سارا علی‌مرادی، کارگردان انیمیشن کوتاه «مرغ‌سانان»، در گفت‌وگو با خبرنگار مهر در رابطه با این اثر اظهار کرد: ایده اصلی این داستان زمانی برای من شکل گرفت که از روزمرگی‌های زندگی خسته شده بودم. با تأمل بیشتر، دریافتم که این حالت تنها مختص به من نیست و بسیاری از افراد جامعه نیز در چرخه‌ای تکراری به سر می‌برند. سپس به این نتیجه رسیدم که این ریتم تکراری، ردپای زیادی به حرکت ماشینی مرغ‌ها در مرغداری‌ها دارد. این تشبیه، انگیزه نوشتن فیلمنامه‌ام را به وجود آورد.

وی اضافه کرد: اولین نسخه این انیمیشن در دوران تحصیل و در کلاس فیلمنامه‌نویسی نوشته شد. نسخه ابتدایی با آنچه اکنون داریم، تفاوت‌های زیادی داشت، اما با چندین بار بازنویسی و تغییرات اساسی، به شکل نهایی کنونی رسیدم.

این کارگردان به این نکته اشاره کرد که این اثر می‌تواند به‌عنوان نمادی از زندگی انسان مدرن و روزمرگی‌های آن محسوب شود و گفت: اگرچه داستان در فضای یک مرغداری روایت می‌شود، لیکن در عمق آن، بازتابی از زندگی انسان‌ها نهفته است؛ مرغ‌ها در این روایت تجسم مردم عصر مدرن هستند. هرگز با مدرنیته مخالف نیستم، اما این پدیده در برخی موارد، هویت فردی ما را به بهای دستاوردهایش قربانی کرده و ما را در گردابی از تکرار محصور ساخته است. این نکته‌ای است که در «مرغ‌سانان» در پس‌ذهن من بود.

این انیماتور در خصوص چالش‌های ایجاد فیلم اولش توضیح داد: خوشبختانه من توانستم این انیمیشن را به‌عنوان پروژه پایان‌نامه‌ام بسازم و از حمایت اولیه‌ای برخوردار شوم. در ابتدا از دریافت بودجه بسیار خوشحال بودیم، اما به مرور زمان با دشواری‌های آن آشنا شدیم. بودجه‌های دانشجویی به مراتب کمتر از آن چیزی است که برای فیلم‌های مستقل معمول است و افزایش نرخ تورم، فشار بیشتری به پروژه وارد کرد. در طول کار مجبور شدم مدتی را به کار خارج از پروژه اختصاص دهم تا هزینه‌های مربوط به موسیقی و صداگذاری را تأمین کنم. با این حال، بسیار سپاسگزارم از این تجربه و حمایت‌هایی که دریافت کردم.

علی‌مرادی در مورد تکنیک انیمیشن و طراحی شخصیت‌های مرغ توضیح داد: با انجام تحقیقات وسیع در زمینه آناتومی مرغ، از مرغ‌های زنده طرّاحی کردم و به مرغداری‌های محلی (غیراصلی) مراجعه کردم. حتی یک بار یک مرغ را به خانه آوردم تا حرکات آن را به دقت بررسی کنم. با اینکه شخصاً از مرغ‌ها بسیار می‌ترسم، اما به‌واسطه شیشه رفتار آن‌ها را مرور و حرکاتشان را ثبت می‌کردم. همچنین از منابع اینترنتی و ویدیوهای مختلف برای مطالعه نحوه حرکت مرغ‌ها بهره بردم. در نسخه اولیه، حرکات دویدن مرغ بیشتر شبیه به دویدن انسان به نظر می‌رسید که پس از بررسی‌های بیشتر، سعی کردم به حرکات واقعی مرغ نزدیک‌تر شوم.

وی درباره لحن کمدی «مرغ‌سانان» بیان کرد: به‌عنوان سازنده، من خود در دام تکرار روزمره زندگی را یک موقعیت طنزآمیز می‌بینم، زیرا انسان ناچار است هر روز کارهای تکراری را انجام دهد و راه گریزی از آن ندارد. این تضاد به نظر من مضحک می‌رسد. اگرچه خود داستان مستقیماً طنزآمیز نیست، اما ریتم روایت و انیمیشن‌های آن فضایی همراه‌کننده به وجود آورده که به اعتقاد من، باعث می‌شود مخاطب تا انتهای فیلم با آن همراه بماند.

این کارگردان در پایان یادآور شد: در حال حاضر در آستانه امضای قراردادی برای ساخت یک انیمیشن کوتاه یک دقیقه‌ای هستیم و نام موقت این پروژه «عهد» است. این اثر، یک کار کوتاه با تم ملی‑مذهبی بوده و قصه آن از عاشورا آغاز و به زمان حال می‌رسد و در ادامه به دوره ظهور ختم می‌شود.