فرارو- به احتمال زیاد این روزها نام خداداد عزیزی برای هیچ‌کس ناشناخته نیست؛ ستاره ای که روزگاری در فوتبال ایران درخشید و به عنوان مرد سال فوتبال آسیا انتخاب گردید، امروزه در شرایطی نامناسب در حال غرق شدن است. نیازی به بررسی‌های عمیق نیست تا بتوان رفتار اخیر او را که بر خلاف نامش، هرگز عزیز تلقی نمی‌شود، به یاد آورد؛ به تازگی یک فایل صوتی از او منتشر شده که احساس شرم را بر پیشانی بسیاری به ارمغان می‌آورد. بسیاری از افراد، به غیر از خود خداداد، این حس را تجربه کرده‌اند.

به نقل از فرارو، این داستان به یک مباحثه لفظی در رختکن و راهروی منتهی به آن در ورزشگاه تبریز مربوط می‌شود؛ جایی که خداداد با زشت‌ترین عبارات ممکن، الفاظ توهین‌آمیز و زننده‌ای را نسبت به امید عالیشاه به کار می‌برد و مرزهای بی‌حیایی را زیر پا می‌گذارد. به زحمت می‌توان کلماتی یافت که از توهین‌های او رکیک‌تر باشد. جالب اینجاست که او پس از انتشار این فایل صوتی، با یک فایل صوتی دیگر به تأیید گفته‌هایش پرداخته و نشان از هیچ نوع پشیمانی در اظهاراتش نمی‌دهد.

این موضوع بخشی به علی دایی هم مربوط می‌شود

اگر تصور کنید این نخستین باری است که خداداد چنین رفتار غیراخلاقی را از خود نشان می‌دهد و از زبانش بیرون می‌آید، به شدت در اشتباهید؛ او بارها به طور مکرر رفتارهای مشابهی از خود بروز داده است؛ از اظهارات توهین‌آمیزش در برنامه‌های تلویزیونی و اینترنتی گرفته تا فحاشی‌هایش به طرفداران. چقدر اوضاع به هم ریخته که فدراسیونی که به نظر می‌رسد همیشه حامی‌اش بوده، به تازگی اعلام کرده که پس از پنج مرتبه مشابه مجبور به جریمه او شده است. جریمه‌ای که البته به نظر می‌رسد چندان سنگین نیست؛ 2 میلیارد تومان به همراه 4 ماه ممنوعیت از ورود به استادیوم‌ها. بدیهی است که چنین حکمی در مراحل استیناف به حداقل نصف کاهش خواهد یافت و او پس از مدتی دوباره با همین روش به میادین بازخواهد گشت.

تعجب‌آور است که خداداد به زشت‌ترین نحو ممکن سعی در تخریب چیزی دارد که قبلاً در ذهن هواداران فوتبال از او نقش بسته بود؛ مردی که خود را قهرمان ملبورن می‌داند و به افتخارات ملی‌اش می‌بالد، اکنون در پی زیر پا گذاشتن شؤوناتی است که نام نیکوئی برایش به همراه ندارد. اگر زمانی نام خداداد به یاد استرالیا و غزال تیزپا و مارک بوسنیچ می‌افتاد، اکنون سال‌هاست که این نام با فحاشی‌های رکیک پیوند خورده است. البته بخش قابل توجهی از این روند به علی دایی نیز مربوط می‌شود؛ اسطوره‌ای که با درک و هوش بالایش در فوتبال آن پاس طلایی را در ملبورن به خداداد داد تا او هنوز هم به برکت همان گل از زندگی‌اش بهره‌مند باشد و با ادبیات خاص خود به دیگران توهین کند. ای کاش زمان به عقب باز می‌گشت و دایی هرگز آن پاس طلایی را نمی‌داد!