با کمی آسان‌گیری می‌توان مدیران اقتصادی دولت سیزدهم را به همان کسانی تشبیه کرد که مرغ‌شان یک پا دارد. اتفاقا یکی از همان‌ها وزیر احتمالی و سرپرست فعلی وزارت جهاد کشاورزی است که در برابر بازار گوشت مرغ ایستاده و می‌داند قیمت این کالا از هر کیلوگرم ۱۰۰ هزار تومان هم فراتر رفته است اما با انکار این قیمت می‌گوید قیمت هرکیلو گوشت مرغ همان ۶۳ هزار تومان است. عین این سخن را مدیران دیگر نیز می‌گویند و به‌طور مثال رییس بانک مرکزی می‌گوید قیمت دلار همانی است که من می‌گویم.

برای درک مساله حل نشده قیمت گوشت مرغ نیاز به درک عمیقی نیست و وزارت جهاد کشاورزی می‌تواند با برگشت به همین بیست ماه تازه‌سپری‌شده و پس از حذف دلار ۴۲۰۰ تومانی از واردات نهاده‌های دام و طیور به حل مساله برسد. کارشناسان و فعالان اقتصادی ‌می‌گویند در حالی قیمت مرغ برای مصرف‌کننده ۵۹۹۰۰ تومان اعلام شد که حداقل قیمت ارز ۶ برابر، قیمت خوراک نزدیک ۴ برابر و هزینه تمام‌شده جوجه یک‌روزه ۳ برابر افزایش یافته بود و تنها لحاظ کردن افزایش قیمت خوراک نشان می‌داد که قیمت گوشت مرغ حداقل باید به ۷۷۵۰۰ تومان برای مصرف‌کننده افزایش می‌یافت. با وعده بازبینی آتی وزیر وقت جهاد کشاورزی، تا مهرماه ۱۴۰۱ این قیمت مصوب بر جای خود باقی ماند و در مهرماه با افزایشی تنها ۵ درصدی که مورد قبول هیچ‌یک از تشکل‌های صنفی مربوطه نیز نبود، به مبلغ ۶۳۰۰۰ تومان تعیین و تثبیت شد که باز هم به ازای هر کیلوگرم بین ۱۲ تا ۱۵ هزار تومان زیان را برای تولیدکننده در پی داشت که تا امروز هم این قیمت بر جای خود باقی است. بنابراین، دولت فشار بودجه‌ای ارز ترجیحی را از دوش خود برداشت؛ ولی قیمت دستوری خودخوانده را بر بخش تولید تحمیل و با زیان سنگین، انگیزه تولیدکنندگان را زائل کرد. انگار در دولت سیزدهم کسی به واقعیت‌های اقتصادی کاری ندارد و باور دارند مرغ یک پا دارد.