به نقل از خبرآنلاین، نشریه کیهان یادآور شد: جای سؤال است که آقازاده رئیس‌جمهور با چه شایستگی و بر پایه کدام تجربیات به تحلیل و اظهار نظر در خصوص موضوعات مختلف می‌پردازد و برای «ملت جان‌فدا» راهکارهایی از جنس ریاضت پیشنهاد می‌دهد؟ جالب است که این اظهارات در دولتی مطرح می‌شود که همواره از یگانگی و همسویی سخن می‌گوید!
این سخنان ادعایی در حالی ارائه می‌شود که «جان‌فدا»ها به‌عنوان نمایندگان واقعی جمهوریت، تاب‌آوری و قدرت ملی در مقابل تهدیدات بیگانگی به شمار می‌آیند. مردمی که بیش از ۲۰۰ روز است با ایستادگی صادقانه و با وجود فشارهای اقتصادی ناشی از تورم شدید، در کنار کشور و انقلاب مانده و حضورشان نمایانگر دفاع از تمامیت ارضی ایران است.

نکته حیاتی در این موضوع این است که این قشر فداکار، غالباً از بین اقشار آسیب‌پذیر جامعه برخاسته‌اند؛ افرادی که در خانه‌های کوچک زندگی می‌کنند، کمتر از یک خودرو بهره‌مندند، مصرف آب و برق و بنزین آنان در حداقل است و سهم آنها از سفره انقلاب تنها یارانه ناچیز ۴۰۰ هزار تومانی می‌باشد. این افراد از ابتدای جنگ در خط مقدم بوده و سختی‌های معیشتی را تحمل کرده‌اند و در مقابل برخی از مدیران و مسئولان، هیچ‌گونه گلایه و شکایتی را مطرح نکرده‌اند.

سؤال کلیدی از مدعیان این است: چرا تنها این قشر تحت فشار است؟ چرا پرداخت یارانه‌های بزرگ به ثروتمندانی که دارای ده‌ها خودرو و ویلاهای پرتجمل هستند و به طور مداوم در سفرند، متوقف نمی‌شود؟ چرا در مورد غارت سرمایه‌های اصلی کشور که در بانک‌ها و توسط شرکت‌های دولتی به هدر می‌رود، دستمزدهای نجومی و پاداش‌های میلیاردی صحبت نمی‌شود؟

معضل اصلی در این زمینه، هزینه‌های پایین مردم «جان‌فدا» نیست، بلکه نوع مدیریت و اسراف‌های غیرضروری، حق‌مأموریت‌های گزاف و سفرهای میلیونی، عدم برنامه‌ریزی و ناکارآمدی است. اگر جلوی این اسراف‌ها گرفته شود، نیازی به درخواست از مردمی که خود بار سنگین اقتصاد را بر دوش دارند نیست که مانند یمنی‌ها زندگی کنند! ملت متعهد ایران، نماینده الگوهای ملت‌ها و آزادگان دنیا هستند. این حجم از طلبکاری از ملت، جز نشانه‌ای از بی‌تدبیری و بی‌شرمی نیست.