بر اساس گزارش ایسنا، رشد خیره‌کننده نیروگاه‌های خورشیدی در ماه‌های اخیر، توجه‌ها را به یک عدد خاص معطوف کرده است؛ ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر کشور از مرز ۵۴۰۰ مگاوات عبور نموده، اما زمانی که به برخی داده‌های آنلاین تولید مراجعه می‌شود، همواره عددی برابر با کل این ظرفیت در دسترس نیست.

این اختلاف به ظهور دو روایت مجزا منجر شده است. روایت اول می‌پرسد که با وجود بیش از ۵۴۰۰ مگاوات نیروگاه، چرا تمامی آن‌ها در داده‌های تولید قابل مشاهده نیستند؟ درحالی‌که روایت دوم بر این باور است که مقایسه ظرفیت ایجاد شده با رقم قابل مشاهده در یک سیستم، بدون درک مراحل فنی بهره‌برداری، می‌تواند منجر به اشتباهات تفسیر شود.

آخرین تفکیک آماری موجود در اطلاعات ساتبا تصویر روشنی از این موضوع ارائه می‌دهد. بر اساس این آمار، از مجموع ۵۴۹۸ مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر در حال بهره‌برداری، ۳۹۶۶ مگاوات آن قابل اندازه‌گیری گزارش شده است. به علاوه، ۸۲۸ مگاوات از نیروگاه‌ها در حال تزریق برق هستند، اما مراحل اداری و قانونی مرتبط با پلمب کنتورهای آن‌ها هنوز به پایان نرسیده و به همین دلیل تولیدشان در سامانه سنجش و پایش ساتبا و شرکت مدیریت شبکه برق قابل نمایش نیست. همچنین ۱۷۸ مگاوات نیز در مرحله تست راه‌اندازی قرار دارند و ۵۲۷ مگاوات نیروگاه انشعابی در سامانه‌ای جداگانه تحت نظر است.

بنابراین، نکته نخست در تحلیل این آمار این است که «دیده نشدن در یک سامانه» به‌معنای «عدم وجود نیروگاه» یا حتی «عدم تولید برق» نیست. اما توضیحات پیشین هنوز تمامی جوانب موضوع را در برنمی‌گیرد.

حتی در شرایطی که تمامی نیروگاه‌ها به سامانه اندازه‌گیری متصل شوند، نباید انتظار داشت که عدد ظرفیت نصب‌شده به عدد تولید لحظه‌ای برابر گردد. برای درک این بخش از موضوع باید به سؤال دیگری پاسخ داده شود: ۵۴۰۰ مگاوات ظرفیت، به چه معناست؟

ظرفیت یک نیروگاه با مگاوات تعریف می‌شود، که نشان‌دهنده حداکثر توان تولید آن است؛ در حالی که انرژی تولیدی به مگاوات‌ساعت سنجیده می‌شود و به مقدار برقی که در یک بازه زمانی معین تولید می‌شود، اشاره دارد.
بنابراین، قرار دادن «۵۴۰۰ مگاوات ظرفیت» در برابر یک عدد «مگاوات‌ساعت تولید ماهانه» و نتیجه‌گیری درباره واقعی یا غیرواقعی بودن ظرفیت، بدون تبدیل متغیرها و تعیین دوره زمانی مشترک، مقایسه دقیقی نخواهد بود.

انتهای پیام