طبق گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ممکن است شما بخواهید برای نوشتن یک مقاله، طراحی یک پوستر، تدوین محتوای شبکههای اجتماعی یا خلق یک داستان، تصویری از یک کتابخانه در مه، یک شهر خیالی یا یک شخصیت افسانهای داشته باشید. در سالهای گذشته، به دست آوردن چنین تصویری معمولاً نیازمند عکاسی، طراحی یا سفارش کار به یک هنرمند بود.
اما امروزه فناوریهای هوش مصنوعی میتوانند از یک متن مختصر آغاز کنند و تصویر مطلوب را تولید کنند. خلق عکس با استفاده از هوش مصنوعی دیگر صرفاً یک سرگرمی فناورانه نیست، بلکه به یکی از مراحل کلیدی در تولید محتوا، طراحی، تبلیغات و ایدهپردازی تبدیل شده است.
با این حال، یک تصور نادرست همچنان وجود دارد: اینکه فقط کافی است یک جمله بنویسید و ابزار هوش مصنوعی دقیقاً همان تصویری را که در ذهن دارید ارائه خواهد داد. واقعیت این است که مسئله به مراتب پیچیدهتر است. کیفیت خروجی بستگی به هدف، توصیف، انتخاب ابزار، نوع تصویر، تنظیمات و مهمتر از همه، توانایی کاربر در ارزیابی و تصحیح نتایج دارد.
چیستی ساخت عکس با هوش مصنوعی
به بیان ساده، در روند ساخت عکس با هوش مصنوعی، کاربر توصیفی متنی، یک تصویر مرجع یا ترکیبی از این دو را به یک مدل مولد ارائه میدهد و آن مدل، تصویر جدیدی خلق میکند.
هوش مصنوعی مولد میتواند انواع محتوا مانند موارد زیر را تولید کند:
- تصویر؛
- ویدئو؛
- صوت؛
- متن؛
- و مدلهای سهبعدی.
خلق عکس تنها یکی از کاربردهای وسیعتر هوش مصنوعی مولد است. نکته حائز اهمیت این است که تصویر تولید شده نباید به عنوان عکسی واقعی از زندگی واقعی در نظر گرفته شود. یک مدل میتواند تصاویری فوقالعاده طبیعی بسازد، اما طبیعی بودن ظاهر عکس به معنای واقعی بودن رویداد، مکان یا شخصیت آن نیست. این تمایز برای استفادههای رسانهای، خبری و تبلیغاتی از اهمیت بالایی برخوردار است. اگر تصویری با هوش مصنوعی تولید شود، در صورت استفاده عمومی باید بهطور صحیح معرفی گردد تا مخاطب آن را با عکسی واقعی اشتباه نگیرد.
قبل از ساخت تصویر، دقیقا بدانید چه میخواهید
بهترین نقطه آغاز، خود ابزار نیست بلکه تفکر و ایده است. قبل از اینکه به یک سرویس تولید تصویر دست بزنید، باید مشخص کنید که تصویر قرار است برای چه هدفی تولید شود.
به طور مثال:
- اگر تصویر برای یک مقاله است، موضوع اصلی باید به وضوح قابل مشاهده باشد؛
- اگر برای یک شبکه اجتماعی است، نسبت تصویر و جذابیت بصری از اهمیت بیشتری برخوردار است؛
- اگر برای یک داستان یا کتاب کودک است، شخصیت، فضا و تداوم ظاهری باید به خوبی جلوهگر شود؛
- اگر برای تبلیغی مرتبط با محصول است، کالای مورد نظر باید در کانون توجه قرار گیرد.
یک تمرین ساده میتواند این باشد که ابتدا ایده را در یک جمله به زبان فارسی برای خودتان بنویسید.
به عنوان مثال:
«میل دارم تصویری آرام و نوستالژیک از یک کتابفروشی قدیمی در یک عصر بارانی داشته باشم.»
سپس به این جمله، عناصر بصری تبدیل کنید:
- کتابفروشی قدیمی؛
- خیابان خیس؛
- نور گرم درون مغازه؛
- باران؛
- فضای نوستالژیک؛
- و نمای سینمایی.
این روش به شما کمک میکند تا هنگام نوشتن پرامپت، بدانید کدام عناصر برایتان حیاتی هستند.
پرامپت چیست و اهمیت آن کجاست؟
پرامپت به معنای توضیح یا دستوری است که به مدل هوش مصنوعی ارائه میدهید. هرچه این توضیحات شفافتر باشد، مدل اطلاعات بیشتری برای ایجاد تصویر در دست دارد. البته وضوح به معنای طولانی بودن نیست.
یک پرامپت چند خطی و مملو از صفتهای متناقض ممکن است نتیجه را بدتر کند. در یک پرامپت مؤثر، میتوان به برخی عناصر زیر توجه کرد:
- موضوع اصلی؛
- محیط؛
- سبک یا نوع تصویر؛
- نور؛
- رنگ؛
- حالوهوای کلی؛
- ترکیببندی؛
- زاویه دید؛
- و نسبت تصویر.
برای مثال، به جای نوشتن «کتابفروشی زیبا»، میتوان این توضیح را بهکار برد:
«کتابفروشی قدیمی در خیابانی سنگفرششده، عصر بارانی، پنجرهها با نور زرد، قفسههای چوبی پر از کتاب، فضایی نوستالژیک، عکاسی واقعی، نمای سینمایی.»
در این نمونه، مدل میداند موضوع چیست، محیط چگونه جلوه میکند، نور چه حالوهوایی دارد و تصویر باید به چه سبکی طراحی شود.
فرمول ساده برای نوشتن پرامپت
برای شروع میتوانید از این الگو استفاده کنید:
موضوع اصلی + محیط + سبک یا نوع تصویر + نور + رنگ + حالوهوا + ترکیببندی + نسبت تصویر
همه این بخشها در هر پرامپت لازم نیست، اگر موضوع ساده باشد، توضیح بیش از حد ممکن است آزادی خلاقانه مدل را کاهش دهد. هدف اصلی، مدیریت اصول مهم است، نه توصیف کردن تمام جزئیات بصری.
نمونهای از پرامپت برای تصویر افقی مقاله
«یک نویسنده جوان پشت یک میز چوبی در اتاقی آرام، surrounded by old books, نور صبح از پنجره میتابد، حالوهوایی فکری و آرام، عکاسی واقعگرایانه، نمای میانگین، ترکیببندی افقی، نسبت تصویر ۱۶:۹.»
آموزش گامبهگام ساخت عکس با هوش مصنوعی
گام اول: هدف تصویر را مشخص کنید
قبل از هر چیز باید بدانید که تصویر قرار است کجا و چگونه استفاده شود:
- مقاله؛
- وبسایت؛
- شبکه اجتماعی؛
- پوستر؛
- تبلیغات؛
- ارائههای دانشگاهی؛
- یا پروژههای هنری.
هدف، سبک و ترکیببندی تصویر را تعیین میکند.
گام دوم: سوژه اصلی را تعیین کنید
سوژه اصلی باید به روشنی مشخص شود.
اگر سوژه انسان است، تعداد، حالتها، نوع پوشش و محل قرارگیری آنها باید مشخص باشد.
اگر شیئی است، شکل، رنگ، ابعاد و موقعیت آن باید بیان شود.
به عنوان مثال، میان این دو دستور تفاوت زیادی وجود دارد:
- «یک میز زیبا»؛
- «میز چوبی قدیمی با چراغ مطالعهای، چند کتاب باز و یک فنجان قهوه در مرکز قاب».
گام سوم: محیط را ترسیم کنید
محیط، ویژگی کلی تصویر را در بر میگیرد.
شما میتوانید درباره مکان، زمان و شرایط محیطی توضیح دهید:
- اتاقی روشن؛
- خیابانی بارانی؛
- جنگلی پر از مه؛
- آزمایشگاهی آیندهنگر؛
- شهری خیالی؛
- یا ساحلی در غروب آفتاب.
تعریف دقیق یک محیط، انتخابهای مدل را محدود کرده و نتیجه قابل کنترلی را به دست میدهد.
گام چهارم: سبک تصویر را انتخاب کنید
سبک، نمای ظاهری و زبان بصری تصویر را تعیین میکند.
برخی از گزینههای رایج میتوانند شامل موارد زیر باشد:
- عکاسی واقعگرا؛
- تصویرسازی دیجیتال؛
- نقاشی رنگ و روغن؛
- آبرنگی؛
- طراحی گرافیکی؛
- سبک سینمایی؛
- مینیمالیستی؛
- فانتزی؛
- علمیتخیلی؛
- و کلاژ.
بهتر است در یک پرامپت، از درخواست همزمان سبکهای متعارض پرهیز کنید مگر اینکه بهطور دقیق بدانید چه ترکیبی مد نظرتان است.
گام پنجم: نور و رنگ را مشخص کنید
نور و رنگ تأثیر زیادی بر حالوهوای تصویر دارند.
به عنوان مثال:
- نور صبحگاهی احساس آرامش و طراوت میبخشد؛
- نور استودیویی به تصاویر تبلیغاتی جلوهگری بیشتری میدهد؛
- نور نئونی فضا را مدرن یا علمیتخیلی نشان میدهد؛
- نور غروب حس گرما و احساسات را منتقل میکند؛
- نور سرد و سایههای عمیق میتواند فضایی رازآلود یا ترسناک بسازد.
علاوه بر آن، میتوانید پالت رنگی را مشخص کنید؛ برای مثال رنگهای گرم، سرد، خنثی، پاستلی یا تکرنگ.
گام ششم: کادر و زاویه دید را تعیین کنید
کادر مناسب بستگی به هدف تصویر دارد.
- نمای نزدیک برای تأکید بر چهره یا جزئیات مناسب است؛
- نمای متوسط برای نمایش سوژه و بخشی از محیط قابل استفاده است؛
- نمای باز برای نمایش فضایی وسیعتر مناسبتر خواهد بود؛
- زاویه پایین میتواند تأثیر قدرت را به سوژه بدهد؛
- و زاویه بالا نمایی متفاوت و گاهی گرافیکی ایجاد میکند.
گام هفتم: نسبت تصویر را انتخاب کنید
نسبت تصویر یکی از جزئیاتی است که معمولاً کاربران تازهکار به آن بیتوجهاند. تصویری که برای مقالهای افقی، استوری عمودی یا تصویر پروفایل مربعی ساخته میشود، نیازمند قاب متفاوتی است.
نسبتهای رایج شامل:
- ۱:۱ برای تصاویر مربعی؛
- ۱۶:۹ برای تصاویر افقی و ویدئوها؛
- ۹:۱۶ برای استوریها و ویدئوی عمودی؛
- ۴:۵ برای بسیاری از پستهای عمودی شبکههای اجتماعی.
در برخی ابزارها، مانند Midjourney، نسبت تصویر با پارامترهای --ar یا --aspect تعیین میشود.
به عنوان مثال:
- --ar 1:1
- --ar 16:9
- --ar 9:16
نسبت تصویر تنها به ابعاد نهایی فایل اشاره ندارد؛ بلکه فقط نسبت بین عرض و ارتفاع قاب را مشخص میکند. پیش از تولید، لزوماً باید به محل انتشار توجه کرد. گاهی تصویری ممکن است بسیار خوب باشد اما به دلیل قرارگیری نادرست سوژه در قاب نامناسب باشد.
گام هشتم: خروجی را با دقت بررسی کنید
پس از تولید تصویر، نباید فقط به زیبایی ظاهری آن توجه کنید.
باید ارزیابی کنید:
- آیا سوژه اصلی به درستی ساخته شده است؟
- آیا تعداد افراد و اشیاء صحیح است؟
- آیا دستها و انگشتها طبیعی به نظر میرسند؟
- آیا چهرهها تناسب دارند؟
- آیا نوشتهها خوانا و درست هستند؟
- آیا نور و سایهها با یکدیگر هماهنگاند؟
- آیا محصول تغییر شکل داده است؟
- آیا تصویر با هدف اولیهتان همخوانی دارد؟
گام نهم: تصویر را مرحله به مرحله اصلاح کنید
اگر تصویر تقریباً خوب است، بهتر است که تمامی عناصر را یکجا تغییر ندهید. تنها یک یا دو عنصر را تغییر دهید. برای مثال:
- نور را گرمتر کنید؛
- پسزمینه را سادهتر کنید؛
- تعداد اشیاء را کاهش دهید؛
- سوژه را به مرکز قاب نزدیکتر کنید؛
- یا حالت چهره را تغییر دهید.
این روش به شما کمک میکند تا بفهمید کدام تغییر واقعاً مؤثر واقع شده است.
استفاده از تصویر مرجع
همیشه نمیتوان یک ایده را فقط با کلمات بیان کرد. ممکن است رنگ، فرم، نور یا ترکیببندی خاصی در ذهن داشته باشید که توضیح آن دشوار باشد. در چنین مواردی، تصویر مرجع میتواند کمک شایانی کند. این تصویر مرجع میتواند بر محتوای تصویر، ترکیببندی، رنگ و برخی عناصر بصری تأثیر بگذارد.
در این فرایند، تصویر مرجع بیشتر برای انتقال احساسی بصری، بافت، نور، رنگ و سبک مورد استفاده قرار میگیرد. این ابزارها معمولاً برای کپیبرداری دقیق از یک تصویر طراحی نشدهاند، بلکه از تصویر مرجع بهعنوان راهنما برای ساخت خروجی جدید بهره میبرند. اگر تصویر مرجعی با نورپردازی خاص دارید و میخواهید تصویر جدید همان حس بصری را القا کند، ابزارهای مربوط به سبک میتوانند مفید باشند. اگر بخواهید عناصر محتوایی تصویر نیز بر نتیجه تأثیر بگذارد، استفاده از تصویر مرجع محتوایی کاربرد متفاوتی دارد.
چرا خروجی هوش مصنوعی گاهی عجیب به نظر میرسد؟
اگر یک مدل هوش مصنوعی خروجی نامناسبی تولید کرده باشد، این به معنای ضعیف بودن ابزار نیست. ممکن است که دستور شما مبهم بوده باشد. برای مثال، عبارت «یک شهر آیندهنگر زیبا» انتخابهای زیادی را به مدل واگذار میکند. اگر هدف شما مشخصتر است، باید عناصر اصلی را اضافه کنید؛ بهطور مثال:
«شهری آیندهنگر در شب، با ساختمانهای شیشهای بلند، قطارهای معلق، نورهای نئونی آبی و بنفش، خیابانهای تمیز، فضای سینمایی و نمای باز.»
از طرف دیگر، پرامپتهایی که بیش از حد طولانی و متناقض هستند نیز میتوانند باعث سردرگمی مدل شوند. برای نمونه، درخواست تصویر همزمان با ویژگی های «کاملاً مستند، کارتونی، مینیمالیستی، شلوغ و فوقواقعگرایانه» به مدل اولویتی مشخص نمیدهد. بهتر است که ابتدا ویژگیهای مهم را مشخص کرده و سپس خروجی را مرحله به مرحله اصلاح کنید.
چگونه تصویر طبیعیتر و حرفهایتر بسازیم؟
برای دستیابی به خروجی حرفهای، به جای جستجوی یک «پرامپت جادویی»، باید یک فرایند منظم ایجاد کنید.
از توصیفهای تصویری بهره ببرید
به جای نوشتن «عکس قشنگ»، عناصر قابل مشاهده را توضیح دهید:
- نور نرم صبحگاهی؛
- عمق میدان کم؛
- نمای نزدیک؛
- پسزمینه محو؛
- رنگهای گرم؛
- بافت طبیعی پوست؛
- و سایههای ملایم.
به جای عبارت کلی «فضای ترسناک»، میتوانید بنویسید:
«راهروی خالی، نور سرد، مه ملایم، دیوارهای قدیمی و سایههای عمیق.»
هر چه که توصیفهای شما به چیزی واقعیتر نزدیکتر باشد، کنترل شما بر تصویر آسانتر خواهد بود.
چند نسخه تولید کنید
گاهی اوقات بهترین تصویر در نخستین تلاش به وجود نمیآید. چندین نسخه از یک ایده تولید کنید و تفاوتهای میان آنها را مرور کنید. سپس از میان آنها تصویری را که ترکیببندی و حالوهوای مناسبتری دارد انتخاب کنید.
عناصر مهم را بهطور جداگانه اصلاح کنید
اگر سوژه مناسب است اما پسزمینه به نظرتان مناسب نمیرسد، تنها پسزمینه را تغییر دهید. اگر نور خوب است اما چهره طبیعی نیست، اصلاح را بر چهره متمرکز کنید. تغییر همزمان تمامی عناصر، تشخیص علت مشکل را دشوار میسازد.
نوشتهها را با دقت مرور کنید
مدلهای تولید تصویر هنوز در تولید متن دقیق، بهویژه متنهای طولانی، ممکن است خطاهای جدی داشته باشند. اگر تصویر شامل عنوان، لوگو یا اطلاعات مهم باشد، میبایست نوشتهها را پس از تولید بررسی کرده و در صورت نیاز با ابزارهای طراحی اصلاح کنید.
کاربرد ساخت عکس با هوش مصنوعی برای چه افرادی است؟
ابزارهای تولید تصویر میتوانند برای گوناگونی از گروهها کاربرد داشته باشند:
تولیدکنندگان محتوا
تولیدکنندگان محتوا میتوانند از این ابزارها برای ساخت طرحهای گرافیکی، تصاویر مقاله، محتوای شبکههای اجتماعی و ایدههای بصری استفاده کنند.
نویسندگان
نویسندگان میتوانند با بهرهگیری از هوش مصنوعی، فضای داستان خود را تصور کنند، شخصیتها را طراحی اولیه کرده و نمونههای بصری از دنیای داستانی خود بسازند.
طراحان
طراحان گرافیک و تبلیغات قادر خواهند بود از ابزارهای هوش مصنوعی برای ایدهپردازی اولیه، بررسی ترکیببندی و خلق نمونههای سریع استفاده کنند.
کسبوکارها
کسبوکارها میتوانند نمونههای اولیه از کمپینهای تبلیغاتی، بستهبندی، تصاویر محصول و محتوای بصری را سریعتر آزمایش کنند.
آموزش و پژوهش
در حوزه آموزشی نیز میتوان از این ابزارها برای طراحی تصاویر توضیحی، بازسازی مفاهیم تاریخی، طراحی محیطهای فرضی و ارائه محتوای آموزشی بهره ببرند.
ملاحظات اخلاقی و حقوقی در ساخت تصویر با هوش مصنوعی
استفاده از ابزارهای تولید تصویر هوش مصنوعی تنها به مهارت فنی مربوط نمیشود، بلکه ملاحظات اخلاقی و حقوقی نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
در هنگام انتشار تصویر، به نکات زیر توجه داشته باشید:
- تصویر تولیدی را بهعنوان عکسی واقعی معرفی نکنید؛
- در محتوای خبری، ماهیت مصنوعی تصویر را بهطور واضح بیان کنید؛
- از بازسازی چهرههای حقیقی بدون دریافت رضایت آنها پرهیز کنید؛
- قوانین مربوط به مالکیت فکری ابزار و تصاویر مرجع را بررسی کنید؛
- از تولید تصاویر جعلی با هدف فریب، تخریب یا انتشارات اطلاعات نادرست اجتناب کنید؛
- و در استفاده تجاری، شرایط مجوز سرویس مورد استفاده را به دقت مطالعه کنید.
همچنین اگر از تصاویر یا سبک هنرمند دیگری الهام میگیرید، بهتر است به مرز میان الهامگیری، تقلید و بازتولید مستقیم توجه ویژه داشته باشید.
جمعبندی
فرآیند ساخت عکس با هوش مصنوعی از یک ایده ابتدایی آغاز میشود، اما دستیابی به تصاویری قابل استفاده فرایندی چندمرحلهای را میطلبد:
- مشخصکردن هدف؛
- تعیین سوژه و محیط؛
- نوشتن پرامپت روشن و مشخص؛
- انتخاب سبک، نور و رنگ؛
- تعیین کادر و نسبت تصویر؛
- استفاده بهینه از تصویر مرجع؛
- بررسی دقیق خروجی بهدستآمده؛
- و اصلاح مرحله به مرحله.
تصویر مرجع و تنظیمات ابزار در صورتی ارزشمند هستند که برای هدفی روشن و مشخص به کار گرفته شوند. در نهایت، مهمترین مهارت فرد استفادهکننده نه پیدا کردن یک پرامپت جادویی، بلکه توانایی مشاهده، انتخاب و اصلاح است. این هوش مصنوعی است که میتواند تصاویر بسازد، اما این دیدگاه انسان است که تعیین میکند کدام تصویر برای یک مخاطب، داستان، مقاله یا کمپین واقعاً ارزشمند و قابل استفاده خواهد بود.
57
نظرات کاربران