سرآغاز این بحث، انتشار یادداشت نویسنده فیلمنامه «۱۲ سال بردگی» در ستون دیدگاه روزنامه لسآنجلس تایمز بود. جان ریدلی از مسئولان اچبیاو خواست بار دیگر «بر باد رفته» را بازبینی و به داستان و مضمون آن توجه کنند. او نوشت: «این فیلمی است که بردهداری را در مناطق جنوبی آمریکا در قرن ۱۹ تقدیس میکند، وحشتهای آن دوران را نادیده میگیرد و برخی از دردناکترین کلیشههای نژادی مردم رنگینپوست را برای همیشه ماندگار میسازد. فیلم میخواهد نشان بدهد آنچه در آمریکای آن دوران گذشت، رستاخیزی خونین برای نگهداری از حق داشتن، خریدن و فروختن انسان بوده است.»
مسئولان اچبیاو در واکنش به این اعتراض اعلام کردند «بر باد رفته» را به شکل موقت از فهرست آثار خود حذف میکنند و آن را با یک بحث تکمیلی درباره زمینه تاریخی داستان و نکوهش آنچه درباره سیاهان و بردهداری است دوباره در دسترس علاقهمندان سینما قرار میدهند. آنها معتقدند این فیلم بازتابی است از زمانه خودش و داستانهایی که در آن دوره تاریخی در آمریکا درباره رنگینپوستان و بردهها وجود داشته است. از این رو، نمیتوان آن را برای همیشه از تاریخ سینما حذف کرد.
فیلم چهار ساعتی «بر باد رفته» بر اساس رمان پرفروش مارگارت میچل ساخته شد و در دوازدهمین دوره مراسم اهدای جوایز اسکار هشت جایزه برد؛ از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردان، بهترین بازیگران زن و بهترین فیلمنامه اقتباسی. نکته عجیب اینکه هتی مکدانیل به عنوان نخستین زن سیاهپوست برنده اسکار ناچار شد جدا از بازیگران و عوامل سفیدپوست فیلم بنشیند و مسئولان مراسم در انتهای سالن یک میز برایش در نظر گرفتند. ویوین لی و کلارک گیبل بازیگران اصلی «بر باد رفته» هستند.
همشهری
نظرات کاربران