الهه جعفرزاده: محمدمهدی سیدناصری، پژوهشگر حوزه حقوق کودک، هشدار میدهد که بزرگترین خطر در این موضوع، سادهانگاری است. او در گفتوگو با خبرآنلاین خاطر نشان میکند: «خطر بهطور مشخص از همین سادگی آغاز میشود. کودکی که از فیلترشکن بهره میبرد، به طور ناگهانی به محیطی وارد میشود که به هیچ عنوان سازوکار حفاظت مؤثر و متناسب با سن او در آن وجود ندارد.»
او در ادامه توضیح میدهد که در بسیاری از کشورهای دنیا، کودکان در هنگام ورود به دنیای مجازی از تجهیزاتی نظیر کنترل والدین، نسخههای مناسب کودکان، فیلتر کردن محتوای خشن و آموزشهای مرتبط با سواد رسانهای بهرهمند هستند؛ اما استفاده از فیلترشکن میتواند بخش عمدهای از این سیستمهای حفاظتی را بیاثر کند.
متن کامل این گفتگو را با عنوان ««ویپیان» نخستین معلم دیجیتال کودکان؟/ «۲۳ درصد کودکان ایرانی فیلترشکن دارند»؛ آماری که نباید عادی تلقی شود» در خبرآنلاین مطالعه کنید.
سیدناصری هشدار میدهد که کودک ممکن است در یک بازه زمانی کوتاه با محتوای خشن، پورنوگرافی، تبلیغات قمار، گروههای کلاهبرداری، افراطگرایی، آموزش خودآسیبرسانی، اخبار کذب یا الگوهای ناسالم زندگی مواجه شود؛ در حالی که هنوز توانایی تحلیل انتقادی لازم را نیافته است.
او در مورد تبعات این وضعیت بیان میکند: «اگر بخواهم مهمترین آسیب را ذکر کنم، آن آسیب «عادیسازی ناامنی» است. کودک ممکن است حتی آگاهی نداشته باشد که نرمافزارهایی که برای دسترسی به اینترنت استفاده میکند، چه نوع اطلاعاتی از تلفن همراه او جمعآوری میکنند. بسیاری از این نرمافزارها به دیتاهای حساسی مانند تصاویر، موقعیت جغرافیایی، فایلها و اطلاعات شخصی دسترسی مییابند.»
از دیدگاه سیدناصری، آسیبها همیشه به صورت یک حادثه ناگهانی و فاجعهبار نمایان نمیشود. او خاطر نشان میکند: «گاهی اوقات آسیب به شکل بسیار آرام، تدریجی و نامحسوس بروز میکند؛ درست نظیر فرسایش.»
۴۷۲۳۲
نظرات کاربران