فرارو- در میانه فاجعه دلخراش سیل هیمالیا در نپال، ادعایی عجیب در مورد یک شالیگرام غول‌پیکر که در پی این سیلاب پیدا شده، به‌طور گسترده‌ای در رسانه‌های اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است.

به گزارش فرارو به نقل از stackumbrella، ویدیوها و پست‌هایی که منتشر شده‌اند، مدعی‌اند که جاری شدن سیل‌های قوی، گل و لای و تخریب‌ها، این سنگ بزرگ شالیگرام را از عمق هیمالیا که به‌طور غیرقابل‌باوری سال‌ها زیر لایه‌های یخ و سنگ پنهان مانده بود، بیرون آورده‌اند.

بعضی از این پست‌ها فراتر رفته و ادعا می‌کنند که این سنگ به‌طور قابل‌توجهی قدمتی بالغ بر میلیاردها سال دارد یا به افسانه‌های باستانی و دوره شیوا مربوط می‌شود. با این حال، ضروری است که در برابر این ادعاها احتیاط لازم را به‌عمل آورید.

در حال حاضر، هیچ مدرک علمی مستقل و قابل اعتمادی وجود ندارد که بتواند هویت دقیق، منشاء، سن یا شرایطی را که این سنگ غول‌پیکر در ویدیوها به نمایش درآمده، مشخص کند.

آنچه این داستان را خاص و جذاب می‌سازد، ارتباط عمیق شالیگرام‌ها با ایمان، فسیل‌ها، اقیانوس‌های باستانی و شکل‌گیری قله‌های هیمالیای امروزی است.

این شالیگرام عظیم که به‌عنوان یک نمونه شگفت‌انگیز شناخته می‌شود، در ناحیه موکتینات نپال کشف شده و قدمتی بیش از ۱۷۰ میلیون سال دارد؛ همچنین وزن آن به بیش از ۳۰ تن تخمین‌زده شده است که آن را به یکی از بزرگ‌ترین شالیگرام‌ها در دنیا تبدیل می‌کند.

شالیگرام چیست؟

شالیگرام (Shaligram) به عنوان یک سنگ طبیعی و مقدس در مذهب هندو، به‌ویژه در آیین وایشناوی شناخته می‌شود و معمولاً در بستر رودخانه گندکی در نپال وجود دارد.

این سنگ‌ها در واقع فسیل‌های موجودات دریایی باستانی، به‌ویژه آمونیت‌ها هستند که میلیون‌ها سال پیش در لایه‌های رسوبی این ناحیه شکل گرفته‌اند. بیشتر شالیگرام‌ها دارای الگوها و شیارهای مارپیچی طبیعی هستند که متأثر از ساختار فسیل‌نگاری آن‌هاست.

از منظر مذهبی، هندوها شالیگرام را نمادی از ویشنو، یکی از خدایان بزرگ در مذهب هندو، می‌دانند و بنابراین در خانه‌ها و معابد به‌پرستش آن می‌پردازند. شکل، رنگ، اندازه و الگوهای نقوش روی این سنگ‌ها در سنت‌های مذهبی مختلف معانی متفاوتی را به همراه دارند.