به گزارش هریتیج دیلی؛ باستانشناسان در محل باستانی چاتالهویوک واقع در مرکز ترکیه، بقایای هشت نوزاد را در نزدیکی یک ساختمان مرموز کشف کردهاند که به خاطر ۱۸ تدفین انسانی موجود در اتاقهایش به "خانه مردگان" شهرت یافته است. این یافته ممکن است اطلاعات جدیدی درباره آداب تدفین و همچنین زندگی ساکنان این منطقه در آخرین قرنهای سکونت آن به ارمغان آورد.
بقایای نوزادان در قسمت شرقی تپه شرقی چاتالهویوک و در نزدیکی یک مجموعه معماری یافت شده که با خانههای معمولی تفاوتهای قابل توجهی دارد. قدیمیترین نوزاد شناسایی شده حدود ۶ ماه سن دارد و پژوهشگران در حال بررسی این بقایا و محیط اطراف آنها به منظور فهمیدن دلیل دفن این نوزادان در این مکان هستند.
چرا هشت نوزاد در کنار «خانه مردگان» دفن شدهاند؟
در حال حاضر هیچ پاسخی قطعی برای این سوال وجود ندارد. باستانشناسان میدانند که بقایای هشت نوزاد در نزدیکی ساختمانی کشف شده که پیشتر برای آن ۱۸ تدفین انسانی شناسایی شده بود، اما هنوز مشخص نیست این نوزادان دقیقاً چرا در این منطقه از چاتالهویوک دفن شدهاند و آیا بین دفن آنها و احتمالاً کارکرد آیینی این ساختمان ارتباطی وجود دارد یا خیر.
پژوهشگران مشغول بررسی بقایا و لایههای باستانشناختی در اطراف آنها هستند تا به سرنخهایی درباره نحوه دفن، وضعیت نوزادان و جایگاه این مراسم در فرهنگ ساکنان چاتالهویوک دست یابند. وجود سکوها، دیوارهای تزیینشده، شاخ حیوانات و نقوش برجسته گلی در سازه همسایه باعث شده تا احتمال وجود ارتباط بین این منطقه و فعالیتهای آیینی افزایش یابد، اما در حال حاضر نمیتوان با اطمینان گفت که دفن نوزادان بخشی از چنین مراسمی بوده است.
در واقع، کشف هشت اسکلت بیشتر از آنکه پاسخی درباره سرنوشت این نوزادان ارائه دهد، یک سوال جدید را به روی باستانشناسان گشوده است: چرا در آخرین دوران زندگی یکی از قدیمیترین شهرهای بزرگ جهان، چندین نوزاد در کنار چنین مجموعه غیرمعمولی به خاک سپرده شدهاند؟
شهری که بیش از یک هزاره زنده بود
چاتالهویوک بهعنوان یکی از مهمترین سکونتگاههای پیشاتاریخی جهان به شمار میآید و اکنون در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. برآوردها نشان میدهد که در دوره نوسنگی، حدود ۸ هزار نفر در این ناحیه زندگی میکردند.
تپه شرقی چاتالهویوک بیش از یک هزار سال مسکونی بوده، اما شواهد باستانشناختی نشان میدهد که معماری، سازمان فضایی سکونتگاه و برخی عادات فرهنگی در دورههای پایانی با دورههای قدیمیتر متفاوت بوده است.
پژوهشگران همچنین در حال بررسی تپه غربی هستند، که در حدود ۶٬۰۰۰ سال پیش، در دوره مسسنگی اوایل، به زندگی پرداخته است. شواهد نشان میدهد که سکونت در این دو تپه برای مدت زمانی با یکدیگر همپوشانی داشته است، اما در نهایت تپه شرقی به طور کامل متروک شده و زندگی در تپه غربی ادامه یافته است.
تحلیل هشت اسکلت نوزاد و سازههای اطراف آنها به صورت مستمر ادامه دارد و باستانشناسان و انسانشناسان امیدوارند این بقایا سرنخهای بیشتری درباره باورها، آداب تدفین و تغییرات اجتماعی ساکنان یکی از قدیمیترین سکونتگاههای بزرگ دنیا فراهم کنند.
نظرات کاربران