تینا مزدکی_تحقیقات جامع و نخستین در رابطه با شهر باستانی «سمیارکا» به انجام رسیده است. این سکونتگاه که حدود ۱۴۰ هکتار وسعت دارد، به عنوان بزرگترین سایت باستانی شناختهشده در این منطقه محسوب میشود.
این منطقه نخستین بار در اوایل دهه ۲۰۰۰ از سوی پژوهشگران دانشگاه تورایغیروف شناسایی شد، ولی بررسی جامع آن به تازگی آغاز شده است. تاریخ سمیارکا به حدود ۱۶۰۰ سال پیش از میلاد برمیگردد و به نوعی دریچهای نو به سوی دورانی سرنوشتساز گشوده است؛ زمانی که اقوام کوچرو به سمت تشکیل اجتماعات پایدار و آغاز شهرنشینی اولیه حرکت کردند.
دکتر میلیانا رادیووویچ، نویسنده اصلی مقاله که از گروه باستانشناسی UCL است، میگوید: «این کشف یکی از حیرتانگیزترین یافتههای چند دهه اخیر در این منطقه به شمار میآید. سمیارکا دیدگاه ما را نسبت به جوامع استپی دگرگون میکند. این یافتهها نشاندهنده این است که جوامع کوچنشین قادر به ایجاد و نگهداری سکونتگاههای دائمی و سازمانیافته بودهاند؛ آن هم بر پایه یک صنعت بزرگ و یک هاب شهری واقعی در قلب استپ.»
بقایای این شهر شامل دو ردیف از تپهماهورهای مستطیلی است که هر یک تقریباً یک متر ارتفاع دارند. این سازههای خاکی روزگاری بهعنوان پایه خانههای چندبخشی محاطی عمل میکردهاند. باستانشناسان همچنین نشانههایی از یک ساختمان مرکزی بزرگتر را کشف کردهاند که اندازهاش دو برابر دیگر سازههای مسکونی است. کارکرد این بنا هنوز به درستی مشخص نیست، اما احتمال وجود یک محل آیینی، فضایی برای تجمع عمومی یا حتی محل سکونت یک خاندان با نفوذ در آن متصور است.
برای ادامه این مطلب، به «شهر باستانی بعد از ۳۵۰۰ سال از زیر خاک بیرون آمد» مراجعه کنید.
۲۲۷۳۲۳
کد مطلب 2261134
نظرات کاربران