کارشناسان علت عدم رشد اقتصادی متناسب با جمعیت در کشور را حکمرانی توزیع‌گرای حاکم بر فضای سیاستگذاری اقتصادی داخلی کشور و اولویت دادن به رویکردهای آرمانی در سیاست خارجی می‌دانند. چگونه رفاه ایرانیان سقوط کرد؟

ساعت 24 - گزارش‌های منتشرشده مرکز آمار ایران نشان می‌دهد در سال ۱۴۰۳، سرانه محصول ناخالص داخلی کشور، بر پایه قیمت‌های ثابت سال ۱۴۰۰، حدود ۵۰درصد مقداری است که در سال ۱۳۵۵ ثبت شده بود.

این سقوط نیمی از ظرفیت تولید اقتصادی به ازای هر شهروند، به‌وضوح بیانگر کاهش قابل‌توجه توان اقتصادی و رفاه عمومی در طی نزدیک به پنج دهه اخیر است. برای درک بهتر سیر نزولی رفاه ایرانیان، مرور مقایسه‌ای درآمد سرانه در بازه‌های زمانی مختلف ضروری است. 

بررسی داده‌های تاریخی نشان می‌دهد که از سال ۱۳۴۷تا ۱۳۵۸، سطح درآمد سرانه ایرانیان در تمام سال‌ها از سال ۱۴۰۳ بالاتر بوده است. این بازه زمانی با رشد درآمدهای نفتی، آغاز برنامه‌های صنعتی‌سازی، و افزایش ورود سرمایه خارجی همراه بود. به گزارش دنیای اقتصاد اما پس از انقلاب اسلامی و شروع جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۵۹ و هم‌زمانی آن با تحریم‌های بین‌المللی، به‌سرعت شرایط تغییر کرد. اقتصاد ایران در دهه ۶۰ با رکود و کاهش شدید رشد اقتصادی روبه‌رو شد. با‌این‌حال، با پایان جنگ در سال ۱۳۶۷ و آغاز دوران بازسازی، تا حدی روند رشد اقتصادی بهبود یافت.