در سالهای قیل از اعمال تحریم بر صادرات نفت ایران با استفاده از درامدهای حاصل از صادرات نفت دولتهای خوشبخت هراز چند گاه یارانه‌ای را به شکل‌های گوناگون به گروه‌های اجتماعی تزریق کرده و رضایت نسبی انها را فراهم می‌کردند. اما در سالهای تازه سپری شده و پس از آنکه دونالد ترامپ صادرات نفت ایران را با تحریم های سفت وسخت مختل کرد دیگر خبری از بذل و بخشش نیست. دولت سیزدهم اما در سال گذشته با استفاده از یک ترفند برنامه ریزی شده توانست مزد کارگران را در اندازه‌های پایین تثبیت کند و وعده داد اگر نرخ تورم کاهش جدی را تجربه نکند نرخ مزد را تغییر می‌دهد. با این همه و با سپری شدن بیش از هفت ماه و 20 روز از سال تازه‌این وعده اجرایی نشده است. حالا و در حالی که کارگران زیر بار فشار نرخ تورم بالا گرفتناذر شده‌اند بازهم به نظر می‌رسد قرار است داستان پارسال اتفاق بیفتد. پیگیری مجادله‌های میان نهادهای کارگری ونهاد دولت نشان می‌دهد دولت ووزارت کار کاملا در برابر کارگران صف کشیده وحاضر نیستد حتی وعده نرخ رشد مزد نزدیک به 40 درصد تورم امسال را برزبان بیاورد. درحالی که خبرگزاری حکومتی نیز اعتراض کرده ومی نویسد: "بر اساس نرخ حقوق و دستمزد سال ۱۴۰۲ یک کارگر دارای یک فرزند حدود ۸میلیون تومان حقوق دریافت می‌کند، بر اساس گفته خود کارگران سبد معیشت آن‌ها حدود ۲۰میلیون تومان است. در زمان حاضر حدود 15 میلیون کارگر در کشور وجود دارند که در بخش‌های مختلف خدماتی و تولیدی و… کار می‌کنند. کارگران همانند دیگر قشرهای جامعه از همان ابتدای انقلاب پای کار کشور بوده و در تمام سختی‌ها و شیرینی‌ها، پستی‌ها و بلندی‌ها کنار مردم گام برداشته‌اند. " دولت سیزدهم معلوم نیست چه پیش بینی برای اقتصاد کلان کشور برای سال آینده دارد که حاضر نیست حتی همان وعده‌های پیشین به اقشار گوناگون را بدهد و آسودگی خیال کارگران را فراهم کند. ناتوانی از دادن حتی وعده افزایش نرخ مزد به میزان تورم به کارگران نشانه خوبی نیست و می تواند به پیامدهای ناشناس منجر شود. بدون تردید کاهش بیشتر قدرت خرید کارگان روزگاری غیر قابل تحمل را فراهم خواهد کرد.