بر اساس گزارش خبرآنلاین و به نقل از زومیت، این بار دوم بود که کوشش اسپکتروم برای دستیابی به مدار صورت می‌گرفت. این موشک دو مرحله‌ای با ارتفاع ۲۸ متر در نخستین پرواز خود که با عنوان «با تمام توان» شناخته می‌شود، در مارس ۲۰۲۵ به آسمان پرتاب شد؛ اما همان‌طور که معمولاً در پروازهای اول موشک‌ها پیش می‌آید، اسپکتروم با یک مشکل جدی رو به رو شد و پس از کمتر از یک دقیقه از پرتاب، به زمین سقوط کرد و انفجار بزرگی به وجود آورد.

ایزار در گزارشی که در سپتامبر ۲۰۲۵ منتشر کرد، ذکر کرده است: «تحقیقات گسترده‌ای که از دو ماه بعد از پرتاب آغاز شده بود، به پایان رسید. نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد که باز شدن ناخواسته شیر تخلیه و همچنین از دست رفتن کنترل بر وضعیت موشک در آغاز چرخش حول محور طولی، عواملی بودند که منجر به شکست در پرواز و انفجار موشک شدند.»

پرواز دوم موشک اسپکتروم با تأخیرهای مکرر روبه‌رو شد

شرکت آلمانی به عواقب درس‌آموز آن روز توجه کرد و خود را برای پرواز دوم که نام «رو به جلو و رو به بالا» را بر خود داشت، آماده ساخت؛ مأموریتی که در ابتدا قرار بود در ژانویه برگزار شود.

اما وجود مشکلی در یکی از شیرهای سیستم تحت فشار، سبب لغو پرتاب و تاخیر آن به ماه مارس گردید. از سوی دیگر، شرایط جوی نامساعد و ورود یک قایق به منطقه خطر نیز تلاش‌ها برای پرتاب را در آن ماه ناکام گذاشت. اقدام بعدی در نهم آوریل نیز به دلیل نشت در مخزن تحت فشار با پوشش کامپوزیتی لغو شد.

ایزار سپس در پانزدهم ژوئن امتحان دیگری برای پرتاب اسپکتروم انجام داد؛ اما پس از شناسایی «عملکرد غیرعادی در سیستم‌های سیال موشک»، از ادامه‌ی پرتاب انصراف داد. این شرکت روز همان تاریخ در حساب رسمی خود در ایکس اعلام کرد که مشکل را شناسایی کرده است، اما رفع آن به زمان نسبتاً طولانی‌تری نیاز داشت تا در نهایت اسپکتروم در روز شنبه برای انجام دومین پرواز تاریخی خود آماده شد.

در نخستین پرواز اسپکتروم، این موشک هیچ محموله‌ای را حمل نکرد، اما این بار به همراه خود چندین محموله شامل پنج کیوب‌ست و یک آزمایش علمی غیرقابل جداسازی را حمل می‌کرد. باوجود پرواز بی‌نقص موشک، اگر قرارگیری محموله‌ها در مدار صورت نمی‌گرفت، ایزار نمی‌توانست موفقیت کامل مأموریت را به‌طور رسمی اعلام کند.

پس از رسیدن به فضا، موشک در یک مدار بیضوی اولیه قرار گرفت؛ سپس با اجرای مانوری که ارتفاع را افزایش داد، مدار خود را تبدیل به شکل دایره‌ای نمود تا امکان رهاسازی محموله‌ها فراهم شود. گفته می‌شود که مدار اولیه اسپکتروم در نزدیک‌ترین نقطه ۱۸۰ کیلومتر و در دورترین نقطه ۵۰۰ کیلومتر با سطح زمین فاصله داشت.

در نهایت، حدود دو ساعت پس از پرواز، ایزار در ایکس اعلام نمود که اسپکتروم توانسته تمامی نقاط کلیدی پرواز را به‌طور موفقیت‌آمیز پشت سر بگذارد و محموله‌ها را طبق برنامه‌ریزی انجام شده در مدار مستقر کند.

بدین ترتیب، پنجم سپتامبر به عنوان روزی پراهمیت برای ایزار، آلمان و تمام اروپا به حساب می‌آید. این شرکت ابراز امیدواری کرده است که اسپکتروم که قابلیت حمل حدود هزار کیلوگرم محموله به مدار نزدیک زمین را دارد، در آینده به یک پرتابگر قابل اتکا برای ماهواره‌های کوچک و متوسط تبدیل گردد. زیرساخت‌های ایزار نیز به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به تحقق این هدف کمک کنند. این شرکت تأکید کرده است که کارخانه تولیدی آن در نزدیکی مونیخ می‌تواند سالانه بیش از ۳۰ فروند از این موشک‌ها را تولید نماید.

اسپکتروم نخستین موشکی است که از اروپای غربی به مدار زمین دست یافته است؛ با این حال، از سوی دیگر بخش این قاره یعنی منطقه اروپایی روسیه، موشک‌های دیگری مدت‌هاست که به مدار پرواز می‌کنند. به‌عنوان نمونه، پایگاه فضایی پلستسک حدود شش دهه است که میزبان پرتاب‌های مداری است.

۵۸۵۸