طبق گزارش خبرآنلاین، روزنامه اطلاعات اشاره کرده است که در سال ۱۴۰۴، تنش‌ها و مشکلات شدید و دردناکی اتفاق افتاد که تأثیرات آن به محوطه دانشگاه‌های سراسری نیز کشیده شد. در آن مقطع، ضروری بود که ورود غیر دانشجویان به دانشگاه‌ها مسدود شود تا از هر نوع برخورد، به ویژه توسط افرادی با لباس شخصی که هویت آن‌ها مشخص نیست، جلوگیری به عمل‌آید.
اوضاع آن زمان اکنون به یک بحران جدی تبدیل شده است. در صورت تعطیلی دانشگاه‌ها، خسارات قابل توجهی به حوزه فرهنگ، علم، تخصص و آینده‌ی مشاغل و نهادهای اقتصادی کشور وارد خواهد آمد. به خصوص در شرایط فعلی که به واسطه هوش مصنوعی و شتاب در تحولات علمی، ممکن است برخی کشورها از صحنه تاریخی محو شوند یا به حاشیه بروند.

از سوی دیگر، نباید اجازه داد که تنش‌های جدیدی برپا شود و جامعه دانشگاهی از درون آسیب ببیند. هیچ نوع توطئه و تبلیغاتی ضد کشور و به نفع دشمن قابل پذیرش نیست. برای همین، بهترین راه‌حل، تشکیل کمیته‌های مشترک شامل نمایندگان دانشجویان و گروه‌های علمی در هر دانشکده است تا خطوط قرمز میهنی، حقیقی و قانونی، به ویژه در شرایط جنگی، مشخص شود و به این ترتیب، ضمن حفظ احترام و حریم استاد و دانشجو و دانشگاه، امنیت محیط آموزشی نیز تأمین گردد.

باید به یاد آوریم که ایران در شرایط دشوار محاصره اقتصادی و جنگ نامتقارن و غیرمعمولی قرار دارد که در تاریخ نمونه‌ای مشابه برای آن وجود ندارد. کشور مجبور است یا پیروز شود یا ضمانت‌های معتبر و امتیازات ضروری برای امنیت بلندمدت و رشد اقتصادی حیاتی و حفظ هژمونی ایران در منطقه را به دست آورد و هر کسی که خلاف این ادعا کند، ساده‌انگار یا ساده‌لوح است. هرچند که انعطاف، مذاکره و مواجهه مستقیم با حریف نیز بخشی از این جنگ به شمار می‌آید و وای بر کسی که به دیپلمات یا سیاستمدار زیرک لقب سازشکار بدهد! چه برسد به اینکه او را خائن بنامد یا به او ناسزا بگوید و سنگ پرتاب کند!

17302