فرارو- بمب‌افکن رادارگریز B-21 Raider به‌عنوان یکی از ارکان کلیدی برنامه‌های استراتژیک نیروی هوایی آمریکا به‌شمار می‌رود و آینده توانایی حمله دوربرد این کشور را تشکیل می‌دهد. طراحی این هواپیما به گونه‌ای است که بتواند به نقاط با دفاع سنگین نفوذ کند و هم تسلیحات متعارف و هم هسته‌ای را منتقل نماید و برای مقابله با قدرت‌هایی نظیر چین و روسیه توسعه یافته است.

بر اساس گزارش فرارو، به تازگی ادعایی در خصوص یک نقص بالقوه در طراحی آیرودینامیک این هواپیما مطرح شده و این موضوع توجه محافل نظامی را به خود جلب کرده است.

ادعای محققان چینی چیست؟

با استناد به اطلاعاتی از یک تحقیق صورت‌گرفته توسط پژوهشگران مرکز تحقیقات و توسعه آیرودینامیک چین، آنها با بهره‌گیری از سیستم شبیه‌سازی PADJ-X، مدلی مشابه B-21 را بر اساس تصاویر و دیتاهای عمومی بازسازی کرده‌اند. این مدل با لحاظ کردن ۲۸۸ متغیر طراحی، بررسی شده که نتایج آن نشان می‌دهد با تغییراتی در ساختار بال پرنده، می‌توان نسبت برآ به پسا را تقریباً ۱۵ درصد بهبود بخشید.

موضوع قابل توجه‌تر، پایداری و کنترل پرواز این هواپیما است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که مدل اولیه در برخی شرایط در زمینه گشتاور پیچشی و ویژگی‌های آیرودینامیکی بهینه نبوده و بهینه‌سازی‌های دیجیتالی توانسته به بهبود این پارامترها کمک کند. در واقع، پرسش اصلی این است که آیا طراحی B-21 در برخی وضعیت‌ها، بهایی آیرودینامیکی برای حفظ سطح بالا در پنهان‌کاری پرداخت کرده است یا خیر.

اما آیا واقعاً ضعف B-21 شناسایی شده است؟

در این خصوص باید با احتیاط برخورد شود. پژوهشگران چینی به اطلاعات طبقه‌بندی شده B-21، نظیر هندسه دقیق، توزیع وزن، سیستم کنترل پرواز، مشخصات موتور و مواد جاذب امواج راداری دسترسی ندارند. بنابراین چیزی که آزمایش کرده‌اند، مدل فرضی B-21 است و نه خود هواپیما. کارشناسان نیز به این نکته تأکید کرده‌اند که شبیه‌سازی از روی تصاویر عمومی نمی‌تواند رفتار واقعی یک هواپیمای رادارگریز را تأیید کند.

علاوه بر این، طراحی هواپیمای بال‌پرنده به طور طبیعی نیازمند ایجاد تعادل میان پایداری، دامنه پرواز، ظرفیت حمل سلاح، سطح مقطع راداری و قابلیت کنترل است. نیروی هوایی ایالات متحده نیز تصریح کرده که B-21 از فناوری‌های نوین پنهان‌کاری بهره‌برداری می‌کند و برای حفظ توان عملیاتی آن، زیرساخت‌های خاص برای نگهداری و کاهش سطح مقطع راداری در حال تأسیس است.

در نهایت، به‌نظر می‌رسد که ضعف معنادار B-21 در حال حاضر به‌عنوان یک «نقص اثبات‌شده» در نظر گرفته نمی‌شود؛ بلکه تنها یک احتمال مطرح‌شده در یک مدل رایانه‌ای از سوی چین است. اهمیت واقعی این تحقیق بیشتر در نشان دادن رقابت فزاینده میان چین و آمریکا در زمینه مهندسی دیجیتال و تلاش برای شناسایی نقاط ضعف سیستم‌های رادارگریز نسل جدید می‌باشد.