معرفی موشک کروز چاکر با قابلیت پرتاب از زمین و هوا
غزال زیاری- اخیراً شرکت روکتسان ترکیه موفق شد در یک آزمایش پرتاب، موشک کروز چاکر (ÇAKIR) را از یک پلتفرم متحرک سطحی به سمت اهداف زمینی و دریایی شلیک کند و این موشک با دقت به هر دو نقطه هدف برخورد نمود.
موشک چاکر اکنون از محدوده یک سلاح مجرد هوایی فراتر رفته و به یک سیستم تسلیحاتی چندمنظوره تبدیل شده است که قابلیت شلیک از سکوهای متنوع زمینی، دریایی و هوایی را در مقابل اهداف مختلف در خشکی و دریا دارد.
مهندسی پرتاب زمینی و چالشهای تأمین انرژی
از منظر مهندسی هوافضا، پرتاب یک موشک کروز از زمین در مقایسه با پرتاب آن از آسمان با تعدادی چالش مواجه است. موشکهای هواپایه سرعت و ارتفاع اولیه خود را از هواپیمای حامل دریافت میکنند، اما موشکهای مستقر بر زمین باید تمامی انرژی لازم برای شروع پرواز کروز پایدار را از سرعت اولیه صفر فراهم کنند.
به گفته شرکت روکتسان، وزن موشک چاکر بدون بوستر تقریبا ۲۷۵ کیلوگرم و با بوستر سوخت جامد به ۳۳۰ کیلوگرم میرسد. موتور راکتی با سوخت جامد مسئول ایجاد شتاب در دقایق ابتدایی پرتاب از سطح زمین است و پس از رسیدن به شرایط ایدهای، موتور توربوجت موشک وظیفه پیشرانی اصلی را بر عهده میگیرد.
موتور بومی KTJ-1750
یکی از جنبههای کلیدی در پیشرفت موشک چاکر، بهرهبرداری از موتور محلی KTJ-1750 است که توسط شرکت Kale Jet Engines طراحی و توسعه یافته است.
پیشرانش در زمینه توسعه موشکهای کروز یکی از زمینههای پیچیده و حساس مهندسی محسوب میشود و بسیاری از کشورهای پیشرفته، باوجود تسلط به اصول آئرودینامیک و فنآوریهای پیشرفته، هنوز در تأمین موتور به تأمینکنندگان خارجی وابستهاند. اما ترکیه با پیشرفت در زمینه موتورهای KTJ توانسته این وابستگی را برطرف نماید.
خصوصیات چاکر
موشک چاکر با ابعاد نسبتا کوچک و سرعت زیرصوت خود (تقریباً ۰.۷۵ تا ۰.۸۵ ماخ) دارای یک سر جنگی به وزن ۷۰ کیلوگرم میباشد.
این موشک از سیستم ناوبری ترکیبی شامل ناوبری اینرسی، سیستم ناوبری ماهوارهای مقاوم در برابر جمینگ، ارتفاعسنجهای رادیویی و ناوبری بر اساس عوارض زمینی بهره میبرد. برای هدایت نهایی آن، گزینههای اپتیکی (IIR)، فرکانس رادیویی و ترکیبهای مختلفی در دسترس است که در آزمایش زمینی اخیر از یک جستجوگر نسل جدید IIR بهرهبرداری شد.
ویژگیهای پایداری موشک تنها به امضای راداری کم محدود نمیشود، بلکه به کارگیری مواد جذبکننده رادار، پرواز در ارتفاعات بسیار پایین بر روی سطح دریا و پناه گرفتن پشت عوارض زمین به شدت احتمال و زمان شناسایی را کاهش میدهد. همچنین، مقاومت در برابر پدافند الکترونیکی و جنگهای الکترونیکی یکی دیگر از مزایای قابل توجه این سامانه به شمار میرود.
جنگ شبکهمحور
یکی از ویژگیهای تکنیکی پیشرفته موشک چاکر، استفاده از دیتالینک شبکهمحور دوسویه است که به موجب آن امکان هدایت انسانی در حلقه برای بهروزرسانی اهداف، حمله مجدد به اهداف یا حتی نابودی عمدی موشک پس از پرتاب فراهم میشود.
این توانایی موشک چاکر را از یک سلاح سنتی «شلیک کن و فراموش کن» به یک تسلیحاتی منعطف در زنجیره حسگر تا تیرانداز تبدیل کرده است که ارزش این قابلیت خصوصاً در موقعیتهایی با اهداف متحرک دریایی به وضوح نمایش داده خواهد شد. علاوه بر این، طراحی موشک به نحوی است که به واحدهای مختلف این امکان را میدهد تا با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و حملات هماهنگ و دستهجمعی (Swarm) اجرا نمایند که این امر میتواند به گیج کردن و به هم ریختن سیستمهای پدافندی دشمن کمک کند. بدین ترتیب، پدافند طرف مقابل با یک موشک مواجه نخواهد شد، بلکه با گروهی از موشکهای شبکهشده که از مسیرهای مختلف به سوی آن نزدیک میشوند، روبرو خواهد شد.
پرتاب متحرک و انعطافپذیری در میدان نبرد
پرتابگری که در این آزمایش مورد استفاده قرار گرفت، بر روی یک خودروی تاکتیکی ۸۸ ساخت ترکیه نصب شده بود که دارای حرکتپذیری بسیار زیادی است. قابلیت تحرک این خودرو تغییرات عمدهای را در فرآیند هدفگیری دشمن به وجود میآورد؛ چرا که دشمن باید به جای نابود کردن یک پایگاه موشکی ثابت، به دنبال یگانی از پرتابکنندههای متحرک باشد که موقعیت آنها در هر لحظه، قبل و بعد از شلیک ممکن است تغییر کند.
منبع: armyrecognition
۵۸۳۲۱