طبق گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و به نقل از پدال، علاقه تویوتا به طراحی و تولید مدل‌های کوچک و اسپرت واضح و آشکار است و این شرکت سابقه‌ای درخشان در این حوزه دارد؛ خودروهایی مانند سلیکا و سوپرا به وضوح گواه این موضوع هستند. این خودروساز نام‌آشنا از کشور ژاپن در حال حاضر با تمرکز قوی‌تری بر روی بخش پرفورمنس خود، مدل‌های جدیدی نظیر GR۸۶ و GR کرولا و سوپرکار GR GT را توسعه می‌دهد. هرچند، در گذشته برخی از مدل‌های اسپرت تویوتا آن‌طور که باید به چشم نیامدند و در حاشیه قرار گرفتند؛ یکی از بارزترین این موارد، تویوتا بلید مستر G است. این خودرو که به‌صورت ویژه برای بازار داخلی ژاپن طراحی شده، یک هاچ‌بک پرقدرت واقعی محسوب می‌شود که با بهره‌گیری از یک موتور ۳٫۵ لیتری شش سیلندر و سیستم تعلیق پیشرفته، یکی از جذاب‌ترین و ناشناخته‌ترین هاچ‌بک‌های جهان را به عرصه معرفی کرد.

موتور شش سیلندر در دل یک هاچ‌بک ساده

تویوتا بلید مستر G بر اساس مدل استاندارد بلید طراحی شده بود که به‌عنوان نسخه‌ای لوکس‌تر و با دسته‌بندی بالاتر نسبت به هاچ‌بک آیوریس شناخته می‌شد. بلید که بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲ تولید شد، هرگز خارج از بازار ژاپن عرضه نشد. اگرچه بلید و آیوریس در برخی جنبه‌های فنی دارای اشتراکاتی بودند، اما بلید با طراحی منحصر به فرد کابین و بدنه، چراغ‌های LED عقب با لنز شفاف و حس لوکس‌تری، چهره‌ای جدی‌تر و متفاوت‌تر از یک خودروی اقتصادی معمولی به نمایش می‌گذاشت.

بلید در سال ۲۰۰۶ تنها با یک موتور ۲٫۴ لیتری چهار سیلندر از خانواده موتورهای AZ به بازار معرفی شد، اما در سال ۲۰۰۷، مهندسان تویوتا تصمیم به ارائه نسخه مستر G با موتور ۳٫۵ لیتری شش سیلندر گرفتند. با اضافه کردن این موتور قوی، بلید مستر G قدرتی معادل ۲۷۶ اسب بخار و ۳۴۴ نیوتن‌متر گشتاور کسب کرد. البته این فرمول برای تویوتا چالش‌هایی نیز به‌همراه داشت؛ به‌جای انتخاب گیربکس دستی، این خودروساز از یک گیربکس شش سرعته اتوماتیک استفاده کرد و از آنجا که خودرو دیفرانسیل جلو بود، قرار گیری موتور بزرگ و سنگین به‌طور مستقیم روی چرخ‌های محرک ممکن بود مشکلاتی از جمله تأثیر گشتاور بر فرمان و کم‌فرمانی را ایجاد کند.

اصلاحات عمده در شاسی برای مهار موتور قوی

تویوتا به‌خوبی آگاه بود که نمی‌تواند تنها با قرار دادن یک موتور پرقدرت درون یک هاچ‌بک دیفرانسیل جلو، همه چیز را به پیش ببرد؛ بنابراین شاسی این خودرو تغییرات بنیادینی را تجربه کرد. سیستم تعلیق عقب که به طور استاندارد از نوع تیر پیچشی آیوریس بود، به نمونه دو جناغی در هر دو مدل بلید و بلید مستر G تغییر یافت تا عملکرد هندلینگ و کیفیت سواری افزایش یابد و کم‌فرمانی به‌خوبی کنترل شود. همچنین، ترمزهای بزرگ‌تر، فنرهای سفت‌تر، رینگ‌های آلومینیومی سبک‌وزن و لاستیک‌های عریض با فاق کوتاه‌تر و اندازه ۲۲۵ روی این خودرو نصب شدند تا نشان دهند که تویوتا چنین هاچ‌بکی را با دیدگاهی پرقدرت و داغ طراحی کرده است.

با وجود این تقویت‌ها و موتور بزرگ، بلید مستر G به طرز شگفت‌آوری وزنی حدود ۱۴۷۰ کیلوگرم داشت که تنها حدود ۶۸ کیلوگرم سنگین‌تر از نسخه استاندارد بود. در آزمایشات جاده‌ای، این خودرو عملکرد بسیار خوبی از خود نشان داد و توانست در مدت ۵٫۸ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت برسد؛ موردی که از رقبای هم‌دوره‌اش نظیر آلفارومئو ۱۴۷ GTS با زمان ۶ ثانیه و فولکس‌واگن گلف R۳۲ که با زمان ۶٫۲ ثانیه ثبت شده بود، سریع‌تر بود. حداکثر سرعت این خودرو به‌طور رسمی ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت تعیین شده بود، اما شایعات حاکی از آن بود که می‌توانست به سرعت ۲۵۵ کیلومتر بر ساعت نیز دست یابد.

تجمل در کنار توانایی‌های بالای پرفورمنس

در بلید مستر G هیچ‌چیز معمولی و ساده به چشم نمی‌خورد. تویوتا این خودرو را به‌عنوان یک «هاچ‌بک رده‌بالا برای افراد باکلاس و شیک‌پوش» معرفی نمود و به‌صورت استاندارد تجهیزاتی چون داشبورد با روکش جیر و صندلی‌های چرمی را در آن قرار داد. این سطح از تجمل به‌ندرت در دنیای هاچ‌بک‌های داغ دیده می‌شود زیرا عموماً این خودروها بر روی عملکرد تمرکز دارند و نه زرق و برق و تزئینات لوکس. به همین دلیل بود که بلید مستر G هیچ‌گاه به بازارهای خارج از ژاپن عرضه نشد؛ در اروپا یا آمریکا تقاضایی برای چنین هاچ‌بکی لوکس با موتوری قدرتمند وجود نداشت؛ به همین خاطر تویوتا تصمیم به انحصاری نگه‌داشتن آن گرفت. با توقف تولید سری بلید در سال ۲۰۱۲، این مدل نیز به پایان راه خود رسید و اکنون در بازار خودروهای دست‌دوم ژاپن به یک گزینه بسیار نادر تبدیل شده است که دارای تعداد تولید محدودی است.

۵۸۳۲۲