dir="RTL" style="text-align:right">این فکر بکر شادی‌آفرین بود و نشستی با حضور رییس‌جمهور برگزار کردند و سخنرانان حرف‌های خیلی خوبی زدند. برآیند این نشست این بود که می‌توان ۱۷ میلیارد دلار از دل و حساب‌های برخی از هلدینگ منابع تامین کرد و بر همان اساس پروژه تعریف کرد. این فکر بکر در حرف و روی کاغذ دلنشین و دلربا بود و سخنرانان نیز خوش و خرم اجرای طرح را به یک ستاد واگذار کردند. تازه‌ترین خبر در این باره روی بخش معاون اول سایت ریاست جمهوری آمده و گزارش شده است:«هفتمین جلسه بررسی وضعیت پروژه‌های پیشران اقتصاد ملی صبح امروز پنجشنبه به ریاست معاون اول رییس‌جمهور برگزار و گزارش پیشرفت دوره ۱۱ ماهه اجرایی گروه پیشرانان پیشرفت ایران ارائه و بررسی شد. در این جلسه گزارش دوره ۱۱ ماه عملیات اجرایی گروه پیشرانان پیشرفت ایران ارائه و اعلام شد تنها در سه ماه گذشته به میانگین پیشرفت ۷۸/۴ درصدی رسیده‌اند. طبق این گزارش گروه فلزی- معدنی در سه ماهه گذشته از ۱۲ درصد به ۲۲ درصد و گروه پتروشیمی نیز در سه ماه گذشته از ۱/۲ درصد به نزدیک ۴ درصد پیشرفت فیزیکی داشته‌اند که در ادامه عملیات اجرایی سرعت بیشتری خواهد گرفت.»

واقعیت این است که این فکر بکر همان روزی که زاده می‌شد انبوهی از تنگناهای تئوریک و اجرایی داشت و حالا با گذشت ۱۱ ماه از سال هیچ گزارش مشروحی از این طرح و اینکه منابع مالی از محل سود ذخیره شده یا اصل سرمایه یا سود جاری کدام هلدینگ برداشته شده و این ۴۸ طرح به طور مشخص کدام طرح‌ها هستند و هرکدام در کدام نقطه ایستاده‌اند منتشر نشده است. آگاهان و کسانی که این مقوله را دنبال می‌کردند یادشان هست که قرار بود بخشی از این ۱۷ میلیارد دلار به اجرای طرح‌های نفت و گاز اختصاص یابد که در گزارش حاضر هیچ اشاره‌ای به آنها نشده است. حالا که طرح‌ها با پیشرفت‌های اندک روبه‌رو است و به نظر می‌رسد درصدهای اعلام‌شده در بالا هنوز به بخش تامین منابع نرسیده، بهتر است معاون اول و کسانی که این فکر را جا انداختند در همین روزها درباره این گروه گزارش کامل و شفاف دهد.