دکتر زهرا احمدی زاده در مصاحبه‌ای با ایسنا بیان داشت: با توجه به طبیعت تدریجی بیماری، تمرکز کاردرمانگر بر حفظ و تقویت حداکثری توانایی‌های باقی‌مانده بیمار، تطبیق فعالیت‌ها و محیط با سطح عملکرد فرد و جلوگیری از کاهش غیرضروری استقلال است.
وی تأکید کرد: تسهیل و حفظ فعالیت‌های روزمره زندگی (ADL و IADL) با استفاده از روش‌هایی مانند ساده‌سازی فعالیت‌ها، تقسیم آن‌ها به مراحل کوتاه‌تر، ارایه دستورالعمل‌های ساده و یک‌مرحله‌ای و استفاده از نشانه‌های کلامی و بصری از جمله اقدامات ابتدایی کاردرمانی به شمار می‌آید.
این عضو هیأت علمی کاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان، همچنین اظهار کرد: حفظ و تقویت عملکردهای حرکتی و شناختی از طریق فعالیت‌های هدفمند و معنادار هماهنگ با سطح توانایی فرد، برای ادامه مشارکت در فعالیت‌هایی نظیر توجه، حافظه، تصمیم‌گیری و حل مسأله بسیار حیاتی است.
دکتر احمدی زاده یادآور شد: تطبیق فعالیت‌ها و محیط براساس عملکرد بیمار، با هدف کاهش ریسک‌های موجود، افزایش ایمنی و کاهش خطر سقوط و سردرگمی، به کارگیری وسایل کمکی و راهکارهای جبرانی برای رفع مشکلات حرکتی و فکری و تسهیل فعالیت‌ها نیز به شدت توصیه می‌شود.
وی همچنین به سایر اقدامات مرتبط در این زمینه اشاره کرد و گفت که باید از فعالیت‌های معنادار متناسب با علاقه‌ها، عادت‌ها، نقش‌ها و تجربیات پیشین فرد بهره گرفت تا مشارکت، احساس هویت و تعاملات اجتماعی حفظ شود.
این عضو هیأت علمی کاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان بر اهمیت آموزش و حمایت از مراقب تأکید کرده و خاطرنشان کرد: این مرحله شامل آموزش نحوه ارایه دستور العمل‌ها و نشانه‌های مناسب، کمک به درک رفتارهای بیمار، مدیریت بی‌قراری و دیگر رفتارهای چالش‌برانگیز، اصلاح محیط و کاهش بار روی مراقب است.
دکتر احمدی زاده افزود: جلوگیری از عوارض و حفظ توانایی‌های جسمی، به‌ویژه در مراحل پیشرفته، با توجه به جابه‌جایی ایمن، وضعیت‌دهی صحیح، حفظ دامنه حرکتی، پیشگیری از عوارض ناشی از بی‌تحرکی و آموزش مراقب در انجام ADL و انتقال بیمار، جزء مداخلات کاردرمانی برای بیماران مبتلا به آلزایمر است.
وی در ادامه، مداخلات انطباق یافته با مرحله بیماری را توضیح داد و اعلام کرد: در مرحله اولیه، تأکید بر حفظ استقلال، مشارکت در فعالیت‌های روزمره و اجتماعی، استفاده از توانایی‌های باقی‌مانده و آموزش راهکارهای جبرانی به فرد و خانواده از نکات کلیدی است.
این عضو هیأت علمی کاردرمانی در دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان افزود: مراحل میانی به همراه مشکلات فزاینده در حافظه و عملکرد اجرایی باید با تمرکز بر ساده‌سازی فعالیت‌ها، ایجاد روال‌های ثابت، استفاده از نشانه‌های بصری و کلامی، سازگاری محیط و افزایش حمایت از مراقب پیش برود.
دکتر احمدی زاده در مورد مداخلات در مراحل پیشرفته نیز گفت: هدف اصلی در این مرحله، حفظ ایمنی و آسایش فرد و جلوگیری از عوارض ثانویه است، که شامل کمک بیشتر در ADL، جابه‌جایی ایمن، وضعیت‌دهی مؤثر، حفظ دامنه حرکتی و آموزش‌های حسی مناسب می‌باشد.
وی افزود: به طور کلی، کاردرمانی در زمینه بیماری آلزایمر به صرف تقویت عملکردهای شناختی محدود نمی‌شود؛ بلکه با رویکردی متمرکز بر فرد، تلاش برای حفظ توانایی‌های باقی‌مانده، مشارکت در فعالیت‌های معنادار، انطباق فعالیت‌ها و محیط، افزایش ایمنی و حمایت از فرد و مراقب در طول پیشرفت بیماری را مدنظر قرار می‌دهد.
انتهای پیام
نظرات کاربران