هنوز در شوک از شکست سنگین چهارگلی تیم کره شمالی و دردناک‌تر از آن، آمار حیرت‌انگیز این تیم تحت تحریم در برابر ستاره‌های پرادعای فوتبال کشورمان بودیم که نگرانی تازه‌ای برای علاقه‌مندان به فوتبال به وجود آمد. این تیم موفق به کسب ۴ امتیاز شده است و این بار به جای تشویق نروژی‌ها در فرودگاه -در مراسم استقبال از قهرمانان- باید انتظار چه سورپرایزی را داشته باشیم؟ این بار باید در کنار مجسمه سرمربی، شاهد چه تعاریف و تمجیدی از این نام آوران باشیم؟

 غرق در این افکار بودیم که فدراسیون فوتبال در اقدامی غیرمنتظره و بی‌سابقه، با انتشار یک بیانیه همگان را غافلگیر کرد! نخستین برداشت نسبت به آن جملات، این بود که تفاوت زیادی میان تیم و مربی وجود دارد! این بار که خبری از بزرگان و نام‌آوران نبود، فدراسیون به وضوح ضعف‌ها و ناکامی‌های این تیم را -همانند تماشاگران عادی و کارشناسان- شناسایی کرد و از همه مهم‌تر نشان داد که عذرخواهی کردن را هم می‌داند! ساعاتی طول کشید تا با درک این تغییرات غیرمنتظره کنار بیاییم!

 اما اکنون که بیش از ۲۴ ساعت از این شوک می‌گذرد، راحت‌تر می‌توانیم وقایع را بررسی کنیم و به تفکیک آنها بپردازیم. هم اکنون نکات تازه‌ای به ذهن می‌آید! از همان شبی که حسین عبدی در یک برنامه زنده تلویزیونی گفت بهتر است این تیم به مسابقات اعزام نشود و فدراسیون به وضوح اصرار داشت که منظور او چیزی دیگر بوده است! اختلافات و شکاف‌ها به خوبی نمایان شده بود.

 کمی قبل‌تر از آن، در اقدامی غیرمنتظره، وزیر ورزش و رئیس فدراسیون به‌طور مستقیم به پرونده تیم امید ورود کرده و از باشگاه‌ها درخواست کرده بودند تا بازیکنانی را به این تیم بدهند. واقعه‌ای که در تمام دهه‌های گذشته بی‌سابقه به شمار می‌آید. شاید از همان زمان بود که فدراسیون دلسرد شده بود که چرا سرمربی تیم امید از مهدی تاج هزینه کرده و البته این دلسردی توجیه‌پذیر بود!

 چندین نفر دور این تیم -و هر تیم و پرونده‌ای- مسئولیت و حقوق می‌گیرند تا مسائل را حل کنند نه اینکه برای هر رویه‌ای، نام رئیس فدراسیون را پیش بکشند. اگر قرار باشد که تاج شخصاً کلیه امور را انجام دهد، پس نقش شما چیست؟ از بدتر اینکه ورود رئیس فدراسیون و وزیر هیچ نتیجه‌ای نداشت و جایگاه و اعتبار آنها زیر سؤال رفت!

 اکنون که حسین عبدی دوباره از مشکلات و کمبودهای این تیم گله‌گذاری کرده -که به طور غیرمستقیم به مدیریت فدراسیون انتقاد می‌کند- طبیعی است که آنان نیز قصد داشته باشند از خود دفاع کنند. همچنین تکرار رفتار او در عذرخواهی ضروری است که نباید کم آورد! به خصوص که همه می‌دانند در فرهنگ ما ایرانی‌ها، حرف اصلی پس از "اما" بیان می‌شود و هر آنچه پیش از آن گفته شود، صرفاً تعارف و بی‌ارزش است!

 عبدی بیان کرده که بازیکنانش در دسترسش نبوده و تیمش تمرینات و اردوهای کافی را نگذرانده و از همه مهم‌تر، نتوانسته بازی تدارکاتی یا دوستانه‌ای را به انجام برساند. همان چیزهایی که کره شمالی در اختیار داشت! اما آنها در آن زمان، مدیران مناسب را مد نظر داشتند. اکنون فدراسیون در بیانیه خود به‌طور مستقیم به این اظهارات پاسخ داده و اعلام کرده که از دوره‌های نوجوانی تا تیم امید، عبدی بر روی این بازیکنان نظارت داشته و به همین خاطر نیز اردوهای داخلی و خارجی را طراحی کرده بودند!

 بدیهی است که در این ناکامی، نمی‌توان همه تقصیرها را بر عهده یک نفر گذاشت و یا یک فرد را از نتایج نجات داد. از مسائل بیرون زمین تا درون زمین و از مدیران و تصمیم‌گیران فدراسیون تا کادر فنی و بازیکنان، تمامی اعضا در این ناامیدی سهیم هستند و هیچ‌کس نمی‌تواند به سادگی از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند. در نهایت، تمام افرادی که در این پرونده دخیل بودند، از پیش تمام مسائل را می‌دانستند و کوچک‌ترین گناه آنها این بود که می‌توانستند باقیماندن در این تیم را رد کنند!

 اکنون ابهام در درک رفتار دوگانه با تیم امید، سایه بر مشکلات انداخته است. تیمی که همیشه به همین شکل شکل‌گیری و اعزام شده و همیشه ناکام مانده است! با مقایسه این برخورد فدراسیون با اتفاقات دو سال پیش، از زمانی که تیم امید از چالش‌های کمیته المپیک و فدراسیون فوتبال عبور کرد و اختیاراتش به طور کامل به فدراسیون واگذار شد تا دیگر کسی نتواند بازی "کی بود، کی بود، من نبودم" را بیاندازد!

 در آن زمان، رضا عنایتی با حمایت و پیشنهاد قلعه‌نویی، هدایت تیم را بر عهده گرفت و در فاصله‌ای کوتاه در دو میدان مهم ناکام ماند و برکنار شد! اما هیچ خبری از بیانیه و موضع و عذرخواهی نشد! آیا اگر حسین عبدی نیز تحت حمایت سرمربی تیم بزرگسالان بود، فدراسیون نیز بیانیه‌ای به این شکل صادر نمی‌کرد؟ یا اینکه با توجه به شایعات اخیر و تنش بین امیر با فدراسیون به خاطر تقویت کادرفنی و تمدید قرارداد، ژنرال دیگر در موقعیت قدرت مانند گذشته نیست و به علت تغییر جایگاهش، استراتژی خود را نیز تغییر داده است؟

 تمامی این صحبت‌ها به معنای نادیده گرفتن ایرادات حسین عبدی و ضعف‌های فاحش بازیکنان نیست. اما این تصور که تمامی شرایط طبیعی بود و این نتیجه فقط به دلایل فنی رخ داده، کاملاً نادرست است. هیچکس حق ندارد از مسئولیت این فاجعه کناره‌گیری کند؛ نه کمیته المپیک، نه فدراسیون، نه کادر فنی و نه بازیکنان!

بیشتر بخوانید: سوءاستفاده قلعه‌نویی از تیم امید، ممنوع!