به نقل از ایسنا، وزرای انرژی کشورهای اروپایی برای مهار تبعات این بحران، در ماه ژوئن سندی را امضا کردند که آن را میتوان نقطه عطفی در سیاستگذاری ذخیرهسازی انرژی دانست؛ توافق مذکور بر پایه افزایش سه برابری ظرفیت ذخیرهسازی طراحی شده و طبق آن، حدود ۳۰ تا ۳۵ گیگاواتساعت ظرفیت تازه تا سال ۲۰۲۸ به ظرفیتهای موجود افزوده خواهد شد. در حال حاضر، میزان ظرفیت ذخیرهسازی اتحادیه اروپا حدود ۵۵ گیگاوات است، اما تحلیلها و برآوردها میگویند این عدد باید تا سال ۲۰۳۰ به حوالی ۲۰۰ گیگاوات برسد.
این تصمیم، در شرایطی مطرح میشود که اروپا در فاصله چهار سال گذشته، سومین موج بحرانی انرژی خود را تجربه میکند. ذخایر گاز طبیعی در این منطقه به سطحی رسیده که نگرانی جدی را برانگیخته و در کنار آن، همزمانی موجهای گرمای شدید و دغدغههای مربوط به فصل زمستان، سبب شده تا احتمال کمبود انرژی و افزایش فشار روی شبکههای برق جدیتر از قبل دیده شود.
اروپا برای کم کردن میزان اتکایش به واردات، سرمایهگذاری و توسعه منابع داخلی را—بهویژه در حوزه انرژیهای خورشیدی و بادی—شتاب داده است. با وجود این، ماهیت متغیر این منابع که به آبوهوا، طول روز و فصل وابستهاند، شکلی از ناهماهنگی را بین میزان عرضه و نیاز واقعی مصرفکنندگان ایجاد میکند؛ در نتیجه، نوسانات شدید قیمت برق پدید میآید و شبکهها نیز بیش از پیش در معرض آسیبپذیری قرار میگیرند. همین دلایل باعث شده است که ذخیرهسازی انرژی به یک اولویت بنیادین در برنامه امنیت انرژی اروپا تبدیل شود.
در حال حاضر، باتریهای لیتیوم-یون رایجترین گزینه در صنعت ذخیرهسازی انرژی به شمار میروند، اما توان عملیاتی آنها معمولاً در حدود چهار ساعت است. با افزایش سهم انرژیهای تجدیدپذیر در سبد تولید برق، اروپا به فناوریهایی نیاز پیدا کرده که بتوانند انرژی را مدت طولانیتری نگه دارند و صرفاً برای بازههای کوتاه پاسخگو نباشند.
برای روبهرو شدن با این چالش، شرکت هلندی «اُر انرژی» (Ore Energy) قراردادی را برای استقرار یک سامانه ذخیرهسازی یک گیگاواتساعتی مبتنی بر باتری آهن-هوا (iron-air) امضا کرده است. طبق توضیحات فنی، این فناوری از نظر تئوری قابلیت ذخیرهسازی انرژی تا مدت چهار روز را دارد؛ قابلیتی که فاصله چشمگیری با محدودیت باتریهای رایج ایجاد میکند. این سامانه از آهن و آبوهوا بهره میگیرد و به شکل کانتینرهای ماژولار ۴۰ فوتی طراحی شده که میتوانند برای بیشتر کردن ظرفیت، به یکدیگر متصل شوند.
پایگاه خبری اویل پرایس در گزارشی اعلام کرد که اگر این فناوری در مقیاس بزرگ به نتیجه برسد، ذخیرهسازی بلندمدت میتواند برای اروپا یک پشتوانه واقعی باشد؛ به این ترتیب، برق مازاد تولیدشده از منابع تجدیدپذیر حفظ میشود و در زمانهایی که تولید انرژی خورشیدی یا بادی افت میکند، امکان مصرف آن فراهم خواهد شد. هرچند انرژیهای تجدیدپذیر اکنون ۴۴ درصد برق اروپا را تأمین میکنند، اما این منطقه همچنان حدود ۵۵ درصد از کل انرژی مورد نیازش—از جمله نفت و گاز—را وارد میکند.
انتهای پیام
نظرات کاربران