بر اساس گزارش ایسنا، امروزه اقتصاد دیجیتال به عنوان یکی از الگوهای اصلی جهت رشد اقتصادی، افزایش بهرهوری و ارتقای رقابتپذیری کشورهای مختلف در افق پیش رو شناخته میشود. فرایند دیجیتالی شدن به حوزههای متنوعی از جمله صنعت، تجارت، انرژی، معادن، آموزش، کشاورزی، بانکداری و حملونقل در حال نفوذ است.
طبق جدیدترین ارزیابی انجام شده که با همکاری مرکز آمار ایران و وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات صورت گرفته، سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص داخلی کشور به 7.14 درصد رسیده است؛ نشانی که حاکی از روند رو به رشد این سهم در سه سال اخیر بوده و نمایانگر پیشرفت اقتصاد دیجیتال در کشور است.
اما آیا اقتصاد دیجیتال دقیقاً چه معنایی دارد؟
اقتصاد دیجیتال (Digital Economy) به دستهای از فعالیتهای اقتصادی که مبتنی بر فناوریهای دیجیتال هستند اطلاق میشود؛ جایی که این فناوریها به عنوان عامل اصلی ایجاد ارزش برای اشخاص، سازمانها و جامعه مطرح میشود.
در عصر حاضر، با پیشرفت فناوریهای نوینی مانند هوش مصنوعی و بلاکچین، اقتصاد دیجیتال به یک عنصر اساسی در رشد اقتصادی و افزایش بهرهوری در بخشهای گوناگون تبدیل گردیده است.
در این راستا، احسان چیت ساز- معاون سیاستگذاری و برنامهریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات در گفتوگویی با ایسنا، در خصوص تازهترین بررسی سهم اقتصاد دیجیتال در کشور بیان کرد:تخمینزنی ۱۴۰۴ آخر شهریور ماه انتشار مییابد و وضعیت فعلی همچنان عدد 7.14 درصد میباشد. هر ساله در ارزیابیهای اقتصادی، این سهم بر اساس صورتهای مالی شرکتها مشخص میشود و بدین ترتیب باید این صورتها ارائه گردد.
وی تأکید کرد: آخرین صورتهای مالی در اواخر شهریور منتشر خواهد شد، بنابراین نمیتوان تا آن زمان، آخرین مقدار سهم اقتصاد دیجیتال را اعلام کرد.
در حال حاضر، سهم 7.14 درصد برای اقتصاد دیجیتال معتبر است و به محض انتشار صورتهای مالی در پایان شهریور، عدد جدید اعلام خواهد شد.
چیت ساز همچنین در یک مصاحبه تلویزیونی اشاره کرده بود: سهم هستهای اقتصاد دیجیتال در سال ۱۴۰۰ حدود 7.9 درصد بود که هماکنون به 7.14 درصد تنزل یافته است. این کاهش به معنای عقبنشینی این بخش نیست، بلکه به این معنا است که سایر سطوح اقتصاد دیجیتال به سرعت بیشتری رشد کردهاند. افزایش چشمگیر در زمینه کسبوکارهای دیجیتال و شرکتهای دانشبنیان و خدمات پلتفرمی منجر به این شده که تقاضا برای خدمات دیجیتال بالاتر از ظرفیت عرضه قرار گیرد و این امر ضرورت تقویت زیرساختهای ارتباطی کشور را به شدت نمایان میسازد.
وی افزود که شاخص سهم اقتصاد دیجیتال از تولید ناخالص داخلی به نوعی نشاندهنده آمادگی کشورها برای ورود به عصر اقتصاد آینده است و با افزایش این سهم، یک کشور بیشتر میتواند از فناوریهای نوین بهرهبرداری کند.
معاون سیاستگذاری و برنامهریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال به این نکته اشاره کرد که در سالهای آینده، مزیتهای رقابتی کشورهای مختلف بیش از آنکه به منابع طبیعی وابسته باشد، به میزان دسترسی آنها به دادهها، ظرفیت پردازش، قابلیتهای هوش مصنوعی و گسترش نفوذ اقتصاد دیجیتال در حوزههای اقتصادی مرتبط خواهد بود.
اقتصاد دیجیتال همچنین به تغییر در نحوه ساماندهی مشاغل و آموزش نیروی کار برای مشاغل جدید کمک میکند. از این رو، و با توجه به دگرگونیهای سریع در این حوزه، شناسایی به موقع مشاغل مرتبط با اقتصاد دیجیتال و رسمیت بخشی به آنها از اهمیت ویژهای برخوردار است.
محمدهادی زاهدی - رئیس هیأتمدیره انجمن ملی هوش مصنوعی ایران - در کنفرانس تخصصی «آینده اقتصاد دیجیتال ایران؛ از فناوریهای نوظهور تا حکمرانی هوشمند»، که در بیستونهمین نمایشگاه بینالمللی الکامپ برگزار گردید، تحقق سهم ۱۰ درصدی اقتصاد رقومی را از جمله اهداف کلیدی کشور دانست و برای تحقق این هدف، نیازمند برنامهای فروگیر و مجموعهای از پروژههای کلیدی ملی است.
وی همچنین هوش مصنوعی را یکی از مهمترین عناصر تغییر در ساختار اقتصاد دیجیتال برآورد کرده و گفت: جهان در حال عبور از دوران اقتصاد مبتنی بر اتصال و پلتفرم به مرحلهای است که در آن، داده و هوش مصنوعی به عوامل اساسی تولید ارزش تبدیل میگردند. در این گونه اقتصادی، مزیت رقابتی به صرف داشتن زیرساخت دیجیتال بسط نمییابد؛ بلکه در توانایی تبدیل داده به دانش، اتخاذ تصمیم کارآمد و اقدام هوشمند نمود مییابد.
زاهدی تأکید کرد، برآوردهای بینالمللی ابعاد این دگرگونی را به وضوح نشان میدهد، به طوری که برخی منابع تخصصی اثرگذاری هوش مصنوعی بر اقتصاد جهانی را تا سال 2030 بالغ بر 15.7 تریلیون دلار تخمین میزنند و بخش عمدهای از این مقدار به افزایش بهرهوری و توسعه محصولات و خدمات نوین مربوط میشود.
اقتصاد دیجیتال به طور کلی باعث تغییر در ساختار مشاغل و آموزش نیروی کار برای حرفههای جدید میشود، بنابراین با در نظر گرفتن تحولات سریع در این حوزه، شناسایی بهینه مشاغل مرتبط با اقتصاد دیجیتال و قانونمند کردن آنها فوق العاده اهمیت دارد.
اقتصاد دیجیتال، مفهومی است که در سالهای اخیر با شتاب فزایندهای رشد کرده و تأثیرات عمیق و قابل توجهی بر روشهای انجام تجارت، تعاملات اقتصادی و زندگی روزمره افراد گذاشته است. این مفهوم نه تنها به کاربرد فناوریهای دیجیتال در فعالیتهای اقتصادی اشاره دارد، بلکه تحولات بنیادینی در فرآیندهای تولید، تبادل اطلاعات و ایجاد ارزش اقتصادی را نیز شامل میشود.
امروزه، اقتصاد دیجیتال با استفاده از ابزارهای دیجیتال همچون اینترنت، دستگاههای هوشمند و فناوریهای نوظهور مانند بلاکچین، اینترنت اشیا، فضای ذخیرهسازی و محاسبات ابری، و هوش مصنوعی، رویههای مرسوم را دگرگون ساخته است.
از سویی، فیبر نوری و شبکه 5G به عنوان ستون فقرات اقتصاد دیجیتال شناخته میشوند. وظیفه دولت ایجاد زیرساختهای لازم برای پیشرفت اقتصاد دیجیتال است و در این راستا، توسعه شبکه فیبر نوری در منازل و کسبوکارها از پروژههای حیاتی و اولویتدار است که دولت به سرعت در حال پیگیری آن است.
اجرای این پروژه فراتر از اهداف تعیین شده در برنامه هفتم توسعه است و پیشبینی میشود تا انتهای این برنامه، پوشش شبکه فیبر نوری برای 20 میلیون خانوار تحقق یابد.
با توجه به دیدگاه کارشناسان، یکی از عوامل کلیدی در رشد اقتصاد دیجیتال، آمادگی جامعه برای پذیرفتن فناوریهای جدید است. خوشبختانهایران از جمله کشورهایی است که به واسطه توسعه اینترنت پرسرعت و استقبال عموم، اکوسیستم اقتصاد دیجیتال آن با شتاب روانه به جلوست.
به عقیده آنان، یک اقتصاد دیجیتال سالم به یک شبکه ملی اطلاعات قوی برای ادامه خدمات حیاتی و دسترسی پایدار با کیفیت به اینترنت جهانی برای رشد، نوآوری و تعامل اقتصادی با سایر کشورها نیاز دارد.
به گزارش ایسنا، با توجه به گسترش روزافزون فناوریها و فناوریهای اطلاعاتی، اقتصاد دیجیتال نه تنها دیگر به عنوان یک بخش اقتصادی توصیف نمیشود، بلکه به یک سیستم عامل حاکم بر اقتصاد کشورهای مختلف تبدیل شده است. در حال حاضر، هر صنعتی که در مسیر دیجیتالی شدن حرکت نکند، قدرت رقابت خود را از دست خواهد داد و در نتیجه سهم کمتری از تولید ناخالص داخلی نصیبش خواهد شد.
انتهای پیام
نظرات کاربران