بر اساس گزارش ایلنا، پس از یک دوره نسبتا آرام، تنش‌ها میان ایران و آمریکا دوباره افزایش یافته و درگیری‌های متقابل میان این دو کشور موجب به وجود آمدن وضعیت «نه جنگ، نه صلح» در مرحله جدیدی شده است؛ مرحله‌ای که در آن هر گونه اقدام نظامی می‌تواند به آغاز درگیری‌های تازه‌ای بینجامد.

پایان دوران خاکستری

پس از چند هفته کاهش در تنش‌ها، درگیری‌ها از سر گرفته شده است. ایالات متحده اقداماتی علیه اهدافی در ایران انجام داده و در مقابل، ایران نیز با هدف قرار دادن مواضع و منافع آمریکایی‌ها پاسخ داده است.

طبق گزارش رویترز، این درگیری‌ها به ماه هفتم خود وارد شده و تلاش‌های دیپلماتیک برای حل این بحران نتایج قابل توجهی نداشته است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۹ سپتامبر (۱۸ شهریور) اظهار داشته که جنگ پس از برگزاری انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در ۳ نوامبر (۱۲ آبان) به پایان خواهد رسید. با این حال، برخی مشاوران ارشد او هشدار داده‌اند که ممکن است این درگیری‌ها برای مدت طولانی‌تری ادامه یابد.

هرمز؛ محور اصلی مواجهه

تنگه هرمز به عنوان یکی از کلیدی‌ترین نقاط تقابل میان دو طرف به شمار می‌آید. تهران بر حفظ قدرت چانه‌زنی خود در این آبراه استراتژیک تأکید دارد و از سوی دیگر، واشنگتن در تلاش است تا امنیت عبور و مرور کشتی‌های تجاری و روند صادرات نفت را تضمین کند.

در این راستا، اقدامات متقابل علیه نفتکش‌ها و تهدیدهای میان دو کشور بار دیگر بازار انرژی را متاثر کرده و قیمت نفت برنت را به بیش از ۱۰۰ دلار رسانده است.

ایران همچنین اخطار داده که اگر عملیات نظامی آمریکا ادامه یابد، واکنش‌های آینده شدت بیشتری را خواهد داشت. همزمان مسئولان ایرانی از ایجاد محدودیت‌های جدید در اطراف تنگه هرمز خبر داده‌اند.

چه کسی زمان افزایش تنش را تعیین می‌کند؟

به نظر می‌رسد دیگر نمی‌توان وضعیت کنونی را صرفا «نه جنگ، نه صلح» تلقی کرد. هر دو طرف در حالی از perspectiva پایان مباحث جنگی سخن می‌گویند که در عین حال در حال تقویت توان نظامی خود و افزایش فشار بر طرف مقابل هستند.

ترامپ از پایان جنگ بعد از انتخابات صحبت کرده، اما مشاهدات آمریکایی نشان می‌دهند که واشنگتن برای ادامه حضور نظامی خود در منطقه تا پایان سال آماده است.

در چنین شرایطی، زمان ورود بحران به مرحله جدید نه تنها به اعلام رسمی پایان جنگ وابسته است، بلکه به تصمیم‌گیری‌های تهران و واشنگتن در خصوص میزان فشار، نوع واکنش‌ها و خطوط قرمز هر یک بستگی دارد؛ معادله‌ای که در آن تنگه هرمز همچنان جایگاه مرکزی را دارد.