در فصل جدید، تیم پرسپولیس یکی از مهم‌ترین تحولات خط دفاع خود را طی سال‌های اخیر رقم زده است؛ تغییراتی که تنها به اضافه شدن تعدادی بازیکن محدود نمی‌شود و بلکه بخشی از چهره قدیمی این خط را نیز حذف کرده است. در دو فصل گذشته، خط دفاع پرسپولیس شرایط مطلوبی نداشت و افزایش اشتباهات فردی، افت کیفی برخی مدافعان و عدم هماهنگی در دفاع موجب شده بود که این بخش از تیم دیگر به اندازه قبل مطمئن و قابل اعتماد نباشد.

مهدی تارتار از همان روزهای ابتدایی در تلاش بود تا این وضعیت تغییر کند و اکنون تقریباً در تمامی نقاط خط دفاع، نشانه‌های این دگرگونی به چشم می‌خورد. در قلب دفاع، با جدایی صحرایی و پورعلی‌گنجی، پرسپولیس به ترکیب خود محمدمهدی زارع و دانیال ایری را اضافه کرد تا هم عمق خط دفاعی بیشتر شود و هم رقابت برای نداشتن جایگاه در ترکیب اصلی شدت بگیرد.

در وینگری‌ها نیز تارتار به اعمال تغییرات پرداخته است؛ مجید عیدی و ابوالفضل جلالی به جمع بازیکنان سرخ اضافه شده‌اند تا گزینه‌های تازه‌ای برای پست‌های دفاع راست و چپ فراهم گردد. همچنین، میلاد محمدی از تیم پرسپولیس جدا شد تا یکی از چهره‌های شناخته‌شده فصل گذشته دیگر در صف بازیکنان جدید سرخ‌ها نباشد. در سمت راست، وضعیت دانیل گرا همچنان یکی از معضلات تارتار باقی مانده است؛ بازیکنی که به رغم تمایل سرمربی برای جدایی، به‌خاطر شرایط قراردادی‌اش باقی مانده و باید دید در آینده چه نقشی در تیم ایفا خواهد کرد.

حتی امیرحسین محمودی هم در یک دوره به عنوان دفاع راست مورد آزمایش قرار گرفت تا نشانه‌ای باشد بر جدیت تارتار برای یافتن بهترین ترکیب ممکن در این منطقه. با این استناد، می‌توان تغییرات خط دفاع پرسپولیس را تنها به چند خرید و خروج متعارف در نقل‌وانتقالات محدود نکرد؛ ساختار دفاعی تیم به‌طور قابل توجهی دستخوش تغییر شده و تارتار اکنون باید از میان ترکیبی از بازیکنان قدیمی و چهره‌های جدید، یک خط دفاع هماهنگ بسازد. هدف روشنی در این راستا وجود دارد: پرسپولیس می‌خواهد خط دفاعی خود را به نقطه قوت تیم تبدیل کند و از بروز اشتباهات و نوسان‌های دو فصل اخیر جلوگیری کند. اکنون بزرگ‌ترین چالش تارتار این است که این تغییرات را در کمترین زمان ممکن به یک خط دفاع پایدار تبدیل نماید.

بیشتر بخوانید: سرنوشت متفاوت ۳ گلزن پرسپولیس به استقلال خوزستان؛ یکی کاپیتان شد، آن‌یکی رفت که رفت!