بر اساس گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، چین و لائوس در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶، فعالیت رسمی «مرکز آموزشی و پشتیبانی مشترک چین و لائوس» و «آکادمی هوانوردی دوستی چین و لائوس» را در فرودگاه بان کئون آغاز کردند. وزارت دفاع چین اعلام کرده است که هدف اصلی این مراکز، یاری‌رسانی به لائوس در زمینه آموزش و توسعه نیروی هوایی این کشور می‌باشد.
جزئیات استقرار نیرو و تجهیزات هنوز فاش نشده است
این دو مرکز به‌صورت مشترک تحت مدیریت چین و لائوس قرار خواهند داشت، اما پکن تا به امروز اطلاعات خاصی درباره تعداد نیروهای چینی و لائوسی مستقر در این مجموعه یا نوع هواپیماها و تجهیزات احتمالی مرتبط با آن ارائه نکرده است.
فرودگاه بان کئون در استان وینتیان واقع شده و تقریباً ۴۵ کیلومتر با پایتخت لائوس فاصله دارد. این فرودگاه در گذشته نیز به دلیل تاریخ نظامی‌اش شناخته می‌شد و در خلال جنگ داخلی لائوس و جنگ ویتنام به‌عنوان پایگاهی مهم برای پشتیبانی نظامی به کار گرفته شد.
آیا جنگنده‌های چینی ممکن است به لائوس منتقل شوند؟
فعال سازی این مرکز باعث شده که برخی از کارشناسان چینی احتمال استقرار جنگنده‌های با برد بالا را در آینده مطرح کنند. با این وجود، در حال حاضر هیچ اعلامیه رسمی درباره استقرار جنگنده‌های چینی در این پایگاه منتشر نشده است.
بر اساس تصاویر ماهواره‌ای، روند ساخت تأسیسات جدید این مرکز از اکتبر ۲۰۲۵ آغاز شده و طی سال گذشته پیشرفت چشمگیری داشته است. طولانی‌ترین باند فرودگاه به‌طور تقریبی ۲ هزار متر تعیین شده است؛ ظرفیتی که به گفته منابع می‌تواند امکان استفاده از هواپیماهای بزرگ‌تری نظیر هواپیمای ترابری سنگین «Y-۲۰» را مهیا کند.
چرا پایگاه لائوس برای چین حائز اهمیت است؟
یکی از جوانب کلیدی در ارزیابی این اقدام، فاصله عملیاتی هواپیماهای جنگی است. چین در سال‌های اخیر بر افزایش برد جنگنده‌های خود و توسعه ناوگان هواپیماهای سوخت‌رسانی هوایی تمرکز کرده است.
مجله «Military Watch Magazine» با اشاره به جنگنده پنهانکار «J-۲۰» ادعا کرده است که این مدل به لحاظ برد عملیاتی در میان جنگنده‌های هم‌رده خود، وضعیت قابل توجهی دارد و جنگنده‌های نسل‌های بعدی چین بی‌تردید دارای برد بیشتر خواهند بود.
وجود یک پایگاه نظامی خارج از مرزهای چین، می‌تواند در صورت استفاده عملیاتی از هواپیماهای رزمی، فاصله آنها تا برخی اهداف را کاهش داده و نیاز به انجام مأموریت‌های طولانی از پایگاه‌های داخل چین را کاهش دهد.
این موضوع به‌ویژه در ناحیه اقیانوس آرام اهمیت خاصی دارد؛ منطقه‌ای که فاصله زیاد میان پایگاه‌های هوایی و مناطق عملیاتی یکی از عوامل اصلی در طراحی مأموریت‌های هوایی محسوب می‌شود.
سابقه تأسیسات نظامی خارج از چین
چین تا کنون تعداد محدودی تأسیسات نظامی دائمی خارج از سرزمین خود داشته است. نخستین پایگاه نظامی خارجی این کشور در سال ۲۰۱۷ در جیبوتی افتتاح شد و به‌طور عمده برای حمایت لجستیکی از عملیات‌هایی مانند مقابله با دزدی دریایی در خلیج عدن و فعالیت‌های نظامی چین در شرق آفریقا و خاورمیانه استفاده می‌شود.
پکن در سال‌های اخیر نیز همکاری‌های نظامی خود را با کشورهای جنوب شرق آسیا افزایش داده است. یکی از نمونه‌های بارز این همکاری، مرکز مشترک آموزشی و پشتیبانی چین و کامبوج در پایگاه دریایی «ریم» واقع در سواحل خلیج تایلند است که در سال ۲۰۲۵ به‌طور رسمی افتتاح شد.
کامبوج با این حال حضور دائمی نیروهای چینی در این پایگاه را تکذیب کرده است.
گامی دیگر در گسترش نفوذ نظامی چین
راه‌اندازی مرکز مشترک چین و لائوس، اگر مأموریت‌های آن گسترش یابد، امکان افزایش حضور آموزشی، لجستیکی و عملیاتی پکن در جنوب شرق آسیا را فراهم می‌آورد.
با این وجود، هنوز روشن نیست که آیا این مرکز در نهایت به پایگاه ثابتی برای جنگنده‌های چینی تبدیل خواهد شد یا تنها به فعالیت‌های آموزشی و پشتیبانی نظامی میان دو کشور محدود خواهد ماند. در حال حاضر، آنچه به‌طور رسمی مطرح شده، همکاری چین و لائوس در زمینه آموزش نیروی هوایی و پشتیبانی نظامی است.
۲۲۷۲۲۷
نظرات کاربران