به گزارش خبرنگار سیاسی ایرنا، کمی بیش از ۲ سال از آغاز فعالیت دولت چهاردهم میگذرد؛ ۲ سال پرچالش، برای دولتی که با شعار «وفاق» کار خود را آغاز کرد، و البته گذر زمان نشان داد که اگر تکیه بر وفاق نبود، عبور از بحرانهای سال ۱۴۰۴، از ۲ جنگ تحمیلی سخت گرفته تا حوادث دیماه، فعال شدن اسنپ بک و ... غیرممکن بود.
خبرگزاری ایرنا در راستای رسالت تبیینی خود در پایان ۲ سالگی دولت و در ایام هفته دولت، تلاش دارد مروری داشته باشد بر عملکرد دولت، به ویژه شخص رئیسجمهور پزشکیان که همگان اذعان دارند، منش، شخصیت و صداقت او نقش مهمی در اجماعسازی و کمک به کشور برای عبور از بحران داشته است.
آنچه در زیر میخوانید گفتوگوی تفصیلی ایرنا با «عبدالکریم حسینزاده» معاون رئیسجمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم است که به همین مناسبت صورت گرفته است.
به عنوان کسی که سالهاست ارتباط نزدیکی با رئیسجمهور دارید و سالها در مجلس شورای اسلامی با ایشان همکار بودید، علت اصلی ورود ایشان به عرصه ریاست جمهوری را چه میدانید؟ ایشان ۵ دوره (به مدت ۲۰ سال) نماینده مجلس بودند و قطعا آشنایی کاملی نسبت به مشکلات انباشته و ناترازیها داشتهاند؛ چرا علیرغم وجود تمام این مشکلات به انتخابات ورود کردند؟
بنده وقتی که قصد داشتم برای ادامه خدمت از مجلس خارج شوم و همکارانم باید به خروج من رأی میدادند، یک جملهای گفتم. گفتم که حتماً از نظرات شما همکارانم در مجلس، در دوران مدیریت (خود در معاونت توسعه روستایی و مناطق محروم ریاست جمهوری) استفاده خواهم کرد، چرا که معتقدم وکلای واقعی «ملت» که برخاسته از «نهاد ملت» هستند، شناخت بیشتری نسبت به نظام مسائل موجود در مناطق مختلف کشور دارند. شاید اگر از من نوعی درباره حوزهام (حوزه سابقم) بپرسید؛ میدانم کدام کوچه و کدام خیابانش با چه مشکلاتی روبروست، همینطور در خصوص مسائل کلان و درد دلهای ملی.
پزشکیان حل مسائل کشور را در گرو همدلی، وفاق و امنیت ملی پایدار میداند
لذا وقتی کسی پنج دوره نماینده و وکیل ملت بوده و در تمام این پنج دوره با اقبال واقعی مردم روبهرو بوده و همیشه حداکثر ظرفیت و سبد رأی آن حوزه (تبریز) به ایشان اختصاص یافته است، ماجرا متفاوت است. هیچگاه روزهایی را که بر سر موضوع برجام در مجلس دهم درگیر بودیم و ایشان در کمیسیون برجام (کمیسیون ویژهای که تشکیل شده بود) حضور داشتند، یا سایر ایامی که مجلس بودند و دلسوزانه در حوزههای مختلف موضعگیری کرده و سخن میگفتند را فراموش نمیکنم، دکتر پزشکیان با نگاه دردمندانه و با احساس مسئولیت کاملی نسبت به نظام مسائل کشور ورود میکردند.
ایشان شخصی است که ۲۰ سال در مجلس بوده، با زیر و بم نظام تصمیمگیری در کشور آشناست، در فرآیندهای قانونگذاری دخیل بوده، دورهای هم در وزارتخانه بوده؛ عجیب نیست که چنین آدمی تصمیم بگیرد در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کند تا آمال، آرزوها، رویاها و دیدگاههای خود نسبت به مدیریت اجرایی کشور را به عنوان یک رئیسجمهور پیاده کند.
با شناختی که از دکتر دارم، ایشان فردی نیست که به دنبال تصاحب قدرت باشد یا به قدرت چسبندگی داشته باشد. بهترین جملهای که میتوان درباره ایشان گفت و به همه (بهویژه بعد از جنگ ثابت شد) این است که ایشان به دنبال حل مسائل کشور است و این حل مسئله را در گرو خیلی از موضوعات میداند؛ در گرو همدلی، وفاق، امنیت ملی پایدار، قدرت نظامی کارآمد و درست.
ریاست جمهوری برای پزشکیان ابزاری برای ماندن پای کار ایران بود
در یک سال و نیم اخیر که یک سال و نیم عجیبی بود، کشور با انباشت کلان بحرانها روبهرو بود، شاید برخی از این جملات تصور سیاهنمایی داشته باشند یا اینکه گمان کنند قصد داریم گذشته را زیر سؤال ببریم، یا تلاش میکنیم فضا را برای خود سخت جلوه دهیم. اما مردم میبینند، کشور در شرایط جنگ مدیریت شد، دو جنگ خانمانسوز را پشت سر گذاشتیم که بسیاری عزیزان این سرزمین را از ما گرفت، وضعیت اقتصادی بسیار سختی داشتیم، اما هرگز این تصور ایجاد نشد که رئیسجمهور برای لحظهای مسئولیت را وا بگذارد. و لذا به دست گرفتن قدرت برای پزشکیان، ابزاری برای مسئولیتپذیری، ماندن پای ایران و انجام اموری بود که میبایست به سرانجامی درست و صحیح برسد.
دولت همزمان هم به بقا، هم به اقتدار، هم به ماندن، هم به بودن، هم به معیشت و اقتصاد مردم، همزمان به توسعه و موضوعاتی همچون مزارع خورشیدی میاندیشد. دولت طی هفته گذشته مصوبهای داشت که براساس آن ۱۰ همت برای مقابله تنش آبی روستاها اختصاص یافت، آن هم در این شرایط اقتصادی و این شرایط فروش نفت. ۹ همت از این ۱۰ همت به مقابله با تنش آبی در روستاها و یک همت نیز به مناطقی که عشایر عزیزمان در آن زندگی میکنند، تخصیص یافت.
اینکه دولت تمام امورات را همزمان پیش ببرد، جنگ را مدیریت کند، پشتیبانی از جنگ را مدیریت کند و تلاش کند که مردم از لحاظ معیشت و تامین کالاهای اساسی با مشکلی مواجه نشوند و از سوی دیگر آمال و آرزوهایی که در سر داشته را هم پیش ببرد، کار بزرگی است. این منت گذاشتن بر سر مردم نیست. مردم عزیز ایران چنان بر گردن ما حق دارند که هر کاری کنیم نیز باز هم کم است، اما تصور میکنم یافتن رئیسجمهوری که با همه این مشکلات اجازه ندهد که حتی یک روز کشور تعطیل شود، حساسیت داشته باشد و در تمام جلسات به اعضای کابینه تذکر دهد و مصرانه پیگیر مسائل باشد، نشان دهنده این است که باری به هر جهت نیامده، نیامده که صرفا قدرت را در دست گیرد و به هیچ وجه چسبندگی به قدرت ندارد، بلکه مسئله اساسیاش ایران است.
پزشکیان به دنبال ثبت نام خود در تاریخ نیست، بلکه به دنبال ثبت تصمیم درست است
به نظر میرسد که دکتر پزشکیان یک ویژگی منحصر به فرد دارد و آن اینکه نیازی نمیبیند امور به نام خودش تمام شود، همین که مصالح ملی تامین شود کافی است؛ این ویژگی دکتر پزشکیان را که شاید پس از امضای تفاهمنامه بیش از هر زمان دیگری برای همگان روشن شد، چطور ارزیابی میکنید؟
دکتر پزشکیان به دنبال ثبت نام خود در تاریخ نیست. این ویژگی که شما مطرح کردید همه به آن معترفاند، مسئله اصلی دکتر پزشکیان این است که چه تصمیمی درست است که باید در تاریخ ثبت شود، و دیگر مهم نیست که به نام چه کسی ثبت میشود. در شرایطی زیست نمیکنیم که این «منم، منم»ها ادامه داشته باشد. دکتر پزشکیان، به دنبال ثبت نام خودش در تاریخ نیست؛ به دنبال ثبت تصمیم درست در تاریخ است. مثالش را هم شما در مورد توافق ابراز کردید، اصلاً برای ایشان مهم نیست که بعدها بگویند که چه کسی این تصمیم را گرفت، چه کسی این تصمیم را عملیاتی کرد. مگر با آقای قالیباف در انتخابات رقیب انتخاباتی نبودند؟ مگر با خیلی از افرادی که در همین مذاکرات اسلامآباد رفتند و بر روی متن مذاکره صحبت کردند، تعدادی از نمایندگان مگر در کمپین مقابل ایشان نبودند؟ پزشکیان به دنبال حصول نتیجه است؛ دنبال این نیست که بگویند چه کسی نتیجه را حاصل کرد یا چه کسی، این نتیجه را عاید کشور کرد.
بسیاری از افراد برای دیده شدن، به دنبال این هستند که بگویند مالکیت سیاسی این تصمیم کلان با من بود، اما آنچه برای پزشکیان اولویت و انتخاب اول است، منافع ملی است.
بعضیها به ما میگویند که شما گفتید به پزشکیان رأی دهید که جنگ نشود، اما معادلات سیاسی دنیا که قابل پیشبینی نیست. تصور کنید شخصی میآمد که قائل به استفاده از تمام ظرفیتهای سرزمینی ایران نبود، شاهد هستید که گاهی تفاوتها در نگاه به مذاکرات و موضوعات سیاست خارجی را به تقابلها و درگیریهای سیاسی و رقابتهای سیاست داخلی تبدیل میکنیم. دکتر پزشکیان با کسی رقابت سیاسی ندارد، به دنبال تقابل سیاسی با کسی نیست و سعی میکند که تصمیمگیری بر اساس مشارکت همگانی در ساختار قدرت باشد تا کشور به نتیجه مطلوب برسد.
دولت پزشکیان، دولت ملت است
اعتقاد دارم که سالهای متمادی است که ایران دچار فرسایش در حوزه قدرت تصمیمگیری شده است، در سرزمینی که احزاب متعدد فعالیت میکنند، خروجی این تقابلها، منفعت ملی و توسعهیافتگی ایران عزیز نیست. دکتر پزشکیان به دنبال به وجود آوردن فضایی است که به همه تریبون بدهد و صدای همه را بشنود، لذا با احزاب سیاسی مختلف جلسه میگذارد، با شخصیتهای سیاسی گوناگون مینشیند، و اشخاص را با عینک قومیت و مذهب و جریان سیاسی و چپ و راست و این داستانها نمیبیند.
امروز کشورمان بیش از هر زمان دیگری به انسجام ملی نیاز دارد و لذا اگر بخواهید با چنین عینکی به کشور و ظرفیتهای آن نگاه کنید، همان لحظه باختهاید چرا که خود محل افتراق، تعارض، تضاد و دوقطبی و درگیری شدهاید؛ اینکه فقط یک فرد، گروه، دسته و یا محفلی را ببینید، با منافع ملی سازگار نیست. دکتر پزشکیان با تمام وجود به دنبال این است که براساس منفعت ملی تصمیم بگیرد و دولت در راستای تأمین منافع ملت ایران گام بردارد. دولت برای عده خاص، یک گروه خاص، یک گعده خاص نباشد. دولت «دولتِ ملت» باشد و این رابطه دولت و ملت به مفهوم واقعیاش ترمیم شود و از نگاههای دستهای و گروهی گذار کنیم.
امروز کارآمدی از هر چیزی مهمتر است. باید کارآمدی را به اثبات برسانیم و دایرههای تنگنظرانه مذهبی، قومی، زبانی و فرهنگی را در هم بشکنیم و در یک فضایی که همه ملت ایران حضور دارند به مساله نگاه کنیم. چهبسا قبلترها میگفتند که میخواستیم، نگذاشتند، امروز رئیسجمهوری آمده که از تمام جریانات سیاسی مشورت میگیرد، بیمحابا با تمام دستهها و گروهها جلسه میگذارد، با تمام افراد نظامی جلسه برقرار میکند، صدایشان را میشنود و آنها را در تصمیمگیریها دخیل میکند، با تمام اقوام و مذاهب همدلی میکند، و مدیران ارشد خود را از میان آنها انتخاب میکند و باکی از این موضوعات ندارد.
در ابتدای بحث از نقش «وفاق» در عبور کشور از بحرانهای سال گذشته گفتیم؛ شما این موضوع رو چطور میبینید؟ وفاق میان ارکان نظام، وفاق در بکارگیری مدیران، وفاق در حضور پررنگتر زنان در کابینه، وفاق در استفاده از ظرفیت اقلیتهای قومی و مذهبی، طی دو سال گذشته چه کمکی به ایران کرد؟
یکی از اشتباهات راهبردی کشورهایی که به ما حمله کردند این بود که فکر میکردند مردمی که در ایران معترض هستند، علیه کشور خودشان خواهند شورید. اینکه بگوییم در ایران هیچکس معترض نیست و مردم تصویر صددرصد قابل قبول از ما دارند، تصویر نادرستی است، حتی در آمریکا و سوئیس و یا هر جای دیگر جهان را که نگاه کنید، اصلا به این صورت نیست. همهجا نسبت به مدیریت و حکمرانی نقدهایی وجود دارد، اما اینکه دیگران تصور کنند که این پاشنه آشیل خواهد شد، گزارهای کاملاً غلط بود و محل سرمایهگذاری اشتباهی هم شد.
یک روایت و داستان واقعی وجود دارد و آن این است که ایرانی جماعت، هر کسی میخواهد باشد، تجزیهطلب نیست. هیچوقت از یاد نمیبرم که رهبری شهید، در انتخابات مجلس دوازدهم و ریاست جمهوری، خطاب به مردم اعلام کردند که حتی اگر با نظام مسئله دارید، اگر ایران را قبول دارید و کشورتان را دوست دارید، پای صندوق رای بیایید و به گزارههای انتخابی خودتان رأی دهید. واقعیت این است که ایرانی جماعت علیه سرزمین خود نشدند، نمیشوند و نخواهند شد. اما باید یکسری از موضوعات را تقویت کرد تا این حس تعلق به خاک محکمتر شود، حس تعلق به وطن بازنمود بهتری داشته باشد و کارآمدتر باشد. جامعه نمیتواند همواره با شعار مواجه باشد، شما حق تصمیمگیری و مدیریت دارید اما جامعه نیز باید در جایی و در مقام عمل، این بها دادن را ببیند، میخواهد یک جایی در مقام عمل سهمی از مشارکت داشته باشد و دیده شود.
معتقدم که دکتر پزشکیان این خطوط خودساخته و غیر واقعی را شکست که عدهای تصور میکردند اگر زنان مدیر شوند، دین به فنا میرود و ایمان نابود میشود، و کشور نابود میشود. اگر یک سنی، ترکمن، عرب یا کرد در جایگاه مدیریت قرار گیرد و وارد محافل تصمیمگیری شود، آنجا سخنهای مگوی بسیاری گفته خواهد شد. پزشکیان این تصورات را درهم شکست. اینگونه نیست، این آدمها وطنشان را به هر چیزی ترجیح میدهند. اما نیاز بود که شخصی در این وادی پیشگام شود، بگوید من به آدمها اعتماد دارم و آنها را وارد تصمیمگیری و تصمیمسازی میکنم و کشور نیز از قِبَل آن ضعیف نخواهد شد.
در جنگ ۱۲ روزه، همدلی که مردم با نظام داشتند، همدلی که مردم با دولت داشتند، همدلی که مردم با خودشان داشتند؛ شما نمیتوانید جایی سراغش را بگیرید. همدلی که مردم با ایران داشتند، شما نمیتوانید جایی سراغش را بگیرید. نجابت مردم ما مثالزدنی بود. مردم به بهترین شکل ممکن، رعایت حال یکدیگر را کردند. در جنگ ۴۰ روزه هم همینطور بود.
تصمیمگیریهای پزشکیان در ایجاد حس همبستگی نقش بسزایی دارد
تصمیمگیریهای رئیسجمهور در ایجاد حس همبستگی ملی، انسجام ملی، تقویت حس تعلق سرزمینی، تعلق به خاک، در ایجاد فضای عدم تقابل با ایران، نقش بسزایی داشت؛ و هیچ انسان منصفی نمیتواند منکر این موضوع شود.
چند روز پیش دکتر عراقچی نقل میکردند که وقتی رئیسجمهور با مقامات آذربایجان و یا اقلیم کردستان به زبان آذری و یا کردی صحبت میکند تا چه میزان اثرگذار است، همزبانی، همدلی و رفاقت به همراه دارد. بنده وقتی بین مردم میروم به زبان خودشان با آنان سخن میگویم، لری، کردی، آذری و .. طی یک سال و نیم گذشته آنقدر با آنها در همزیستی بودهام و با هم نشست و برخاست کردهایم، یاد گرفتم مثل خودشان با آنها گفتوگو کنم. وقتی با یک مادر روستایی که سن و سالی ازش گذشته به زبان خودش صحبت میکنید، لذت میبرد، احساس میکند که این فرد زبان مرا میفهمد و مرا درک میکند و بعد مشکلات، دردها و حس و علاقه خود را نیز منتقل میکند.
بخش مهمی از بُرد دولت چهاردهم، دیپلماسی عمومی رئیسجمهور است
بخش اعظمی از بُرد دولت چهاردهم، دیپلماسی عمومی قوی رئیسجمهور است. حتی در اوج درگیریهای جنگ، کُتش را تنش میکند و با همان ژست مخصوص به خود، در میان مردم راه میرود، ترجیح میدهد در میان مردم باشد تا اینکه بترسد و در خانه بماند، رئیسجمهور مدیریت بحران را مهمتر از جان خود میداند.
آقای حسینزاده به هر حال برخی ملاحظات امنیتی هم هست؛ آیا در این مدت بیم این نمیرفت که رئیسجمهور ترور و به تبع آن کشور با مشکلات جدید مواجه شود؟ این نزدیکی بیش از حد به مردم، خیلی همدلانه است و مورد اقبال عمومی قرار دارد اما آیا مشکلات امنیتی در پی نخواهد داشت؟
نخست اینکه رئیسجمهور ذاتاً در این حوزهها پروتکلپذیر نیست. شفاف بگویم، پزشکیان وقتی مردم خود را میبیند خیلی پروتکلها را فراموش میکند، بعد از یک جایی شما به این نتیجه میرسید که وجود و بودن شما برای این مردم است و با این مردم معنا پیدا میکنید. وقتی احساس کنید که باید به مردم روحیه بدهید، و نشان دهید ایستادهاید و در کنارشان هستید. تهدیدات همواره وجود دارد اما استراتژیکترین مساله در همه این ایام این بود که تهدیدات و ترس از تهدیدات، رفتار عمومی رئیسجمهور را تعیین نمیکرد. دکتر پزشکیان خودش بود که تعیین میکرد چه اقدامی انجام دهد.
در سفر اخیر نچیروان بارزانی به ایران، همچنین رئیسجمهور عراق و بسیاری از مقاماتی که برای تشییع رهبر شهید به ایران آمدند، هنگام بدرقه که در خدمت ایشان بودم به این موضوع اذعان داشتند. روزنامههای اقلیم کردستان تیتر زدند: مسعود اربیل و مسعود مهاباد با هم دیدار کردند. آنها میگویند که ما از هم هستیم و به لحاظ جغرافیایی خاستگاهمان یکی است.
این دیپلماسی عمومی دکتر پزشکیان است که در جنگ عقب ننشست، ترک موتور سوار شد و در میان مردم حضور پیدا کرد، رفتار عمومی او را جنگ و تهدید و ترس تعیین نکرد بلکه خودش رفتار عمومیاش را تعیین کرد. خودش انتخاب کرد که کی، کجا و به چه صورت حضور پیدا کند، این موضوع برای مردم بسیار ارزشمند بود، مردم دیدند که رئیسجمهورشان در میانشان است.
پزشکیان در تقسیمبندیهای کلاسیک اصلاحطلب و اصولگرا نمیگنجد
دکتر عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان در گفتوگوی اخیر خود بر این باور بود که «پزشکیان اصلاحطلب اصولگراست»؛ نظر شما چیست؟ آیا اساسا میتوان رئیسجمهور را در چهارچوبهای از پیش تعریف شده سیاستمداران جمهوری اسلامی ایران جای داد؟
ستادهای انتخابات علاقه دارند که در ساختار تصمیمگیری حضور داشته باشند؛ معتقدند که ما جزو اعضای این کمپین انتخاباتی بودیم. این موضوع را هم نمیتوان انکار کرد که اکثریت ستاد ما اصلاحطلب بودند اما واقعیت این است که رئیسجمهور در این تقسیمبندیهای کلاسیک اصلاحطلب و اصولگرا نمیگنجد، دکتر پزشکیان فارغ از این ماجراهاست، ایشان همیشه یک سؤال میپرسد که چه کمکی میتوانی انجام دهی تا این مسئله و مشکل حل شود؟ هیچگاه نمیپرسد که نگاه سیاسی تو چیست. لذا فکر میکنم که رئیس دولت چهاردهم، رئیس دولت حل مسئله است، نه رئیس دولتی که بخواهیم به او برچسب سیاسی بزنیم، حتی یک ایده سیاسی جدید برای او خلق کنیم و بگوییم رئیسجمهور در این کانسپتها میگنجد، اگر بخواهیم او را در هر یک از دسته بندی ها بگنجانیم بخشی از واقعیت را قلب کرده و در واقع بخشی از واقعیت را حذف کردهایم.
پزشکیان به دور از دعواهای سیاسی و جنگهای زرگری سیاسی و تقابلات ایدئولوژیک است، نمیتوان او را در هیچ یک از ساحات سیاسی تقسیمبندی کرد، تنها جملهای که میتوانم خیلی شفاف بگویم این است که «پزشکیان رئیسجمهور حل مسئله» است.
پزشکیان به دور از دعواهای سیاسی و جنگهای زرگری سیاسی و تقابلهای ایدئولوژیک است، نمیتوان او را در هیچ یک از ساحات سیاسی برد و تقسیمبندی کرد، تنها جملهای که میتوانم خیلی شفاف بگویم این است که «پزشکیان رئیسجمهور حل مسئله» است
چند موضوع را میتوان امضای رئیسجمهور پزشکیان در دوره ریاست جمهوری تا به اینجا دانست؛ موضوع اینترنت و انعقاد تفاهمنامه. پزشکیان در بزنگاههای تاریخی ورود کرد و نقش آفرینی کرد، آیا ورود به این موضوعات پیامدهای پشت پردهای برای دکتر پزشکیان داشته است؟
من در مجلس یازدهم در مجلس نبودم، وقتی که ایشان در مورد ژینا و اتفاقات ۱۴۰۱ موضعگیری کردند، با شفافیت کامل موضع سیاسی خود را بیان کردند، لذا موضعگیریهای پزشکیان ناشناخته نیست و اتفاق جدید نیز نیست.
رئیسجمهور این جسارت سیاسی را دارد که این موضعگیریها را مطرح کند، آیا سیاستمدارای دیگر چنین جسارتی دارند!؟
وظیفه رئیسجمهور است که نسبت به موضوعات کشور حساس باشد، سمت مردم و مطالبات آنان بایستد. آیا اینکه نسبت به اینترنت نگاه حذفی داشته باشیم جواب میدهد؟ اینکه فیلتر کنیم، قطع کنیم، آیا جوابگوست؟ وقتی بچه بودیم، دستگاه ویدیو ممنوع و قاچاق بود، ما که در مناطق مرزی بودیم، دستگاهها بیشتر بود. چی شد؟ امروز تبدیل به یک فلش با فایل ریز چند گیگا بایتی شده است. آیا توانستیم جلوی آن را بگیریم؟ در مورد ماهواره هم همینطور. زمانی دیشهای ماهواره را از پشت بام مردم جمع میکردند، آیا ماهواره حذف شد، خیر. بیشتر در زندگی مردم عجین شد. در مورد هر موضوعی که در جامعه ایجاد تقابل کنید، جامعه بیشتر در مقابل شما میایستد و جواب عکس خواهید گرفت.
رئیسجمهور با تمام وجود به آزادی بیان اعتقاد دارد
سال گذشته با قطع اینترنت آسیب زیادی به فضای فناورانه و سایبری وارد شد، به جای اینکه از فضای رقابت استفاده کنیم، دست خود را از آن کوتاه کرده و عقب مینشینیم. یک اصل در دیپلماسی وجود دارد و آن اینکه اگر دور میز مذاکره نباشید، خودتان به موضوع مذاکره و گفتوگو تبدیل میشوید. ما در بسیاری از فضاها، کلابهاوسها، کانالها، توییترها، به موضوع معامله و موضوع گفتوگو تبدیل شده بودیم، در حالی که خودمان حضور نداشتیم. ما باید یک پای گفتوگو میشدیم.
آقای رئیسجمهور با تمام وجود به آزادی بیان ایمان و باور دارد و هزینه آن را نیز میپردازد، ایشان شخص دوم نظام تصمیمگیری کلان کشور هستند، اگر رئیسجمهور نتواند درباره این موضوعات صحبت کند، چه کسی میخواهد صحبت کند؟
بخش دوم این گفتوگو روز چهارشنبه در صفحه سیاسی خبرگزاری ایرنا منتشر خواهد شد.
نظرات کاربران