طبق اطلاعات دریافتی از همشهری آنلاین، از تپههای رنگی باداب سورت که به یاد پاموکاله ترکیه میآیند تا دودکشهای جن زنجان که شکلی شبیه به هودوهای برایس کنیون در آمریکا دارند، طبیعت ایران مجموعهای از مناظر شگفتانگیز را به نمایش میگذارد که مشابه آنها را در نقاط مختلف جهان میتوان یافت. به تعبیر کاربران مجازی که این تصاویر را مقایسه کردهاند: «همه آنچه نیکان دارند، در تو یکجا است.» اگرچه این شباهتها همیشه به معنای یکسانی از نظر زمینشناسی نیست؛ در واقع، برخی از آنها نتیجه فرسایش و تأثیر آب، باد، سنگ و شرایط اقلیمی متفاوت است که فقط مناظر مشابهی را خلق کردهاند.
بادابسورت - پاموکاله ترکیه
بادابسورت واقع در مازندران و پاموکاله که در جنوبغرب ترکیه قرار دارد، مثالهایی از یک ایده مشترک هستند: در طول زمان، آب و سنگ به شکل پلههای طبیعی در آمدهاند. تپههای باداب سورت از رسوبات افشانهای چشمههای معدنی تشکیل شدهاند و پاموکاله به دلیل رسوب کربنات کلسیم چشمههای آب گرم به شکل حوضچههای سفید پلکانی شناخته میشود. شباهت دو مکان به حدی معروف است که بارها در منابع زمینشناسی و گردشگری مورد بررسی قرار گرفتهاند.
دودکش جن زنجان - هودوهای برایس کنیون آمریکا
در زنجان، فرسایش ستونهای سنگی، منظرهای به وجود آورده که به آن «دودکش جن» گفته میشود؛ درحالیکه ستونهای سنگی مشابه، به نام «هودو» در برایس کنیون ایالت متحده دیده میشود. این ستونها در واقع منارههای سنگی هستند که حاصل فرسایش طبیعی میباشند. مطابق اطلاعات سرویس پارکهای ملی امریکا، باران، یخزدگی و ذوب شدن آب در شیارهای سنگی به شکلگیری این دکلهای خاص کمک کرده است.
چاهکوه قشم - درههای باریک آریزونا
چاهکوه قشم بهعنوان یک نمونه بارز از فرسایش آبی در ایران شناخته میشود؛ دیوارهای سنگی و شیارهای عمیق و حفرههایی که طی فرایندهای فرسایشی شکل گرفته است. در برخی درههای باریک در جنوبغرب ایالات متحده نیز میتوان مشابههای اینطور را مشاهده کرد. با این حال، باید تأکید کرد که این تنها مورد «شباهت بصری» است، چراکه چاهکوه از سنگهای آهکی زاگرس تشکیل شده در حالی که بیشتر درههای مشهور آریزونا از سازندهای مختلف سنگی پدید آمدهاند.
کندوان - کاپادوکیای ترکیه
مقایسه میان کندوان در استان آذربایجان شرقی و کاپادوکیای ترکیه شاید یکی از شناختهشدهترین موارد باشد: هر دو دارای چشماندازهایی هستند که خانهها و بناهایی در دل سنگها واقع شدهاند. با این حال، کندوان همچنان یک مزیت خاص دارد؛ این روستا هنوز هم بهعنوان سکونتگاه مورد استفاده قرار میگیرد. منابع گردشگری در ایران و سازمان یونسکو نیز کندوان را در مقایسه با سکونتگاههای سنگی کاپادوکیه معرفی کردهاند.
ساحل درک - سواحل بیابانی نامیبیا
ساحل درک یکی از جالبترین سوژهها در این مجموعه است؛ جایی که تپههای شنی به طور مستقیم به دریای عمان مرتبط میشوند. این ترکیب جالب از بیابان و اقیانوس بهعنوان یکی از ویژگیهای بارز ساحل مکران شناخته میشود و نمونههایی با شکل مشابه را میتوان در سواحل بیابانی نامیبیا، برخی نواحی استرالیا و شبهجزیره عربستان مشاهده کرد.
ساحل بریس چابهار - صخرههای بوندا استرالیا
ساحل بریس در چابهار و صخرههای بوندا در استرالیا میتوانند در یک تصویر مقایسه شوند؛ هر دو با دیوارههای بلند ساحلی که بر سطح دریا تسلط دارند، شناخته میشوند و در شکلگیری این مناظر، فرسایش نقشی کلیدی ایفا کرده است. با این حال، این دو مکان در دو طرف کره زمین بهطور زمینشناختی تفاوتهایی دارند.
ساحل مکسر هرمز - سواحل صخرهای آلگاروه پرتغال
ساحل مکسر در هرمز با صخرههای لایهلایه و ساختارهایی که تا نزدیکی دریا پیش رفتهاند، میتواند به لحاظ ترکیب رنگ، شکل صخره و آبی دریا با بخشهایی از سواحل آلگاروه پرتغال مقایسه شود. گردشگران در کشور پرتغال نیز به خاطر صخرههای طلایی و اشکال فرسایشی سواحل، آلگاروه را معرفی میکنند.
تالاب لیپار چابهار - دریاچههای صورتی جهان
تالاب لیپار چابهار در برخی از فصلها رنگ صورتی به خود میگیرد و این ویژگی، آن را در کنار دریاچههای صورتی معروف جهان قرار میدهد. در ایران، دریاچه مهارلو نیز دارای چنین ویژگیهایی است و در جهان نمونههایی همچون هات لاگون در استرالیا و دریاچه رتبا در سنگال شناخته شدهاند. تغییر رنگ این دریاچهها به عوامل مختلفی مانند شوری، تبخیر و فعالیت میکروارگانیسمها وابسته است.
کلوتهای شهداد - طاسیلی نَجِر الجزایر
کلوتهای شهداد و طاسیلی نَجِر از لحاظ فرم کلی میتوانند تصویری سیارهای و فرازمینی را تداعی کنند؛ دیوارهها، برجستگیها و اشکال سنگی آنها نتیجه تاثیرات باد و آب در شکلدهی به این مناظر بوده است. یونسکو طاسیلی نجر را بهعنوان منطقهای با «جنگلهای سنگی» از ماسهسنگهای فرسایشیافته توصیف کرده است.
نظرات کاربران