اهوازی که از ای بی رنج میبرد، یکی از کودکان پروانهای بود. بیماران پروانهای به این نام خوانده میشوند، چون پوستشان نظیر پروانهها شکننده است. برای جلوگیری از عفونت، زخمهای پروانهای باید با باندهای مخصوص پوشیده شود. این روزها، واردات این باندها برای بیماران پروانهای تقریبا غیرممکن شده و حیات سایر کودکان بیگناه پروانهای، نظیر آوا را به خطر انداخته است. هم اکنون کودکان پروانهای درد ناشی از تحریمهای غیرانسانی آمریکا را با دل و جان خود لمس میکنند. خرداد سال جاری، آوا از درد برای همیشه رهایی یافت و درگذشت.
تروریسم اقتصادی آمریکا علیه مردم ایران در جریان است و بیماران صعبالعلاج ایرانی در حالی از کمبود یا فقدان دارو و تجهیزات پزشکی رنج میبرند که حتی قوانین داخلی آمریکا در خصوص تحریمها به رئیسجمهوری این کشور اجازه نمیدهد که اقلام بشردوستانه شامل دارو، مواد غذایی، کالاهای اساسی کشاورزی و نظایر آن را در هیچ وضعیتی تحریم کند. طبق قوانین بینالمللی هم، تحریم اقلام بشردوستانه حتی در زمان جنگ، جرم تلقی میشود. با این همه، بسیاری از تجار بر این باورند که بانکهای خارجی از بیم آنکه ارتباط با ایران آنها را در معرض تحریم آمریکا قرار دهد به سادگی حاضر به ارائه تسهیلات برای مبادلات اینگونه اقلام نیستند.
از حرکت نماینده آمریکا در سازمان ملل میتوان این نتیجه را گرفت که حتی در بدترین دولتها هم افرادی میتوانند حضور داشته باشند که گاهی دچار درد وجدان شوند و ساختار حاکم، همیشه غالب نیست. وجدانِ بیدار، میتواند برخلاف ساختار حاکم عمل کند و اهداف یک کشور را با چالش مواجه سازد. درحالیکه ترامپ تمامی مردم ایران را تروریست خطاب میکند و پمپئو وزیر خارجه آمریکا عنوان میدارد که باید به مردم ایران گرسنگی داد تا تسلیم شوند، حرکت نماینده آمریکا در سازمان ملل برخلاف این مسیر ارزیابی میشود. شاید برخی بر این باور باشند که حرکت نماینده آمریکا برنامهریزی و هماهنگشده است، ولی طبق اعلام سخنگوی نمایندگی ایران در سازمان ملل، دیدار مذکور را تنها میتوان در چارچوب دیدار عادی دو دیپلمات تعریف کرد. بنابراین نمیتوان گفت دیدارهای اینچنینی بر اساس سیاستهای از پیش تعیینشده، ایجاد شده است. حرکت نماینده آمریکا در جایی میتواند ارزش بیشتری پیدا کند که وی و همفکرانش بتوانند دولتمردان آمریکایی را متوجه سازند که سیاستهای ضدبشری آنها در قبال ایران، ضعیفترین قشر جامعه ایران را هدف قرار داده است و ادامه این سیاست یا همان تروریسم اقتصادی، میتواند فاجعه انسانی به وجود آورد.
تروریسم اقتصادی آمریکا علیه مردم ایران در جریان است و بیماران صعبالعلاج ایرانی در حالی از کمبود یا فقدان دارو و تجهیزات پزشکی رنج میبرند که حتی قوانین داخلی آمریکا در خصوص تحریمها به رئیسجمهوری این کشور اجازه نمیدهد که اقلام بشردوستانه شامل دارو، مواد غذایی، کالاهای اساسی کشاورزی و نظایر آن را در هیچ وضعیتی تحریم کند. طبق قوانین بینالمللی هم، تحریم اقلام بشردوستانه حتی در زمان جنگ، جرم تلقی میشود. با این همه، بسیاری از تجار بر این باورند که بانکهای خارجی از بیم آنکه ارتباط با ایران آنها را در معرض تحریم آمریکا قرار دهد به سادگی حاضر به ارائه تسهیلات برای مبادلات اینگونه اقلام نیستند.
از حرکت نماینده آمریکا در سازمان ملل میتوان این نتیجه را گرفت که حتی در بدترین دولتها هم افرادی میتوانند حضور داشته باشند که گاهی دچار درد وجدان شوند و ساختار حاکم، همیشه غالب نیست. وجدانِ بیدار، میتواند برخلاف ساختار حاکم عمل کند و اهداف یک کشور را با چالش مواجه سازد. درحالیکه ترامپ تمامی مردم ایران را تروریست خطاب میکند و پمپئو وزیر خارجه آمریکا عنوان میدارد که باید به مردم ایران گرسنگی داد تا تسلیم شوند، حرکت نماینده آمریکا در سازمان ملل برخلاف این مسیر ارزیابی میشود. شاید برخی بر این باور باشند که حرکت نماینده آمریکا برنامهریزی و هماهنگشده است، ولی طبق اعلام سخنگوی نمایندگی ایران در سازمان ملل، دیدار مذکور را تنها میتوان در چارچوب دیدار عادی دو دیپلمات تعریف کرد. بنابراین نمیتوان گفت دیدارهای اینچنینی بر اساس سیاستهای از پیش تعیینشده، ایجاد شده است. حرکت نماینده آمریکا در جایی میتواند ارزش بیشتری پیدا کند که وی و همفکرانش بتوانند دولتمردان آمریکایی را متوجه سازند که سیاستهای ضدبشری آنها در قبال ایران، ضعیفترین قشر جامعه ایران را هدف قرار داده است و ادامه این سیاست یا همان تروریسم اقتصادی، میتواند فاجعه انسانی به وجود آورد.
