علی پروین، چهره‌ای به‌یادماندنی در تاریخ فوتبال ایران، در تاریخ ۳ مهر ماه ۱۳۲۵ در تهران متولد گردید. وی در محله غریبان بازار به دنیا آمد و پدرش حاج احمد و مادرش بانو نصرت خانم نام داشتند. در دوره کودکی، پروین با یک بیماری جدی دست و پنجه نرم کرد که نزدیک بود جانش را بگیرد، اما پس از بهبودی، دوباره با انرژی و شادابی فراوان به زندگی بازگشت.

مسیر فوتبال خود را در سال ۴۰ از طریق باشگاه کیان آغاز نمود، سپس در تیم‌های پیکان و پرسپولیس به نمایش‌های درخشانی پرداخت و در نهایت با پیراهن پرسپولیس از دنیای بازی خداحافظی کرد و مدتی را به عنوان سرمربی و حتی مدیر عامل این تیم مشغول بود.

پروین در مجموع صاحب ۲۰ قهرمانی با پرسپولیس در عرصه‌های مختلف از جمله آسیا، لیگ ایران، مسابقات باشگاه‌های تهران، جام حذفی کشور و جام حذفی تهران است. او در سطح ملی نیز یکی از باارزش‌ترین و پرافتخارترین چهره‌های تاریخ فوتبال ایران به شمار می‌رود، به‌گونه‌ای که در جمع افتخارات تیمی خود، در کنار ناصر حجازی فقید، به عنوان یکی از بهترین‌ها تلقی می‌شود.

وی در جام ملت‌های آسیا در سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ مسیر قهرمانی را با تیم ملی پیمود.

پروین همچنین در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ به عنوان بازیکن و در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ به عنوان سرمربی موفق به کسب عنوان قهرمانی شد.

تجربه سه صعود به المپیک را با تیم ملی داشته است که این صعودها شامل المپیک‌های ۱۹۷۲، ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰ می‌شود؛ هرچند در المپیک سوم، به میدان نرفت، اما در دو المپیک اول با موفقیت در مسابقات شرکت کرده است.

وی یک دوره تاریخی را در اولین جام جهانی فوتبال ایران در سال ۱۹۷۸ تجربه کرده است.

پروین در رقابت‌های معتبر جام کوروش کبیر در سال ۱۳۵۰ و جام سنتو در سال ۴۹ نیز به میدان رفت.

با ۷۶ بازی ملی، رکورددار بیشترین بازی ملی در ایران بوده و از سال ۶۸ تا ۷۲ نیز سرمربی تیم ملی فوتبال ایران بود.

در تاریخ سوم مهر ماه امسال به سن ۸۰ سالگی خواهد رسید. باور اینکه پرافتخارترین چهره فوتبال ایران، در رده تیمی در کنار ناصر حجازی، به این سن برسد، کار دشواری است.

بیشتر بخوانید: ویدیو| تبریک ویژه پرسپولیس به مهدی تارتار؛ تولدت مبارک رئیس