در گفتگو با ایسنا، حبیب الله رضادوست به بررسی تاریخچه نوغانداری در ایران پرداخت و اظهار داشت: این فعالیت تنها در حکم یک رشته اقتصادی نبوده، بلکه با فرهنگ و تمدن ایرانیان پیوند عمیق دارد.

وی با اشاره به این نکته که تاریخ پرورش کرم ابریشم به ۴۶۰۰ سال قبل برمی‌گردد، افزود: چین در این صنعت پیشگام بوده و در حال حاضر، ۵۰ کشور در حیطه نوغانداری فعالیت دارند.

رئیس مرکز توسعه نوغانداری کشور اعلام کرد که ایران هر ساله ۹۰ هزار تن نخ ابریشم تولید می‌کند و تأکید کرد که چین بیش از نیمی از سهم بازار جهانی این محصول را در اختیار دارد و هند و ازبکستان در جایگاه‌های بعدی قرار دارند.

رضادوست همچنین به رتبه هشتم ایران در عرصه نوغانداری اشاره کرد و گفت: اوج این صنعت در ایران به دوران ساسانیان، صفویه و سال ۱۳۷۹ مربوط می‌شود. جاده ابریشم به عنوان عاملی حیاتی برای توسعه نوغانداری در ایران، با طولی بیش از ۱۰ هزار کیلومتر از چین به ایران و سپس به اروپا متصل می‌شود.

وی سابقه پرورش کرم ابریشم در ایران را بیش از ۲۶۰۰ سال برشمرد و بیان کرد: در گذشته، نوغانداری در برخی استان‌ها به عنوان شغل اصلی محسوب می‌شد و گیلان در این زمینه پیشتاز بود.

رئیس مرکز توسعه نوغانداری کشور ضمن معرفی نهال توت به عنوان مهمترین مؤلفه در پرورش کرم ابریشم، خاطرنشان کرد: کرم ابریشم تنها از برگ توت تغذیه می‌کند. پیش از انقلاب، در تولید تخم نوغان به خارج وابسته بودیم، اما پس از آن، بر روی زیرساخت‌های تولید انبوه تخم نوغان سرمایه‌گذاری شد و به تولید ۲۴۰ هزار جعبه در سال دست یافتیم.

وی با بیان اینکه دانش و تجربه نوغانداری در ایران موجود است، افزود: اکثر اقلیم‌های کشور قابلیت پرورش کرم ابریشم را دارند، اما استان‌های گیلان، خراسان شمالی، خراسان رضوی، گلستان، مازندران، آذربایجان شرقی و اصفهان در این زمینه پیشرفته‌تر هستند و بیش از ۹۵ درصد از تولید پیله تر را به خود اختصاص می‌دهند.

رضادوست با اشاره به وجود سه کارخانه صنعتی ابریشم در کشور، یادآور شد: دو مورد از این کارخانه‌ها در گیلان و یکی در خراسان رضوی مستقر است؛ در حال حاضر، ۴۰ درصد از نیاز کشور به نخ ابریشم در داخل تأمین می‌شود. همچنین، سالیانه سه همت ارز برای تأمین نخ ابریشم از کشور خارج می‌شود، در حالی که این اعتبار می‌تواند صرف توسعه صنعت نوغانداری گردد.

رئیس مرکز توسعه نوغانداری کشور یکی از مزیت‌های پرورش کرم ابریشم را عدم نیاز به زمین اصلی دانست و تأکید کرد: بر خلاف محصولات کشاورزی که به زمین اصلی نیاز دارند، این صنعت می‌تواند از اراضی بایر و حاشیه زمین‌ها بهره‌مند شود؛ همچنین بیش از ۷۰ درصد از فعالیت‌های مربوط به این شغل را بانوان تشکیل می‌دهند که نقش مهمی در اشتغال آن‌ها ایفا می‌کند.

وی خبر از توزیع ۴۵۰ هزار اصله نهال توت در سطح کشور در سال گذشته داد و بیان کرد: این نهال‌ها پس از سه سال به مرحله بهره‌برداری اقتصادی خواهند رسید. زنجیره نوغانداری در کشور مستحکم بوده و شامل کشاورزی، صنعت و خدمات می‌باشد، به همین دلیل دولت برای نهال توت و تخم نوغان یارانه‌هایی در نظر گرفته و قیمت تضمینی مناسبی برای پیله تر تعیین کرده است.

رضادوست قیمت پیله تر را توافقی اعلام کرد و افزود: قیمت تضمینی در سال گذشته ۳۳۰ هزار تومان بود که در حال حاضر به ۶۰۵ هزار تومان رسیده و قیمت توافقی آن نیز بیشتر از این مقدار است.

وی همچنین از اجرای طرح «نوغان یار» به‌صورت پایلوت در روستاهای گیلان خبر داد و گفت: نوغان یار به عنوان نماینده مرکز توسعه نوغانداری در دل روستاها، با شناسایی نیازمندی‌های نهاده‌ها از جمله نهال توت، تخم نوغان، کود و تسهیلات و رفع مشکلات، به بهبود فرایند نوغانداری کمک می‌کند؛ این طرح به زودی در تمامی کشور اجرایی خواهد شد.

انتهای پیام