پروندهی مربی کاریله به مرحلهای رسیده است که دیگر نمیتوان با وعدهها و مصاحبهها از آن عبور کرد؛ استقلال باید در شرایطی به تسویهحساب پرونده مربیای بپردازد که هرگز حتی یک لحظه روی نیمکت این تیم نشسته، و مبلغی در حدود ۴۰۰ هزار دلار برای این کار هزینه کند. جالب اینجاست که رئیس هیئتمدیرهی باشگاه چند ماه پیش در رابطه با همین موضوع وعدهای صریح و روشن داده بود.
علی تاجرنیا در برنامه فوتبال برتر، وقتی به قرارداد عجیب کاریله و احتمال تحمیل هزینه به استقلال اشاره شد، خاطرنشان کرد اگر این پرونده برای باشگاه هزینهای در پی داشته باشد، باید اعضای هیئتمدیره آن را از منابع شخصی خود تامین کنند. او حتی تصریح کرد که اگر ضرورت باشد، نسبت به فروش آپارتمان یا مطب خود اقدام خواهد کرد؛ این وعدهای بود که میلیونها هوادار استقلال در آن شب شنیدند. به این ترتیب، باشگاه استقلال باید حدود ۴۰۰ هزار دلار برای قراردادی که عملاً هیچ نتیجه ورزشی به همراه نداشته، پرداخت کند.
در این موقعیت، یک سوال اساسی و جدی مطرح میشود؛ چرا باید این هزینه از خزانهی استقلال تامین شود؟ اگر مدیرانی که این قرارداد را به امضا رساندند، مسئولیت آن را پذیرفتهاند و رئیس هیئتمدیره هم به صراحت وعده داده بود که در صورت بروز خسارت، اعضای هیئتمدیره شخصاً آن را جبران خواهند کرد، پس چرا این منابع باید به هزینهی حل مشکل پرونده اختصاص یابد؟
مسئله فقط مربوط به کاریله نیست؛ بلکه به مسئولیتپذیری مدیرانی مربوط میشود که تحت نام و اعتبار باشگاه قرارداد امضا میکنند و در نهایت هزینه تصمیمات مدیریتی را به دوش استقلال و در نتیجه به جیب هواداران میاندازند. طبق قوانین فیفا، پیشقراردادها نیز میتوانند آثار قانونی داشته باشند و نمیتوان تنها به این خاطر که مربی هیچگاه روی نیمکت ننشسته، اصل تعهدات ایجادشده را نادیده گرفت.
حالا که مبلغ پرونده روشن شده و صحبت از حدود ۴۰۰ هزار دلار برای پایان دادن به این ماجراست، زمان آن رسیده که وعدهای که چند ماه پیش داده شده بود، جدی گرفته شود. آقای تاجرنیا و اعضای هیئتمدیره وقت استقلال، اگر قرار است خسارت کاریله از جیب مدیران پرداخت شود، حالا زمان وفای به همان وعدهای است که در مقابل دوربین بیان شد؛ و نه اینکه باشگاه استقلال بارمالی ناشی از تصمیمات مدیرانش را تحمل کند.
در اینگونه پروندهها، نهادهای ناظر نیز باید مشخص کنند که چرا استقلال باید بابت قراردادی که برای مربیای که حتی یک دقیقه روی نیمکت ننشسته، چنین هزینهای متحمل شود و در نهایت، چه کسی باید از عهدهی این خسارت برآید؛ آیا باشگاه و هواداران یا مدیرانی که این تصمیم را اتخاذ کردهاند؟
بیشتر بخوانید: چاه نفت استقلال همچنان بوی پول نقد میدهد؛ خسارتهای آقای مدیرعامل تمامی ندارند!
نظرات کاربران