طبق گزارش ایسنا، هرچند که نگهداری از گل و گیاه به عنوان یکی از ملزومات ضروری خانوار به شمار نمیرود، لیکن حجم خرید آن میتواند نشاندهنده وضعیت اقتصادی و اجتماعی یک جامعه باشد. در شرایطی که هزینههای معیشتی به شدت افزایش یافته، خرید گل و گیاه به طور فزایندهای از سبد خرید خانوارها ناپدید شده است؛ موضوعی که فعالان این حوزه نیز بر آن تأکید دارند.
از سوی دیگر، تولیدکنندگان هنوز با روند افزایشی هزینههای کارگری، هزینههای اولیه تولید، انرژی و مشکلات واردات برخی نهادهها و پیاز گل روبهرو هستند. بدین ترتیب، تولید کماکان در حال انجام است، اما تقاضا در بازار داخلی کاهش یافته است. در این شرایط، صادرات میتواند یکی از گزینههای پیشرو برای این صنعت باشد؛ به خصوص که ایران در تولید گل و گیاه از موقعیت قابل توجهی برخوردار است، اما سهم صادراتی آن به شدت با ظرفیت تولیدش فاصله دارد. برای بررسی وضعیت بازار، چالشهای تولید و ظرفیتهای صادراتی این صنعت با رئیس اتحادیه تولیدکنندگان گل و گیاه استان تهران مصاحبهای داشتهایم که در ادامه آمده است:
غلامحسین سلطانمحمدی - رئیس اتحادیه تولیدکنندگان گل و گیاه استان تهران - در گفتوگو با ایسنا، در رابطه با وضعیت بازار گل و گیاه و کاهش فروش در این زمینه گفت: بازار گل و گیاه همانند سایر بازارها تحت تأثیر شرایط اقتصادی قرار گرفته و دیگر مانند گذشته در سبد هزینههای مردم جایگاهی ندارد. با توجه به اوضاعی که در ماههای اخیر و بنا به دلایل جنگ به وجود آمد، بازار با مشکلاتی دست و پنجه نرم میکند و طبیعی است که در چنین حالتی، اولویت خانوارها خرید مواد غذایی باشد و خرید گل در فهرست اولویتهای بعدی قرار گیرد.
وی با اشاره به افزایش هزینههای تولید، ادامه داد: هزینه تولید گل در مقایسه با گذشته به طور چشمگیری افزایش یافته است. هزینههای نیروی کار، کود، سم، برق و گاز همگی بالا رفته و به طور کل هزینه نهایی تولید برای تولیدکنندگان افزایش یافته است. از طرفی، متوسط مصرف نیز کاهش پیدا کرده و مردم قادر به خرید مانند قبل نیستند. در چنین شرایطی، تلاش فعالان این بخش بر این است که با مردم همکاری کنند و تا حد ممکن از افزایش قیمتها جلوگیری نمایند تا امکان خرید برای مصرفکنندگان حفظ شود.
سلطانمحمدی با تصریح بر این نکته که صنعت گل و گیاه از رونق نیفتاده است، بیان کرد: این صنعت در سالهای گذشته همواره با نوساناتی مواجه بوده است؛ در برخی دورهها تولید وجود داشته اما مشتری کم بوده و در مقاطعی دیگر برعکس، مشتری وجود داشته اما تولید کافی نبوده است. در حال حاضر، تولید گل كماكان ادامه دارد و آنچه کاهش یافته، تعداد مشتریان است، همچنین هزینه تولید نیز افزایش پیدا کرده است.
کاهش واردات نهادهها و تلاش برای جبران کمبودها از طریق تولید داخلی
وی همچنین به تأثیر افزایش هزینه نهادهها بر تولید گل و گیاه اشاره کرد و گفت: در جریان جنگهای اخیر و در مقطعی که پروازها متوقف شده بود، ورود برخی نهادهها و اقلام مورد نیاز این صنعت از خارج کشور با مشکلاتی مواجه شد. برخی از پیازهای گل که از کشورهای دیگر وارد میشدند، در این برهه وارد کشور نشدند و در نتیجه با کمبودهایی روبرو شدیم.
رئیس اتحادیه تولیدکنندگان گل و گیاه استان تهران در خصوص تلاش برای جبران این کمبودها از طریق تولید داخلی گفت: ما اکنون در تلاش برای جبران بخشی از این کمبودها هستیم و میبایست به سمتی حرکت کنیم که خودکفا شویم و تا حد ممکن به کشورهای دیگر وابسته نباشیم. ایران کشوری چهارفصل با ظرفیتهای مناسب برای تولید است. برخی از تولیدکنندگان در گذشته به واردات عادت کرده بودند، اما اکنون که واردات کاهش یافته، تولید داخلی این اقلام نیز مورد توجه بیشتری قرار گرفته است.
رتبه هفدهم تولید؛ جایگاه ۱۰۷ در صادرات
سلطانمحمدی به فاصله موجود بین ظرفیت تولید گل و گیاه ایران و جایگاه صادراتی کشور اشاره کرد و گفت: در حال حاضر، ایران در زمینه تولید گل و گیاه در سطح جهانی رتبه هفدهم را دارد، اما رتبه ما در صادرات ۱۰۷ است. بنابراین وضعیت تولید کشور مطلوب است، اما شایسته است که شرایط مناسبی برای تبدیل این تولید به صادرات فراهم شود. باید تا حد امکان کالاهایی را که امکان تولید در داخل کشور دارند، خودمان تولید کنیم تا نیاز به واردات کاهش یابد. ورود بیش از حد کالاهای خارجی میتواند به تولید داخلی آسیب بزند و مقبول نیست که حجم واردات ما از میزان صادرات فراتر رود.
رئیس اتحادیه تولیدکنندگان گل و گیاه استان تهران با توجه به ظرفیتهای اقلیمی ایران افزود: کشور ما به عنوان یک کشور چهارفصل با شرایط اقلیمی مطلوب، میتواند منبع بازار مناسبی برای کشورهای همسایه باشد؛ بنابراین لازم است که هدف اصلی توسعه صادرات باشد و در مقابل، واردات کالاهایی که میتوانیم در داخل تولید کنیم، کاهش یابد.
هدف باید افزایش صادرات و کاهش واردات باشد
سلطانمحمدی با تأکید بر این نکته که اقلامی که در داخل کشور تولید نمیشوند، باید به اندازه نیاز و با دریافت مجوز وارد شوند تا تولیدکنندگان به تولید آنها در داخل بپردازند؛ اما واردات محصولاتی که میتوانند در کشور تولید شوند و صرفاً به عرضه داخلی محدود شود، نفع چندانی برای تولید کشور نخواهد داشت. سود حقیقی زمانی حاصل میشود که محصول در داخل تولید و از کشور صادر گردد. در نهایت، باید بیشتر به کاهش واردات و افزایش صادرات توجه شود؛ زیرا با ارتقاء تولید داخلی نه تنها از تولیدکنندگان حمایت میشود، بلکه مانع خروج مقدار قابل توجهی ارز از کشور خواهیم شد.
انتهای پیام
نظرات کاربران