بر اساس اطلاعات ایسنا، در سال‌های اخیر، توجه به همکاری مردم و بخش غیردولتی در محافظت از عرصه‌های طبیعی و حیات‌وحش به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است و حفاظت‌گاه‌های خصوصی و مردمی به‌عنوان یکی از بسترهای موثر این همکاری به وجود آمده‌اند.

با در نظر گرفتن وسعت اراضی تحت مدیریت محیط زیست و نیاز به بهبود کیفیت حفاظت، بهره‌گیری از پتانسیل‌های اجتماعی و مردمی می‌تواند به تقویت حضور و نظارت در این نواحی، در کنار شیوه‌های رسمی حفاظت، یاری رساند؛ البته گسترش این ظرفیت نیاز به ارزیابی وضعیت کنونی و شناسایی نقاط قوت و ضعف آن دارد.

شینا انصاری، رئیس سازمان حفاظت محیط زیست در گفتگو با ایسنا، در خصوص تعدد حفاظت‌گاه‌های خصوصی و مردمی بیان کرد: رشد این قبیل حفاظت‌گاه‌ها در برنامه‌ریزی‌ها وجود دارد، اما قبل از آن باید از وضعیت موجود حفاظت‌گاه‌های خصوصی و مردمی ارزیابی و برآوردی انجام شود و بر اساس نتایج آن، تصمیم‌گیری درباره تعداد آنها صورت خواهد گرفت.

وی تصریح کرد: یکی از سیاست‌های ما در زمینه حفاظت این است که از پتانسیل‌های مردم استفاده کنیم تا سطح و کیفیت نگهداری از این مناطق افزایش یابد. از این رو، تحلیل عملکرد حفاظت‌گاه‌های خصوصی و مردمی و شناسایی توانمندی‌ها و چالش‌های موجود در آنها می‌تواند به تدوین چارچوبی روشن‌تر برای توسعه این شیوه کمک کند؛ به ویژه اینکه حضور و مشارکت جوامع محلی می‌تواند مکمل اقدامات دستگاه‌های مسئول در حوزه حفظ محیط زیست باشد.

گسترش این حفاظتگاه‌ها در صورتی که از سازوکارهای نظارتی و مدیریتی مشخص برخوردار باشند، می‌تواند به استفاده مؤثرتر از ظرفیت‌های اجتماعی در حفاظت از زیستگاه‌ها و تنوع زیستی یاری رسانده و مشارکت عمومی در حفاظت از طبیعت را گسترش دهد.

انتهای پیام