براساس گزارش ایسنا، ویتامین K یکی از مواد مغذی کم‌تر شناخته‌شده است که با این حال نقش بسیار زیادی در سلامت بدن ایفا می‌کند.

این ویتامین به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود: K1 و K2. ویتامین K1 در فرآیند انعقاد خون به‌طور چشمگیری تاثیرگذار است، در حالی که ویتامین K2 برای سلامت استخوان‌ها، کنترل رشد سلول‌ها و جلوگیری از رسوب کلسیم در رگ‌ها، که از عوامل مهم بروز بیماری قلبی محسوب می‌شود، بیشتر حائز اهمیت است.

مطالعات نشان می‌دهند که حدود ۳۱ درصد از بزرگسالان ممکن است به اندازه کافی ویتامین K را دریافت نکنند. برای جلوگیری از بروز کمبود این ویتامین ضروری، لازم است مواد غذایی غنی از K1 مانند سبزیجات برگ‌سبز، کلم بروکلی، کدو تنبل و آب انار در رژیم غذایی گنجانده شود. همچنین منابع غذایی سرشار از K2 شامل زرده تخم‌مرغ، ران مرغ، جگر گاو، کره و پنیر ساخته‌شده از شیر گاوهایی که با علف تغذیه شده‌اند، هستند.

ویتامین K به‌دلیل محلول بودن در چربی، زمانی که با غذاهای چرب مصرف شود، بهتر جذب می‌گردد. زنان ۱۹ ساله و بالاتر به میزان روزانه ۹۰ میکروگرم و مردان هم‌سن به ۱۲۰ میکروگرم از این ویتامین نیاز دارند.

طبق اطلاعات منتشر شده در نشریه تخصصی «هلثی»، نشانه‌های جسمانی که در ادامه بررسی می‌شوند، می‌توانند ریشه‌های مختلفی داشته باشند، اما اگر همزمان چند مورد از آن‌ها ایجاد شوند، بهتر است با پزشک خود در مورد احتمال کمبود ویتامین K مشاوره کنید.

- درصورتی‌که خونریزی ناشی از زخم‌ها به‌سرعت متوقف نشود، ممکن است فرد به مقدار خطرناکی خون از دست بدهد و در نتیجه خطر مرگ ناشی از جراحت افزایش یابد. از جمله علائم هشداردهنده می‌توان به خونریزی شدید قاعدگی، خون‌دماغ، وجود خون در ادرار یا مدفوع و خونریزی لثه اشاره کرد. ویتامین K در کنار آنزیم‌های ضروری برای تولید «پروترومبین» عمل می‌کند که نوعی پروتئین مهم در فرآیند انعقاد خون به شمار می‌رود.

- ویتامین K همچنین در حفظ سلامت استخوان‌ها می‌تواند موثر باشد. بر اساس اطلاعات موسسه ملی سلامت آمریکا، برخی تحقیقات رابطه‌ای معنادار میان مصرف بالاتر ویتامین K و افزایش تراکم استخوانی و در نتیجه کاهش خطر شکستگی لگن یافته‌اند. به عبارتی دیگر، کمبود این ویتامین می‌تواند به کاهش تراکم استخوان منجر شود.

- در صورت پایین بودن سطح ویتامین K، احتمال دارد کلسیم به‌جای آنکه در استخوان‌ها رسوب کند، در بافت‌های نرم مانند سرخرگ‌ها انباشته شود. چنین شرایطی نه‌فقط می‌تواند به ضعف استخوان‌ها بینجامد، بلکه منجر به کلسیفیکاسیون در عروق، که از عوامل خطرزای بیماری عروق کرونر قلب به شمار می‌آید، خواهد شد. خطر کلسیفیکاسیون عروقی در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیه به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌یابد.

- اگر سطح ویتامین K به‌طور ناچیزی پایین بیاید و فرد دچار کمبود گردد، ممکن است استخوان‌ها و غضروف‌ها از مواد معدنی لازم بی‌بهره بمانند و این وضعیت، خطر ابتلا به آرتروز را افزایش می‌دهد. هرچند که تحقیقات در این زمینه هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد.

انتهای پیام