عارف در تازه ترین بیانیه با همین عنوان گفته است باید هشدارهای مردم را شنید معتقد است و ایران را از خطرات گوناگونی که با آن روبهرو است، نجات داد. در این بیانیه اضافه شده است عدهای که در انقلاب ۵۷ نه نقشی اساسی ایفا کردند و نه فهمی جامع و دقیق از مطالباتِ تاریخیِ ایرانیان داشتند، فرصتطلبانه به دنبال نشستن بر سر سفره انقلاب و برقراری حکومت اسلامی به جای جمهوری اسلامی بودند تا بدون ارجاع به آرای عمومی و نقش ِ بنیادین ِ مردم بتوانند بر مناصب تکیه بزنند.
چرا نباید از خود بپرسیم که چرا و چگونه صندوق رای به عنوانِ منبعِ مشروعیتبخش جمهوری اسلامی، از آن اهمیت و جایگاه و با آن میزانِ استقبال، به وضعیت کنونی دچار شود؟ آیا نباید حذف و طردهای متوالی، ایستادگی در مقابل ِ مطالباتِ ملی و البته برخی ناوفاداریها و خلفِ وعدهها را به عنوانِ مبانیِ امیدسوزی در کشور و نظام بدانیم؟
مطمئنا یکی از شاخصهای توسعهیافتگی کشور که اتفاقا از آرمانهای اولیه انقلاب ۵۷ بود موضوع «آزادی» است. متاسفانه بعد از انقلاب اسلامی جریانی به دنبال قدسی کردنِ برخی اشخاص و حتی نهادهای درونِ نظام برآمدند و به تبع آن، مانع از هرگونه نقد و انتقاد شدند و در صورت هر نوع مواجهه و نگاهِ انتقادی، با برخوردهای امنیتی روبهرو شدند، در صورتی که خواسته بزرگِ انقلابیون ۵۷، قدسیزدایی از اشخاص و نهادها بوده است.
نظرات کاربران