به نقل از خبرآنلاین، روزنامه خراسان اشاره کرد که یکی از پیامدهای تبدیل این بیانیه به ناامیدسازی جامعه و تصویرسازی از مشکلات به‌گونه‌ای که فاقد راه‌حل به نظر بیاید، مشهود است. به نظر می‌رسد آقای پزشکیان در تلاش است تا پاسخ‌هایی به منتقدان سیاسی و بخش‌هایی از جامعه در مورد شرایط حال و آینده و همچنین مذاکرات دهد، اما نتیجه آن به‌طور چشمگیری ناامیدکننده است.
ابتدا باید ذکر کرد که مردم و نمایندگان سیاسی منتقد با این نوع بیان مشکلات متقاعد نخواهند شد؛ زیرا آن‌ها دولت را مسئول پیگیری و حل این مسائل می‌دانند و قائل نیستند که طرح مسائل به معنای برائت دولت از مسئولیت‌های خود باشد. علاوه بر این، شیوه بیان مشکلات نمی‌تواند گره‌ای را در مذاکرات باز کند، بلکه به جای آن، نفوذ بیشتری به برداشت‌های نادرست در جامعه به ویژه میان منتقدان می‌دهد، که این کار نشان‌دهنده بزرگ‌نمایی مسائل از سوی دولت در مسیر تسلیم و پذیرش خواسته‌های بیگانه تلقی می‌شود. در حالی که مسلماً این هدف آقای پزشکیان نیست.
بنابراین، رویکرد رئیس‌جمهور با این نوع بیان به اهداف مدنظر نخواهد رسید و اثرات منفی قابل توجهی نیز به همراه خواهد داشت. یکی از اصلی‌ترین پیامدهای این نوع ابراز، ناامیدسازی جامعه است.
بخش عمده‌ای از جامعه با شنیدن مشکلات، آن هم از فردی که مسئولیت حل آن‌ها را دارد، نسبت به آینده احساس ناامیدی خواهند کرد. این دقیقاً همان هدفی است که دشمن در رسانه‌های خود دنبال می‌کند؛ رسانه‌هایی که ادعا می‌کنند آینده‌ای روشن با جمهوری اسلامی متصور نیست و راهی جز تسلیم وجود ندارد یا باید به سوی مسیرهای ضدنظام گام برداشته شود. حال باید پرسید، راه صحیح برای بیان مشکلات به مردم چیست؟
به هر حال، برای مواجهه با چالش‌ها و مشکلات کشور باید با مردم گفت‌وگو کرد و به جلب همدلی و همکاری آن‌ها متکی بود. اساساً بدون مشارکت مردم، هیچ مسئله‌ای در کشور قابل حل نیست و همکاری آن‌ها نیز نیازمند آگاهی از مسائل به وجود آمده است. لازم است مشکلات را به اطلاع مردم برسانیم؛ اما چگونه می‌توان این هدف را محقق کرد بدون این‌که عوارضی همچون ناامیدسازی شکل بگیرد؟

راهکار صحیح این است که مشکلات به همراه راهکارهای معقول و سهم مردم در حل آن‌ها بیان شود. همزمان با ذکر مشکلات، باید تصویر روشنی از آینده‌ای که برای آن برنامه‌ریزی شده به نمایش گذاشته شود. به‌عنوان مثال، اگر بخواهیم به کمبود برق اشاره کنیم، باید بلافاصله بیان کنیم که پروژه‌های متعددی در حال اجراست تا این مشکل را رفع کند. همچنین باید ذکر شود که انتظار می‌رود تا سال آینده این ناترازی برطرف شود و از مردم خواسته شود که در صرفه‌جویی و کاهش مصرف همکاری کنند. این نوع بیان هم به مردم اطلاع می‌دهد که مشکلات وجود دارند، و هم به‌جای ناامید کردن، تصویری امیدوارکننده از آینده ارائه می‌دهد و هم از مردم خواسته می‌شود تا در این زمینه همکاری کنند.
این سبک بیان همچنین راهبرد دشمن را در تضعیف نظام و ناامید کردن مردم ناکام می‌گذارد. در نهایت، منتقدان نیز از این دولت خوش‌بین‌تر خواهند شد و مطمئن می‌شوند که زمانی که بحث مذاکره پیش می‌آید، از موضع قدرت صورت می‌گیرد و نه از موضع ضعف. در این روش بیان، دشمن نیز انگیزه‌ای برای بزرگنمایی مشکلات غیرقابل حل در ایران و ضعف مدیریت ایرانی پیدا نخواهد کرد. او در می‌یابد که در کنار مشکلات بالفعل و واقعی در ایران، راه‌حل‌ها نیز مطرح شده و فرایندهای اجرایی برای رفع آن‌ها در حال شکل‌گیری است. امیدواریم آقای رئیس‌جمهور به این نکات حیاتی توجه کافی داشته باشد و سخنان خود را با تأمل بیشتری ارائه دهند. این دقت می‌تواند نتایج مثبتی برای کشور به همراه داشته باشد، از جمله ناامید کردن دشمن از وجود ضعف‌های داخلی، ایجاد امید در مردم به آینده، جذب همکاری و کمک‌های آن‌ها در راستای حل مشکلات و آگاهی از وضعیت واقعی کشور.
17302