فرارو- منازعه بین ایران و آمریکا نه تنها بر میدان جنگ، بلکه فشار قابل ملاحظه‌ای بر زنجیره تأمین نیروی دریایی ایالات متحده در این منطقه وارد آورده است. گفته‌های نیویورک‌تایمز نشان‌دهنده این است که حملات ایران به زیرساخت‌های پشتیبانی آمریکا، اجازه دسترسی ناوهای این کشور به شبکه تأمین سنتی خاورمیانه را مختل کرده و پنتاگون را وادار به پذیرش مسیرهای طولانی‌تر برای تأمین نیازهای ناوگان کرده است.

بر اساس گزارش فرارو به نقل از نیویورک‌تایمز، در حال حاضر تقریباً ۲۰ شناور آمریکایی با حضور نزدیک به ۲۰ هزار ملوان و تفنگدار دریایی در منطقه مستقر هستند. تأمین نیازهای این نیرو مستلزم بیش از ۴۲۰ هزار وعده غذایی و نزدیک به ۸ میلیون گالن سوخت در هفته است. درست است که ناوهای هواپیمابر آمریکا با انرژی هسته‌ای فعالیت می‌کنند، اما هواپیماها و بالگردهای مستقر بر روی آن‌ها میلیون‌ها گالن سوخت را به مصرف می‌رسانند.

همان‌طور که نیویورک‌تایمز ذکر کرده است، شبکه تأمین آمریکا که در طول دهه‌ها در این منطقه شکل گرفته بود، از تاریخ ۲۸ فوریه و با آغاز درگیری‌ها با حمله ایران به یکی از پایگاه‌های کلیدی نیروی دریایی آمریکا در بحرین دچار آسیب‌های جدی شده است. به علاوه، سایر بنادر منطقه که قادر به پذیرش ناوهای هواپیمابر یا کشتی‌های تدارکاتی هستند، هم اکنون در تیررس موشک‌ها و پهپادهای ایران قرار دارند و این امر استفاده از آنان را به‌طور جدی به خطر انداخته است.

در چنین شرایطی، کشتی‌های تدارکاتی آمریکایی موظف هستند تا برای دریافت و نقل و انتقال مواد مورد نیاز ناوگان تا دیگو گارسیا در اقیانوس هند که حدود ۲۲۰۰ مایل دورتر از محل استقرار ناوگان در دریای عمان و دریای عرب است، سفر کنند. گزینه دیگری که وجود دارد سنگاپور است که تقریباً ۳۷۰۰ مایل فاصله دارد و برای ورود به آن بایستی از تنگه پرتردد مالاکا عبور کرد.

این فواصل باعث شده است که ناوهای آمریکایی تقریباً هر پنج تا شش روز یک‌بار نیاز به عملیات سوخت‌گیری و تأمین آذوقه در دریا داشته باشند. در هنگام این عملیات، کشتی تدارکاتی و ناو جنگی باید ساعت‌ها در فاصله‌ای به میزان حدود ۱۵۰ فوت و با سرعت و مسیر تقریباً یکسان حرکت کنند تا سوخت، غذا، قطعات یدکی و تجهیزات به درستی منتقل شوند؛ پروسه‌ای که خود همراه با خطرات دریایی می‌باشد.

نیویورک‌تایمز همچنین این وضعیت را در هم‌پیوندی با تمدید مأموریت‌های ناوهای آمریکایی تحلیل کرده است. ناو آبراهام لینکلن تقریباً ۹ ماه بدون وقفه در دریا بود در حالی که در شرایط عادی، ناوهای هواپیمابر آمریکا معمولاً به‌طور میانگین هر ماه یک‌بار برای استراحت خدمه به بندر مراجعه می‌کنند.